Ndrësa gazetarët përpiqen që të sjellin të vërtetat e ngjarjes tronditëse të Mateos, djaloshi vetëm 8 vjeç i vrarë nga fqinji i tij, le të sjellim në mendje problemet e mëdha që kemi me trajtimin e fëmijëve: Diku i trajtojmë si të mëdhenj, duke ua djegur “me benzinën” e mëndjelehtësisë sonë vitet e çmuara të fëmijërisë (sikur mezi presim që ata të rriten, të bëhen të famshëm, të pasur, e të zotët që të na rregullojnë e të përmirësojnë dështimet tona!) e diku tjetër i braktisim, në emër të një “të ardhmeje më të mirë”.

Me Partinë Demokratike, ka ndodhur e paimagjinueshmja. Ish-kryetarin e shpall “non-grata” një shtet aleat, (SHBA), kurse kryetarin aktual e ka shpallur me kohë “non-grata” baza e partisë.

Rreth 47% e shqiptarëve e ndjejnë veten të përfaqësuar nga institucionet e qeverisjes qendrore. Ndërkohë, vetëm 30% mendojnë se qeveria qendrore është pak ose aspak e korruptuar.

Ndërsa i është vërvitur me gjithë taborret e tij për ta përzënë nga kreu i PD, Berisha në fakt duhet të ndihet krenar për ish beniaminin e tij. Si ai dikur, edhe Bashën vetë, nuk mund ta shkulë dot askush më, pasi ka arritur të kapë fronin e pushtetit në parti.

Që konflikti në PD mes Sali Berishës dhe Lulzim Bashës për lidershipin po shkon drejt përplasjes finale, këtë fakt askush nuk e mohon. E themi këtë pasi akuzat dhe kundërakuzat ndaj njëri tjetrit po lëvizin me shpejtësi drejt niveleve më të larta, aq sa mund të quhet një situatë e pakthyeshme në pikën fillestare, kur palët “bashkëjetonin” në qetësi me njëri tjetrin në PD.

Denimi me vdekje nuk eshte zgjidhja!

Pas skandalit të djeshëm të “Fiks Fare”, që demonstroi se si një gazetare plotësoi pa pengesa formularin për të qenë delegate në Kuvendin e PD, një nga zëdhënëset e radhës së “Foltores” u përpoq të mbulojë skandalin, duke shpjeguar se përveç delegatëve, ka plot demokratë që kanë dëshirë të plotësojnë formularin, por ata do të filtrohen për të shkuar në Kuvend.

Ja pra të gjitha këto janë gropa të hapura ku ne i varrosim të gjallë fëmijët tanë. Ndaj fshi lotët, mbyll gojën, hap mendjen dhe vepro për fëmijët e atdheut tënd!

Ilir Meta, ka folur për herë të parë pas shumë kohësh, por nuk ka hapur “Kutinë e Pandorës”. Duket se e ka lënë për një herë të dytë. Por edhe pse ka folur pak, Meta, ka shpallur vdekjen e LSI-së, natyrisht pa dhënë dëshminë e “mjekut ligjor” por ka folur si baba real i saj, të paktën, që nga sot njerëzit duhet t’i shkojnë për ngushëllime.

Nëse do mendonim se kundërshtitë, fjalimet, shkëmbimi i shëmtuar i batutave të pafundme mes parlamentarëve shqiptarë kapën fundin me shtesën e legjislacionit të shkuar, jemi gabuar paq.

Lulzim Basha dhe njerëzit e tij kanë bërë gabimin fillestar të gjithë të pavendosurve. Ata pranuan të hyjnë në luftë në kohën, vendin dhe me mjetet që ju kushtëzoi kundërshtari i tyre. Në artin ushtarak një gabim i tillë nuk i lejohet as kapterëve fillestarë, kurse në politikën luftarake shqiptare, kjo mund të jetë një nga ato ngjarje që mund të kushtëzojnë pa kthim karriera dhe të përmbysin situata.

Ka bërë veprime brilante. S’ka lidhje me Berishën! Dikush e mëson! Kush? Ka qenë klinik në ndërhyrje! Aq sa bëri xheloz dhe la pa punë edhe ata të vijës së tretë, që mendonin që do ishin me pak Salista se Basha! I bëri t’i bashkohen Saliut, ta legjitimonin atë! Deri dje!

Sa shumë pyetje po hallakaten fushave për dy Kuvendet e PD, njëri i Berishës e tjetri i Bashës! Sa shumë ‘shkencë’ derdhet për të gjetur ‘pse-në’. Askush nuk kënaqet me atë që gjen, të gjithë ngatërrohen e bëhen bashkë në ‘rastin’ psikologjik se të dy ishin Një: Si Berisha me Bashën.

Populli që i revoltuar kërkon sot dënimin me vdekje, harron se çekiçi i drejtësisë do të bie po nga ky sistem i kalbur që e nxori nga burgu 38-vjeçarin edhe 15 vite më parë kur rrëmbeu fqinjën e tij 16-vjeçare. I ndjerë triumfues përballë një sistemi të tërë, Klodiani zgjodhi të shkelë sërish në një terren të njohur për të, një fushë që e dinte që do ishte e butë.

Sot (17 nëntor) kam lexuar relacionin mbi seancën e djeshme të Parlamentit, dhe mbeta shumë i zhgënjyer e i trishtuar duke lexuar fjalë aspak dinjitoze dhe krejt të papërshtatshme për një parlament, fjalë me të cilat disa deputetë kanë sharë kolegët e tyre.

Dënimi me vdekje është spektakël frike dhe poshtërimi i dinjitetit njerëzor nuk është as civilizim e as edukim! Heqja e dënimit me vdekje nga BE është si pasojë e një procesi të gjatë historik dhe reflektim e respekt për jetën, pavarësisht të aksioneve të kryera! 

Dënimi me vdekje nuk është zgjidhja! Dënimi me vdekje është kapaku! Po shkaqet?!  Shkaqet mbeten! Të marrët që janë rrugëve të Shqipërisë po ashtu.

Më premtoi se do të bënte ciceronin duke më treguar shtëpinë e Kadareve, të rikonstruktuar në Gjirokastër në vitin 2016.

Zyrtarët më të thjesht të PDK-së në Institucione e shfrytëzuan Albin Kurtin, i cili mendoi se i përvetëson ata, dhe ua ‘blen’ me pare dhe me pozita besnikërinë e tyre për PDK-në. Ama, dashnia është ndjenja më e pakapshme dhe më e pa qëndrueshme. Njeriu i mençur nuk llogarit në dashni, por në frikë, se frika e ruan vreshtën, e jo dashnia.