Soros nuk është argument. Politika e jashtme e SHBA bëhet me seriozitet nga specialistë më të mirë e individë, qoftë edhe Soros nuk mund të ndikojnë të ndërmerren pozicione aq sa serioze si shpallja "non grata" e Berishës.

Kishte disa teza përshkallëzuese pas bombës së djeshme, ku për herë të parë një sekretar Shteti i SHBA, në veten e parë shpallte vendosjen në listën e zezë të njeriut më influent të politikës shqiptare për 30 vjet.

Procesi që nisi Amerika ndaj Dr. Sali Berisha nuk është i thjeshtë, as i shkurtër. Këto janë ditët e para kur ish- presidentit të epokës së luftës civile dhe grushteve të shtetit në Shqipëri, pritet t’i bashkohet edhe presidenti aktual, Ilir Meta. 

Në historinë e shteteve dhe Kombeve shpallja Non Grata është kryesisht mjet i luftës diplomatike e politike mes vendeve që veç për formë mbajnë raporte. MOTIVIMI i shpalljes Non Grata me aktivitet korruptiv e minues se demokracisë sonë të brendshme, e bën rastin jo aq “raport ndërkombëtar”, sa gur të parë të dominosë politike që rrëzon një klasë të tërë tranzituese duke nisur nga guri një, Sali Berisha!

Si është e mundur që nuk ishte ngritur publikisht deri tani asnjë akuzë nga organet ligj-zbatuese të Shqipërisë, por pikërisht përtej Atlantikut, nga Departamenti Amerikan i Shtetit, papritur, sot kur pritej të dënohej “masakra e 25 prillit”, rrëzohet brenda pak sekondave një “mit” të cilin jo pak shqiptarë e kishin besuar verbërisht se iu solli tre dekada më parë pa e ditur dhe pa e kuptuar si një “dhuratë” fjalën “demokraci”.

Departamenti i Shtetit qendron pas vendimit për të ndaluar hyrjen në SHBA të ish-presidentit dhe ish-kryeministrit të Shqipërisë, Sali Berisha.

Mos pranimi i humbjes nga Opozita ishte i paralajmëruar. Mesazherët e Opozitës, që janë disa  analistë 24 në 24 orë, i lëshuan sinjalet e trajektores ku do të shkelë Opozita pas 25 Prillit. Vendimi i Sekretarit të SHBA për të shpallur Non-Grata Sali Berishën ishte një shans që Opozita të mos shkelte trajektoren e dhunës, mos të mbetej peng i së shkuarës së saj

Në NATO nuk na antarësoi Berisha por interesat gjeopolitike që kanë të bëjnë me Shqipërinë.Berisha patjetër si kushdo ka dritë hijet e tij, por raporti është përherë në favor të territ dhe ferrit që pushton atë dhe çka ai përfaqëson.Shqiptarët duhet të mësojnë nga kjo histori, që nuk ka idhuj dhe vlerat janë universale.Shqiptarët duhet të mësojnë që historinë e shkruajnë ata, jo idhujt pa krena.

Më gënjyet, më premtuat se brekët që shisni ju janë të forta, kanë elasticitet, siguri, mbrojtje dhe garanci. Më mashtruat e më thatë që pavarësisht zgjedhjeve të majit 1996 kur vodhët 800 mijë vota e rrahët gazetarët dhe opozitën me Shik-un e Gazidedes, brekët tuaja ishin me mbrojtje matanë oqeanit. Madje, madje edhe 50 miliardë lekët që humba në fajde mi përlatë me justifikimin e futjes poshtë brekëve tuaja.

Vendimi për të shpallur Non-Grata Sali Berishën nuk ishte aspak diçka e re por një vendim i marrë prej shumë kohësh.Sali Berisha ka shumë kohë i izoluar dhe i bojkotuar nga SHBA. Vetëm ata që s’kuptojnë asgjë nga politika, s’donin ta besonin që Amerika ja kishte prerë biletën dhe kjo qe një nga arsyet që mbeti PD në opozitë.

