Përtej batutës dhe në respekt të votuesve të Rogozhinës, faktikisht nuk ka ndonjë rëndësi as sesi voton në 6 mars Shkodra, Durrësi apo bashkitë e tjera në radhë

Nesër në darkë, në fund të votimit, KQZ-ja do të njoftojë pjesëmarrjen në 6 bashkitë e zgjedhjeve të pjesshme.

Po vëmë re një retorikë të shtuar të lidershipit të opozitës, por dhe përfaqësuesve të tyre në institucionet më të larta të shtetit për të dënuar agresionin rus në Ukrainë.

Beogradi është qyteti i parë në botë që ka protesta pro luftës së Valdimir Putinit. Atdheu i tij Rusia ka dal në rrugë kundër tij. Madje dhe qyteti i lindjes së tij  Shën Petersburgu ka pas protesta të forta kundër luftës së Putinit.

Po të shikoje të tre mitingjet e sotme në Shkodër, krijohet realisht një ide e asaj që përbëjnë forcat apo faktorët që do të sjellin fitoren e së dielës. Partia Socialiste, pra mazhoranca dhe PD-ja e Lulzim Bashës zhvilluan tubimet më të mëdha, ku së paku, sipas të gjithë vëzhguesve mediatikë, kishte nga 2 mijë vetë.

Ngado Putinin po e quajnë Hitler; kaq shpesh po e bëjnë. Çfarë është kjo, mani apo strategji? Nuk po ndodh vetëm në këtë rast të tmerrshëm për Ukrainën dhe për Botën; analogjia me të keqen ka një histori të tërë

Shqipëria numëronte në vitin ’90, kur ra komunizmi, afro 200 mijë bunkerë, pa llogaritur tunelet nëntokësore. Sot nuk ka mbetur as çereku i tyre, megjithatë kush do ta kishte imagjinuar së një i tillë sot po kërkohet në Europë me një çmim që kalon edhe atë të një apartamenti në Tiranë.

Diktatorët, bëjnë luftë, jo kur janë të fortë, por kur ato kanë një krizë të brendshme serioze, e duan një provë për të dëshmuar forcën e tyre e po ashtu edhe suksesin e tyre  të jashtëm duke u dëshmuar si heronj të vendit e kështu tentojnë të rrisin jetëgjatësinë e tyre!

Një postim në Facebook i Ministrës së Arsimit tronditi botën e patriotëve dhe puritanëve të internetit.

Dikur Von Moltke, shef i shtabit të perandorisë gjermane, thoshte se planet e luftës nuk janë të vlefshme më shumë se pesë minutat e para të betejës.

Mustafa Nano, disa ditë më parë ngrinte pyetjen se nga marrin shkas përkrahësit e Vladimir Putinit në Tiranë, në mes të një lufte, ku në mënyrë të hapur po del një valë reziestence ndaj shumicës që është realisht e tronditur nga tmerri i Rusisë në Ukrainë, që po e shikojmë nga ora në orë.

Sytë, zemra dhe ndjeshmëria e mbarë opinionit botëror është atje në Kiev, ku një popull po përballet me fuqinë më regresive të kohës.

Sali Berisha dhe grupi i tij po përpiqen të përdorin konfliktin në Ukrainë për të maskuar problemin real që kanë me SHBA dhe politikën e Perëndimit në tërësi. Konflikti në Ukrainë në fakt është në thelb konfliktiiI Perëndimit me Rusinë. Ky konflikt është reflektuar prej kohësh në Ballkan dhe Shqipëri.

Për të parë kaosin e qëndrimeve në Ballkan mjafton të shikosh dhe të kuptosh ngrefosjen e fundit të shumë individëve dhe qeverive, të cilat direkt apo indirekt po përkrahin invazionin e tmerrshëm të Putinit mbi Ukrainë.

Si funksionon dhe në çka beson Vladimir Putini? Kjo është pothuaj e pamundur të vlerësohet nga jashtë. Por ka disa indikacione mbi idhujt e Putinit. Më 22 shkurt 2022 ai tha: “Kush thotë se e mira duhet të jetë përherë e padhunshme?”

Situata e luftës në Ukrainë dhe fokusimi i vëmendjes së opinionit publik tek pasojat e agresionit rus, duket se kanë lënë disi mënjanë betejën elektorale për 6 bashkitë që do të zhvillohen në fundjavë.

Lufta heroike e popullit ukrainas aq sa është një kambanë zgjimi për popujt është edhe një pasqyrë ku duhet të qëndrojë çdo popull. Kjo që të ballafaqohet me historinë e vet, të Reflektojë e të gjejë forcë të pranojë të turpshmen dhe të lavdishmen. Heroi ynë kombëtar, Gjergj Kastrioti-Skënderbeu ishte dhe mbetet komandanti legjendar që ngriu hordhitë e Perandorisë Osmane para dyerve të Europës Perëndimore

Shqipëria po shkon këtë të djelë në një proces zgjedhor të pjesshëm, më të vaktin që është zhvilluar ndoshta në 30 vjet. Ngjarjet e fundit në Ukrainë kanë lënë në hije si luftën politike nga lart, apo edhe zhurmën e mbështetësve nga poshtë në rrjetet sociale.

Burrat, zakonisht nuk e kanë zakon të qajnë e sidomos dibranët e kuksianët! Megjithatë, në jetë ka ngjarje që e bëjnë edhe burrin të qaj në heshtje, pa zë e ndoshta duke  u fshehur në një cep që askush t'i mos i shikoj lotët