Hetimi i korrupsionit të lartë apo abuzimit të zyrtarëve të lartë me fondet publike është një proces që në Shqipëri tashmë ka nisur. I është hapur rruga si pasojë e zbatimit të Reformës në Drejtësi, që është një proces revolucionar i nivelit të lartë në Shqipëri.

Dje vendet anëtare të BE-së përsëriten në konkluzionet e tyre se: “Këshilli pret me padurim mbajtjen e Konferencës së Parë Ndërqeveritare me Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut, sa më shpejt të jetë e mundur, pas miratimit të kornizës negociuese nga Këshilli.

Filluan arrestimet e ministrave për korrupsion. U arrestua ish ministri i Partisë Socialiste, Lefter Koka.

Bash pasi Basha shpalli pezullimin e Berishës nga grupi parlamentar i PD-së (dhe para se Berisha të fillonte serinë e gjatë të foltoreve), më rastisi të zhvilloja një sondazh për çështje të ndryshme, me intervista të drejtpërdrejta të shqiptarëve të thjeshtë (që u kryen nga anketues të shpërndarë anëembanë vendit). Në atë sondazh, përfshiva edhe një pyetje mbi përkrahjen ndaj katër politikanëve kryesorë.

Këta, prapë po kërkojnë nëpër nofullat e tij të hapura; prapë nuk duket se ka mbetur gjë nga dhëmbët e hershëm. Atëherë, në një kohë të zezë, ky të merrte në qafë.

Goditjen “Non Grata” fillimisht Berisha e “gëlltiti” i vetëm. Për këtë “vetmi” madje ai ishte i ndërgjegjshëm derisa deklaroi bindshëm se “goditjen” do ta përballonte i vetëm, pa mpleksur Partinë Demokratike.

Po të ishin të paktë në numër nuk do i shkruaja këto rrjeshta, por duke qënë se numri i tyre është i konsiderueshëm, edhe thënia e të vërtetave mbi ta sipas mendimit tim, kthehet në të domosdoshëm.

Qeveria amerikane u detyrua sot t’i përgjigjet Sali Berishës lidhur me sulmet ndaj ambasadores Yuri Kim, duke i kujtuar se ajo përfaqëson presidentin e SHBA dhe politikën amerikane në Shqipëri, ndërsa ai nuk përfaqëson as popullin shqiptar.

Nuk luftohet thjesht kush merr PD por edhe nga do të shkojë PD; në lojë është edhe kahja e vektorit të trajektores shqiptare; më shkoqur e ardhmja e Shqipërisë dhe e shqiptarëve anë e kënd rruzullit tokësor.

Aq përshtypje ka bërë Lulzim Basha ditën e djeshme, në konferencën e shtypit pas mësymjes së Sali Berishës në selinë e PD-së, sa ka marrë vëmendjen e një publiku shuumë më të gjerë se ata të interesuar për politikë, apo militantët e së djathtës.

Deri më 22 Mars, Komisioni i Përkohshëm i Rithemelimit të PD-së, përbërë nga 29 emra mes tyre edhe mëtuesit për postin e kryetarit të PD-së, bashkë me Berishën (!!)  do “të drejtojnë” partinë “Foltorja”, dalë nga “Air Albania”. 

Sali Berisha iku, dhe bëri një premtim në 2013, “po iki në punën  dhe jetën time”, edhe pse kjo nuk ndryshonte asgjë, pasi deklaroi se “do të mbetem demokrat”. Ai u largua pasi lexoi një dorëheqje “bese”, pranoi humbjen me mbi 1 milion vota, pranoi se “humba zgjedhjet e lira dhe të ndershme”.

Prej gati 9 vjetësh Lulzim Basha vijon një betejë maratonomake për t’u konfirmuar kryatar i PD. Që nga 2013-ta kur Sali Berisha bashkë me humbjen e thellë në zgjedhje vendosi të lërë edhe drejtimin e PD, Bashës iu desh të nisë një epokë politike plot sfida për t’u njohur e pranuar si lideri i ri i demokratëve dhe opozitës shiqitare.

Pse e la Berisha fushëbetejën dje dhe iku nga selia e Partisë Demokratike me bisht ndën shalë ?

Dështimi është i dhimbshëm, çon në dhunë. E trishtë të shikosh Sali Berishën që të pushtojë partinë e tij, duke besuar se të drejtë ka vetëm ai, se ekziston vetëm e vërteta e tij.

E vetmja gjë që Berisha dhe të  vetët, përpiqeshin të thonin pas ”Foltores” në stadium, ishte se nuk do pushtonin selinë e PD dhe nuk do ushtronin dhunë. Por premtimi nuk u mbajt as 48 orë

Nuk e di përse, por futja e turmës së Sali Berishës dje në oborrin e Partisë Demokratike, përplasja mes dy grupimeve, apo eksponentëve të tyre, më përshfaqi para syve aspekte të filmit “Lenini në Tetor”.

Veprimet e Berishës dhe të pak njerëzve të ngjashëm të mbetur rreth tij, tashmë nuk habisin më njeri. E vetmja habi është bashkimi me të i ndonjë te riu dhe të reje, në formë dashamirës qytetërimi e demokracie Perëndimi, por në përmbajtje alergjikë ndaj penelatave mjeshtërore të shekujve që përkufizuan me finesë Shtetin e të Drejtës.

Ajo që pritej krejt normalisht pas Kuvendit të Sali Berishës në “Air Albania”, më 11 dhjetor, ishte që grupi i përkohshëm që ata zgjodhën për drejtimin e PD-së, të kishte mbërritur në seli për të marrë në dorëzim inventarin e saj.

Skenat e sotme në ish-godinën e SHQUP-it, nuk lënë më as më të voglin dyshim se, de facto, kemi aktualisht dy PD – të Bashës dhe të Berishës. Sesi do të ndahen dhomat e SHQUP-it juridikisht, mbetet të shihet. Por elektoralisht, duket në pamje të parë se PD-ja e Berishës është më e madhe se ajo e Bashës.