Në politik nuk ka moral, thonë. Madje, moralin e shohin si shenjë të dobësisë, jo të forcës. Pastaj, kur të pamoralshmit i vjedhin dhe i shtypin me këmbë, kërkojnë llogari dhe u duket çudi. Harrojnë që pamorali pjell vetëm pamoral. Rruga është e njohur dhe e njëjtë. Përfundimi dihet

E gjithë përgjegjësia për situatën aktuale në PD është  vetëm e Berishës! Kjo lidhet për faktin se ai është  lideri i saj historik e për  pasojë pesha bie ezkluzivisht mbi supet e tij, qoftë në simbolikë ashtu edhe në qëndrime apo aksione konkrete!

Vetëm drejtësia dhe organet  e saj do ta shpëtojnë këtë vend.

Opozita më në fund ka gjetur qetësinë e saj. Nuk është qetësi që vjen nga ndjenja e bashkimit për fitore, por e fshehjes së humbësit. Të dy palët ndjehen të lehtësuar që tani askush nuk do fajësojë tjetrin kur të humbasin, pasi “u bashkuan”. 

Studiuesi i njohur i historisë Auron Tare, solli dokumente të reja që tregonin qartësisht se Ushtria Nacional Çlirimtare, e cila kontrollohej nga Partia Komuniste e Enver Hoxhës, ishte ndihmuar fort financiarisht dhe logjistikisht nga SHBA dhe Britania e Madhe.

Një miku im pedagog gjerman, po më shpjegonte një ditë, në lidhje me vështirësitë e marrjes së disa dokumenteve për të filluar punën dikur, si mësues në ciklin e ulët. I thashë pa u menduar, se vështirësia vinte ndoshta, ngaqë Gjermania sa kishte filluar rindërtimin pas luftës së Dytë etj., etj.

Zhgënjimi më i madh i publikut në ditët e sotme lidhur me opozitën nuk është më ndarja e PD-së dhe as Berisha, por realisht njerëzit që duhet të dalin dhe ta përfaqësojnë apo më saktë ata që munden ta bashkojnë

Ka nisur shqyrtimi i dy drafteve të ligjit për “Lustracionin” të propozuara nga PD zyrtare e kryesuar nga Enkelejd Alibeaj dhe Partia Socialiste

Nëse doni të shikoni kurajën e drejtësisë së re përballë politikës, mund të shikoni gjyqin ndaj deputetit Ervin Salianji. Deputeti në fjalë është akuzuar se është i përfshirë në një proces të fabrikimit të një ngjarje që inkriminonte vëllain e deputetit Fatmir Xhafaj, me një personazh të stisur me nofkën “Babale”.

Sot e kemi shumë të vështirë të dallojmë një zë të vërtetë, edhe kur ai dridhet nga alkooli dhe nga një ishemi. Jemi mësuar me fytyra perfekte botoksi, me personazhë kostumesh të stilistëve më të mirë, por "doktori"-Gent Pjetri, na foli të gjithëve me thellësi e vërtetësi

Ilir Meta, që tashmë është kthyer në një konservator fanatik i së djathtës paçka se ka qenë deputet, ministër, zv.kryeministër, kryeministër, madje edhe president i zgjedhur nga e majta, para disa ditësh promovonte modelin e Ronald Reganit si një etalon i suksesshëm i së djathtës.

Me testin më të vështirë elektoral të karrierës së tij politike, Erion Veliaj është përballur në qarkun Berat, në zgjedhjet parlamentare të 2009-ës. Si kandidat për deputet i G99-ës (atëherë në koalicion me PS-në), ai u dogj vetëm për 300 vota, që çuditërisht rezultuan të pavlefshme për partinë e tij gjatë numërimit në Urën Vajgurore, ku Veliaj kishte përkrahjen më të fortë.

Greva apo protesta (politike) e disa pedagogëve të universiteteve tona publike, nuk është se ka patur jehonë apo dhe mbështetje të madhe.

Mes Sali Berishës dhe Enkelejd Alibeajt po jepen sinjale për bashkim dhe pajtim të madh të Partisë Demokratike. Sa i mundur është ky pajtim dhe a mund të arrihet realisht ai?

Të jesh një person i kualifikuar në ditët e sotme, të kthen në një profesionist që pavarësisht dallgëve të tregut mund të mbijetosh, dhe koka nuk të dhëmb në asnjë moment për të nesërmen! Të tillë ka shumë që kërkohen për tu punësuar jo vetëm brënda vendit por edhe jashtë. Janë ajo shtresë e shoqërisë që janë të pavarur dhe mund të zgjedhin duke i vendosur edhe çmimin asaj që ofrojnë. Kjo është ekonomia e tregut në ditët e sotme.

Mjeku është një maratonomak që mban në dorë pishtarin e flakës së jetës kundër vdekjes dhe jo rrallë, si në këtë pandemi vdes si maratonomak. Gjatë gjithë jetës së tij mjeku është lajmsi i jetës dhe fitores mbi të pamundurën.

Në moshën e tretë të tij, Berisha po provon atë që s'ka mundur ta bëjë në gjithë jetën e tij, t'i vardiset një gruaje, vetëm që të mos ndjehet i braktisur. Nuk është vardisje erotike, edhe pse e ka brenda një lloj vaniteti malësor, ku personazh nuk janë yjet e Hollivudit, por një grua e dalë nga legjendat e tre shekujve më parë, për të cilën nuk kemi fotografi, por vetëm përshkrime. 

Para disa kohësh, disa pedagogë të universitetit të Tiranës, nga hyrja e Fakultetit të Shkencave të Natyrës, lajmëruan se, në emër të sindikatave të universiteteve publike të vendit, i kanë drejtuar një peticion Qeverisë shqiptare në të cilin kanë formuluar disa kërkesa që, në thelb, kanë rritjen e shpërblimit ekonomik për stafin akademik dhe personelin ndihmës.

Nuk ka shumë për të zgjedhur! Nuk ekziston mundësia “edhe, edhe”, por vetëm zgjedhja “ose, ose!”. Ose me Shqipërinë, ose me Dick-un. Nuk mund të ketë edhe me Shqipërinë, edhe Dick-un njëherësh. Sot, vetë senatori Marty, dikur në përpjekje për të hedhur dritë mbi krime të supozuara lufte, ndoshta fsheh një mister edhe më të madh paqeje.

Që të kuptoni rëndësinë e Sahatit të Tiranës duhet të ktheheni 200 vjet mbrapa. Atëherë kur Tirana ishte një grumbull shtëpish të ulëta, të ndërtuara në rrëzë të pesëmbëdhjetëkatëshit, në të dy anët e Rrugës së Barrikadave, te sheshi i Ushtarit të Panjohur si dhe përreth Bashkisë së sotme dhe xhamisë së Et’hem Beut.