Ndjesa e Xhelalit, do të kishte kuptim sikur PD, Sali Berisha, Lulzim Basha, Ilir Meta dhe gjithë shpura e tyre, të ishin distancuar nga vrasja e Elbasanit dhe të kishin dënuar vrasjen. Atëhere nxitimi i Xhelalit për të kërkuar ndjesë do kishte kuptim. Por nuk mund të kërkosh ndjesë për premtimin se do përsërisësh një krim, me të cilin vazhdon të mburret partia jote.

Keqardhja se skuadriljet e opozitës me emrat e ish-ushtarakëve që e përbëjnë, janë në atë pjesë të shoqërisë për të cilët investohet bajagi shumë nga taksapaguesi i thjeshtë, për formimin, arsimin, punët e zgjedhura dhe mbi të gjitha sigurinë, që jo rrallë herë i kthehet në bumerang. Këta djem të zgjedhur, jo pak herë prej trajtimeve, që ata nuk i konsiderojnë si të duhurat për staturat e tyre, kthehen në rrënues të shtetit me akte si ai i Elbasanit, atë që do të ndryshojë pikërisht opozita me sloganet e saj t’përhapura në të gjithë vendin.

Prej disa ditësh kërcënimet me vdekje që eksponentët e PD-së ua drejtojnë kundërshtarëve politikë, kanë marrë përmasa pa precedentë. Por, pas reagimit të prerë dhe të qartë të ambasadës amerikane dhe shfaqjes tragjiko-qesharake te Xhelal Mziut, nuk duhet të merret më seriozisht. Gam gami funksionon kështu: sapo denoncohet dhe bëhet publik, shkrihet si bora në diell. Pra të dielën të gjithë mund të shkojnë të votojnë pa më asnjë rrezik.

Ish-kreu i shtetit Ilir Meta, po merret së fundi edhe me xhirime filmike dhe blerje videosh, duke tentuar të tensionojë fushatën elektorale. Ai ka nisur të kthejë Presidencën në studio filmike,duke shfaqur para të pranishmëve video të bëra nga “njerëzit e tij” në terren. Duke u bërë më shumë se qesharak, ish-kreu i shtetit, ka thyer çdo hamendësi lidhur me përqëndrimin e tij psikik dhe frikën ndaj ndëshkimit ligjor.

Në vitin 2019, kur opozita dështoi me diegien e mandateve që në fillim e hodhi si shantazh për të trembur Edi Ramën, dështoi më pushtimin e kryeministrisë dhe Parlamentit, dështoi me projktin e sabotimit të zgjedhjeve lokale të 30 qershorit, pra me mos mbajtjen e tyre, që u tentuan të legalizohej me dekretimin e ç’dekretimit të Ilir Metës, u hap fjala se do të ketë “eleminime politike”.

Këtu ndahen dy botë, ku njëra i takon Ferrit ! Këtu ndahen dy Shqipëri, ku njëra nuk është e shqiptarve! Mosndëshkimi i organizatorve politikë të 97’ës dhe 21 Janarit patjetër që për turpin dhe fatin tonë të zi do sillte vazhdimësi, pasi huqi del me shpirtin !

Ngjarja e rëndë në Elbasan ku mbeti i vrarë Pjerin Xhuvani, qytetar elbasanlli me rrënjë, pengmarrja e qytetarit Goga nga Ndroqi në Tiranë, pengmarrja në Maqellarë të Dibrës janë kryer nga struktura të amatosura të PD, që tashmë është pranuar e provuar se janë ngritur, instruktuar e armatosur në çdo qark të vendit. Paskan një emërtim intrigues, Struktura të mbrojtjes së votës (SMV), që shkon në linjën e propagandës së liderëve të opozitës për “sigurimin” e votës me çdo mjet e me çdo çmim

Meqë ambasadaorja amerikane Yuri Kim ka vendosur që të përshëndesë kërkesën e faljes nga Xhelal Mziu, pasi ky i fundit tha se i ka gati grupet e militantëve që do bëjnë edhe të tjerë “si ai i Elbasanit”, ky koncept diplomatik i trajtimit të situatës absurde që po kalon Shqipëria, mund të zgjerohej edhe për raste të tjera që kanë të bëjnë me fushatën.

