Nëse diplomatët perëndimorë, për arsye diplomatike, e veçojnë Bashën nga Berisha dhe Meta, për ne, shqiptarët normalë, që e kemi parë veprimtarinë e tij në këta vjet, Lulëzim Basha është zgjatimi mediokër i portretit politik të Berishës dhe Metës.

Lulzim Basha pas humbjes edhe të këtyre zgjedhjeve, nuk mund të fshihet më pas pretendimit se ato u vodhën, se edhe nëse është kështu, ai duhet të ikë edhe për këtë arsye, pasi nuk i mbron dot votat e demokratëve.

Partitë e opozitës, kryesisht LSI-së, kanë bërë gati një sërë kërkesash për në KQZ ku kërkojnë rinumërimin e votave në disa qarqe.Prej ditës së djeshme kur ka mbaruar numërimi dhe tabulimi i votave për subjektet politike, në çdo KZAZ, e tavolinë numërimi, ka nisur listimi dhe administrimi i votave për kandidatët në çdo qendër votimi.

Dasmat mund të bëhen dhe vetëm me dy vetë dhe me një daulle të vetme. Në funeral kërkohen njerëz. Kërkohen shumë njerëz që dhembja të jetë peshë që ndahet në shumë supe. Në funeral, dhëndër është loti dhe heshtja është nusja. Këto dy stacione të jetës njerëzore kujtoi fundi i fushatës elektorale mes gëzimit të “kampionëve” të rikurorëzuar socialistë dhe humbësve të përsëritur demokratë

Monika Kryemadhi, por edhe të tjerë, kryesisht panelistë e politikanë kanë folur këto ditë përatë argument që ata e quajnë anomaly që LSI ka marrë 100 mijë vota në rang kombëtar dhe 4 deputetë gjtihsej, ndërsa PSD me 30 mijë ka marrë 2 deputetë.

Kur Lulzim Basha caktoi Jorida Tabakun si drejtuese politike të PD-së në Njësitë 2, 3 dhe 10 në Tiranë, duke e larguar nga zona e saj tradicionale, nga Njësia 8, ku është lindur e rritur, shumëkush e pa këtë si një ndëshkim për dy humbjet radhazi që Tabaku i kishte shkaktuar selisë blu në një nga zonat që historikisht ka qenë e djathtë.

Pasi komisionerët e tre partive kryesore i numeruan te gjitha votat që ishin brenda kutive të votimit, rezultoi se pjesëmarrja zyrtare nuk ishte aq e madhe sa ç’u raportua paraprakisht të djelën në darkë nga KQZ-ja. Madje ishte edhe më e vogël se më 2017 – vetëm 46.3%, nga 47% që ishte para katër vjetësh.

Është data 27 prill, vetëm dy ditë pas zgjedhjeve, dhe në ekranin e TV nuk rreshtin së kaluari rezultatet e kutive të fundit të votimit. Vetëm dy ditë më vonë është i qartë fituesi dhe i pakontestueshëm rezultati e ndërkohë që ti pret që humbësi të pranojë humbjen, humbësi fillon e kërkon justifikime për humbjen e tij.

Duke dashur të mos pranojë rezultatin zgjedhor, lideri demokrat Basha doli me një deklaratë bombastike: “Ne do të vazhdojmë betejën me gjithë fuqinë tonë”Po a nuk ka fitu Basha aaa?

Por kur dëgjonim reagimin pa asnjë nerv për humbjen, shfajësimin dhe daljen me akuza ndaj fituesve, heshtja e deri-atë-herë e pacipë e kryetarit të opozitës, Basha, u bë edhe më e hidhur.

Në ditën që mbaroi luftën për mandatin e tretë, ai kërkoi paqe me Partinë Demokratike, opozitën më të madhe të konsoliduar në vend, e cila nuk është tamam një ftesë për bashkëqeverisje, por një ftesë për bashkëpërgjegjësi për çështje të mëdha të vendit, si dhe një qasje të re opozitare

Unë jam një nga gazetarët që e kam kritikuar Tom Doshin prej vitesh, me emër dhe mbiemër. E kam kritikuar në vitin 2015, kur Keti Bazhdari kandidoi si kryebashkiake e Shkodrës, një kandidate perfekte, e qytetëruar, por që pati përplasje me njeriun e momentit në Shqipëri

Populli nuk gabon asnjëherë, kur voton. Kjo aksiomë vlen për të gjitha zgjedhjet. Dhe asgjë nuk mund ta justifikojë mosarritjen e objektivit për një forcë politike, pavarësisht rrethanave.

This is a miracle of freedom...

Jo vetëm që fitoi i vetëm mandatin e tretë qeverisëse (pa bishta mbrapa) të cilin nuk e ka arritur deri sot asnjë prej partive politike në Shqipëri prej 30 vitesh, por edhe sepse injektoi qysh në zanafillë të fushatës mentalitetin motivues “punë jo gjumë”.

Prej vitesh e përsëris, që këta ish-qeveritarë dhe analistët e tyre të palogjikë, jetojnë në një botë paralele, që është shumë larg nga realiteti ku jeton pjesa tjetër e vendit. 25 prilli tregoi me numra se kam pasur të drejtë dhe se e famshmja “shumicë dërrmuese” kundër qeverisë Rama, që Lulzim Basha tregonte se kishte në krah, ishte në rastin më të mirë vetëm një iluzion, në rastin më të keq, një gënjeshtër e ndërgjegjshme. Ndonjëherë, duhet të thonin edhe të vërtetën.

Jemi në fazat e fundit të numërimit të votave dhe tashmë kemi një fitues të përcaktuar qartë. PS ka siguruar mandatin e tretë me një mazhorancë bindëse  ku projeksionet e çojnë në 75-76 mandate.

Jo, Lulzim Basha nuk duhet jap dorëheqjen sepse ai i duhet të gjithëve. Me Lulzimin fiton Shqipëria. Fundja dorëheqja është për burra fisnikë dhe jo për një zvarranik.

Kemi gdhirë një ditë të stërlodhshme, acaruar jashtëzakonisht ditët e fundit për shkak të ngjarjeve të paprecedenta ngado vendit. Shqipëria votoi për përfaqësuesit e saj por si zakonisht me malin e akuzave të palëve për njëra-tjetrën dhe me një demokraci, që lë jashtëzakonisht shumë për të dëshiruar ende në vitin 2021

Shqipëria i dha dje mandatin e tretë për qeverisje Partisë Socialiste dhe kryeministrit në detyrë Edi Rama, me një rezultat të qëndrueshëm, që sipas projeksioneve do të shkojë tek 75 mandate, pas një fushate zgjedhore të tensionuar nga ngjarja tragjike në Elbasan dhe thirrjet e presidentit për dhunë, që rrezikuan procesin zgjedhor.