Vendosja e Sali Berishës në “listën e zezë” të SHBA-së, edhe pse de jure u shpall sot, faktikisht ka nisur prej shumë vitesh, madje që kur Sali Berisha ka qenë kryeministër i Shqipërisë. Madje që nga katastrofa e Gërdecit, kur Berisha shkatërroi drejtësinë për të mbrojtur të birin dhe vetveten.

Mund dhe të mos shkruaja sot. Pas 14 vitesh betejë të përditshme me një nga figurat dhe familjet më të korruptuara të kombit shqiptar, me dikë që ka vrarë për të vjedhur dhe ka vjedhur për t’u rikthyer në pushtet, me dikë që ka terrorizuar çdo kundërshtar, çdo gazetar dhe çdo rival brenda partisë së tij, me dikë që ka mbajtur peng Partinë Demokratike si një tutor prostitutash, duke i kërcënuar dhe shantazhuar për të ardhmen e tyre, sot, është ajo dita që kam pritur

Lajmi që vjen përtej kontinentit se Sali Berisha dhe familja e tij janë shpallur ‘non grata’ nga SHBA, është padyshim i mirë. Akuzat nga pasurimi në sajë të pushtetit, tek aktet korruptive janë kopsitur sikur Anthony Blinken të kishte jetuar mes nesh. Sot është dita që t’i themi faleminderit SHBA-ve. Amerikanët na mësuan se nëse drejtësia jonë vonon dhe harron, kjo s’ka ndodhur mijëra kilometra larg.

“Lulzim Basha nuk është ai që duket, është një diktator i kamufluar, 100 herë më i keq se Rama”.Kështu më ka thënë vite më parë një eksponent i Partisë Demokratike, ish-drejtor i madh në qeverisjen e asaj partie.

Sa më shumë ndryshon, aq më shumë është e njëjta gjë, thotë një fjalë e urtë franceze. Intervista e fundit e ambasadores amerikane Yuri Kim duket sikur kishte dalë nga arkivat e disa viteve më parë, kur të tjerë kolegë të saj shpreheshin pak a shumë në të njëjtat valë për palët që luftonin për pushtet në Shqipëri.

Shumë kush thotë që PD duhet të rilindë kurse unë them se duhet të lindë. Nëse ka kontigjent demokratësh që mund ta realizojnë këtë proces, le ta marrin përsipër. Mos të hallakaten e të humbin kohën e mendjen nëpër silogjizmat e grupimeve konkurrente për Kryetar të PD në zgjedhjet e 13 qershorit 2021.

Çfarë bie në sy është se dhe vetë media e përcjell me përtesë çështjen e hetimit ndaj presidentit. Duket se vetë opinion publik nuk ka ndonjë interes si për çështjen e komisionit të hetimit ashtu dhe për vetë fatin e presidentit.

Në vitin 2011, ish-zëvendëskryeministri Ilir Meta ishte në prag të burgut teksa u kap me bllok në dorë për afera 700 mijë euro. U desh një darkë peshku natën përpara dhënies së vendimit nga gjykata e Lartë, në shtëpinë e tij, midis çifteve Meta- Kryemadhi e Berisha, ajo që e shpëtoi Ilir Metën nga ndëshkimi i merituar.

E shkruar me nxitim, si në sallën e operacionit: Trupi i Drejtësisë po del me dhimbje nga klinika e vdekjes ku ishte që nga ‘Gjykata e Plepave’. Atëherë Artan Santo rrekej të mbante në jetë bankat e vendit ku tentonin të fusnin duart mëkatarët, që nga Arsidi, ky francez i shpikur, e deri te Sudja. Por kur e vranë Santon- njeriun- shenjt, sipas etimologjisë së mbiemrit, te koka iu ndodhën gjykatësit e plepave dhe politikanët përbindësha, që e fshehën.

Puna e jashtëzakonëshme e ambasadores amerikane Yuri Kim dhe e ambasadorit të BE Luigi Soreca, në këtë udhëkryq të vështirë për Shqipërinë, sot janë si dy gurë të çmuar që vendosen në themelet e demokracisë shqiptare. Nga Veriu në Jug, për të treguar të mirën e të bukurën mes nesh, duke u bërë arbitër në një vend që u la pa Drejtësi.