Xhelal Mziu është një nga emrat që i përkasin Partisë Demokratike të së shkuarës jo vetëm prej konsumit të disa mandateve në krye të bashkisë së Kamzës. Ai njihet si një politikan lokal që sfidonte edhe vetë shtetin e Sali Berishës duke mbajtur në zyrë foton e këtij të fundit dhe jo të presidentit.

Kam një pyetje të fundit, që nis me fillimin: Dita kur do të shpallej shtetrrethimi, 3 mars 1997, më është dukur dita më e gjatë në jetë, e gjatë njësoj sa vdekja. Sapo kisha bërë gati shkrimin e gazetës e nesërme, dhe do të nisesha për në redaksi, kur bie dera. Në korridor shikoj fytyrën meit të djaloshit. E kisha shumë të njohur, ai ishte një nga aktivistët e PD, banonte diku afër meje- te ‘fusha Ali Demi’. Me zor shqiptoi fjalët, i merrej fryma dhe mendova se e kishte nga ardhja përshkallë.

Nëse doni të shikoni se kush është presidenti i Republikës, shikoni axhendën e tij ditore dhe temat e debateve që duhet të përballojë.

Shitblerja e votave është krim zgjedhor i padisktueshëm, por ai duhet të ndëshkohet nëpërmjet drejtësisë, jo vetëdrejtësisë. Grupet te armatosura të Partisë Demokratike duhet t’i zemërojë të gjithë shqiptarët e mirë, socialistë, demokratë, me parti dhe pa parti. Vetëm 100 vjet më parë grupe të ngjashme paramilitare ''SA'' mbështetën lindjen e nazizmit ''për të rifituar demokracinë“.

Pas tetë vjetëve qeverisje, natyrishëm tek njerëzit lind pakënaqësia. Aq më tepër në një vend si ky yni, ku korrupsioni dhe abuzimi me pushtetin është një kulturë që trashëgohet nga qeveria në qeveri.

Pas ngjarjes së djeshme të Elbasanit dhe reagimit të ashpër të shoqërisë dhe komunitetit ndërkombëtar, opozita është vënë vertet në një pozitë të vështirë.

Bash në ditën kur Iliri po i ulërinte Lulit që të kapte sfurkun e të shponte barqe njerëzish në mbrojtje të votës, bash në atë çast Luli u kap duke e futur sfurkun në pantallona.

Janë mbledhur të gjithë duke shkelur ligjin,duke menduar se “erdhi ora e pushtetit”. Duke organizuar grupime mercenarësh të rekrutuar nga kontigjentet e përjashtuara nga Policia e Shtetit apo strukturat e tjera ligjzbatuese, ata kanë ngritur celula paralele, duke i udhëzuar  qartazi “të mos falet askush që nuk na voton ne”.

Mënyra se si Gazbardhi, drejtues i fushatës së Partisë Demokratike për qarkun Elbasan dhe njëkohësisht sekretar i Përgjithshëm i kësaj partie, kërkon të justifikojë vrasjen e Pjerin Xhuvanit, është forma tipike e shkollës së Sali Berishën.

Nëse doni të shikoni se kush është presidenti i Republikës, shikoni axhendën e tij ditore dhe temat e debateve që duhet të përballojë.

Egoizmi është shkaku i të qenit në politikë, ndryshe do fitoje e do merreshe me një profesion. Shihni: shumica e atyre që ne i quajmë “elitë” në politikë, s’kanë bërë asnjë punë tjetër! Është ky egoizëm që shkakton, sidomos kur ndodhesh në opozitë, që jo rrallë të nxit të broçkullitësh marrëzira.

Çudia me e madhe eshte justifikimi e komentimi i nje vrasjeje. E bejne me aq lehtesi! Marrin role qe nuk i kane krejt thjeshte, mjafton nje mikrofon, nje kamere, nje portal, nje profil, dhe kthehen ne police, prokurore, gjykates, snajpere, ekzekutore.