Të gëzosh lirinë duhet të njohësh robërinë dhe ne shqiptarët me shumë se çdo popull e dimë çmimin e lirisë së na ka munguar për dekada të tëra. Shqipëria e shqiptarët duhet të jenë promovuesit më të mëdhenj të lirisë dhe të mbrojtjes së jetës.

Kam dy shishe me pekmez. Njërën e mora në Bishnicë. Tjetrën në Krrabë. E para e ka pekmezin të hidhur. E dyta, të ëmbël. Kur i provoi një amvisë, tha: Nuk janë pekmez. Të kanë gënjyer. Flaki.

Dyfishimi numrit të nënkryetarëve, futja e 15 anëtarëve të rinj në kryesi, rritja e numrit të departamenteve (aspak funksionalë) largimi i Nishanit pa nam e nishan, largimi i zërave kundër dhe gradimi i disa të tjerëve, janë këto disa prej “të rejave” që ka sjellë mbledhja e Këshillit të ri Kombëtar.

Qysh nga mëngjesi i të premtes (kur lajmi për transferimin e Ronaldos tek Manchester United ende nuk ishte përhapur) e deri me tani, çmimi i një aksioni të Manchester United në Bursën e Londrës është rritur mbi 10%. Që do të thotë se vlera totale e aksioneve të këtij klubi është rritur me rreth 350 milionë dollarë vetëm nga lajmi i transferimit të Ronaldos.

Së pari, më 13 Qershor, në vend që "ose të dilte komit për masakrën e zgjedhjeve", ose të merrte përgjegjësitë për humbjen turpëruese të radhës, ri-emëroi vetveten Doknishot, ose Drejtor suprem të kompanisë së falimentuar më 25 Prill!

Skuadra drejtuese e Lulzim Bashës, e cila formalisht vendoset sot, ishte normale që nuk do të sillte risi, pasi kjo ndodhi që në Kuvendin e korrikut. E kështu që mungesa e një fytyre të re në ekipin “qeverisës” së opozitës, nuk mund të sjellë të reja, në grupin drejtues të kupolës së selisë blu.

Në pak orët e fundit që na ndajnë me mbledhjen e strukturës së madhe të PD-së, një gjë është e qartë për shumë nga njerëzit që po i drejtohen sistematikisht këtij formacioni politik: Partia e Demokratëve shqiptarëve e ka të vështirë shumë reformimin e saj.

Në Shqipëri ka më shumë njerëz që duan ndryshimin, nga sa ka mbështetës të Qeverisë. Nëse këtë fakt e shohim në një ekuacion pa PD, apo me një PD pa Lulzim Bashën, për mua nuk ka shumë rëndësi. Ajo që duhet të ndodhë me urgjencë është bashkimi i së djathtës jashtë parlamentare dhe krijimi i nje fronti të ri dhe të besueshëm qytetar përtej dyshes Rama-Basha!

Për t’i gënjyer ata që mund të gënjehen, berishët po përpiqen që të përdorin Sorosin si “armik në dispozicion”, jo vetëm për rastet kur i ndëshkon SHBA, por dhe për rastet kur ata kanë qejf të ndëshkojnë SHBA, por nuk ua mban ta bëjnë direkt. Për këtë arsye maskohen si “shqiptarë të Trumpit” që duan të luftojnë me “afganët e Sorosit”, por që në fakt janë thjesht Salibanët e Shqipërisë.

Dezinformimi dhe propaganda, shpifja dhe mashtrimi me qëllim ose, të nxitura nga interesa të caktuara, nuk është se janë ndonjë gjë e re sot në botë dhe një problem vetëm në Shqipëri. Me rrjetet sociale dhe me shpejtësinë e qarkullimit të lajmit, bota e zhvilluar po përballet sot me një problem gjithnjë e në rritje dizinformimi, aq saqë SHBA u detyrua të bllokojë edhe Donald Trump.

Deri më sot politika shqiptare i ngjan asaj amvisës tipike që nuk vendos kurrë të shkundë dollapet nga vjetërsirat e pavlefshme, me idenë se mund t’i hyjnë ndonjëherë më punë. Por “amvisa” më të reja, po japin sinjalet se po ndryshon ky detaj. Të tjera largime po vijnë rrotull nëpër ajër. Largimet nga qeveria e kanë rradhën të parët.

Tashmë, të shumtë janë ata që janë bindur se PD nuk funksionon si një parti përfaqësuese e shqiptarëve që besojnë, respektojnë dhe mbrojnë, parime dhe vlera të përbashkëta. Çdo ditë që kalon, e bën të qartë se PD ka degjeneruar në një mekanizëm që funksionon vetëm në interes të lidershipit të saj, pa asgjë të përbashkët me interesat e anëtareve, aq më pak të shqiptarëve.

Gabimi më i pafalshëm i lidershipit të vjetër të Partisë Demokratike, veç korrupsionit, krimeve shtetërore (që shpresojmë që një ditë të hetohen, gjykohen siç i takon një vendi vërtetë të lirë dhe demokratik), është infektimi I ndjekësve të tyre me më të pafalshmen sëmundje: Mungesa e tolerancës ndaj mendimit ndryshe, njerëzve ndryshe.

Mjaftoi dorëheqja e Markut për të rikthyer edhe një herë debatin për PD, për problematikën e lidershipit, gjendjen e partisë, për të mbërritur deri tek thelbi i ekzistencës së saj, tek Misioni i PD-së.

Të gjithë duam që shtëpia jonë të jetë perfekte. Të njëjtën gjë duhet të dëshirojmë dhe për Shijakun, shtëpinë tonë të përbashkët. Është nder dhe privilegj që mu besua përfaqësimi i qytetit tim.

PD po shkon drejt falimentimit politik dhe zhdukjes nga skena si “markë” politike. Fillimi i fundit të PD tashmë ka nisur dhe rruga pa kthim drejt përfundimit të misionit politik të saj tashmë është më tepër se kurrë një fakt i kryer.

Mark Marku nuk ka bërë ndonjë gjë që nuk e kanë bërë kritikët e mëparshëm të PD. Të gjithë të larguarit nga PD, kanë thënë pothuajse të njëjtat gjëra. Të larguarit pas 2013, kanë thënë pothuajse ekzaktësishtë të njëjtat gjëra.

Reagimet në rrjet ndaj afganëve që do të vinin dhe që erdhën në Shqipëri, diku me “humor”, diku me meme, diku me cinizëm, e më pas me fake news-e, ra në sy menjëherë se nuk ishin sentimente spontane që vijnë nga njerëz që kanë mendimet e tyre.

Nuk diskutohet që largimi i Mark Markut është më i fortë, më i bujshëm, më i zhurmshëm e ndoshta me pasoja më të mëdha.Por gjithsesi edhe ikja e Najada Çomos, e cila sapo ka hyrë në politikën shqiptare, janë të dy gjithsesi sinjale  jo pozitive për opinionin publik .

Mark Markun e ka çuar tek dorëzimi i mandatit, kriza reale e Partisë Demokratike, e cila nuk lidhet as me organizimin e partisë, as me manovrat banale të Lulit për të pasur çelsat e kasafortës dhe “kuadrot” e partisë, por fakti që partia është peng i fatit të Sali Berishës. Ky ka qenë në fakt për 30 vjet shkaku i betejave brenda PD