Në ditën që mbaroi luftën për mandatin e tretë, ai kërkoi paqe me Partinë Demokratike, opozitën më të madhe të konsoliduar në vend, e cila nuk është tamam një ftesë për bashkëqeverisje, por një ftesë për bashkëpërgjegjësi për çështje të mëdha të vendit, si dhe një qasje të re opozitare

Unë jam një nga gazetarët që e kam kritikuar Tom Doshin prej vitesh, me emër dhe mbiemër. E kam kritikuar në vitin 2015, kur Keti Bazhdari kandidoi si kryebashkiake e Shkodrës, një kandidate perfekte, e qytetëruar, por që pati përplasje me njeriun e momentit në Shqipëri

Populli nuk gabon asnjëherë, kur voton. Kjo aksiomë vlen për të gjitha zgjedhjet. Dhe asgjë nuk mund ta justifikojë mosarritjen e objektivit për një forcë politike, pavarësisht rrethanave.

This is a miracle of freedom...

Jo vetëm që fitoi i vetëm mandatin e tretë qeverisëse (pa bishta mbrapa) të cilin nuk e ka arritur deri sot asnjë prej partive politike në Shqipëri prej 30 vitesh, por edhe sepse injektoi qysh në zanafillë të fushatës mentalitetin motivues “punë jo gjumë”.

Prej vitesh e përsëris, që këta ish-qeveritarë dhe analistët e tyre të palogjikë, jetojnë në një botë paralele, që është shumë larg nga realiteti ku jeton pjesa tjetër e vendit. 25 prilli tregoi me numra se kam pasur të drejtë dhe se e famshmja “shumicë dërrmuese” kundër qeverisë Rama, që Lulzim Basha tregonte se kishte në krah, ishte në rastin më të mirë vetëm një iluzion, në rastin më të keq, një gënjeshtër e ndërgjegjshme. Ndonjëherë, duhet të thonin edhe të vërtetën.

Jemi në fazat e fundit të numërimit të votave dhe tashmë kemi një fitues të përcaktuar qartë. PS ka siguruar mandatin e tretë me një mazhorancë bindëse  ku projeksionet e çojnë në 75-76 mandate.

Jo, Lulzim Basha nuk duhet jap dorëheqjen sepse ai i duhet të gjithëve. Me Lulzimin fiton Shqipëria. Fundja dorëheqja është për burra fisnikë dhe jo për një zvarranik.

Kemi gdhirë një ditë të stërlodhshme, acaruar jashtëzakonisht ditët e fundit për shkak të ngjarjeve të paprecedenta ngado vendit. Shqipëria votoi për përfaqësuesit e saj por si zakonisht me malin e akuzave të palëve për njëra-tjetrën dhe me një demokraci, që lë jashtëzakonisht shumë për të dëshiruar ende në vitin 2021

Shqipëria i dha dje mandatin e tretë për qeverisje Partisë Socialiste dhe kryeministrit në detyrë Edi Rama, me një rezultat të qëndrueshëm, që sipas projeksioneve do të shkojë tek 75 mandate, pas një fushate zgjedhore të tensionuar nga ngjarja tragjike në Elbasan dhe thirrjet e presidentit për dhunë, që rrezikuan procesin zgjedhor.

Shqiptarët po tregojnë se kanë votuar kthjelltësisht. Pa dilema, pa lënë vend për hamendje, i kanë dhënë bindshëm votën Edi Ramës dhe Partisë Socialiste. Po të analizosh fazat e fushatës dhe si erdhëm deri këtu, nuk ka vend për habi.

Fushata iu besua rikthimit te trëndafili dhe te baza në çdo qendër votimi. Kjo skemë rezulton sot të ketë qenë më e mira për PS, për të maksimalizuar votat. Nga ana tjetër, përballë Edi Ramës u mësuam të shohim një rival që drejtonte një fushatë të shkëputur.

Që Partia Socialiste e ka fituar mandatin e tretë (të paktën nga numurimi i kutive të votimit deri tani) kjo as nuk diskutohet. Që Partia Demokratike do të qëndrojë në opozitë, dhe se LSI-ja, ka pësuar goditje të madhe elektorale, dhe kjo nuk diskutohet.

Tashmë po përvijohet minutë pas minute verdikti popullor i zgjedhjeve të 25 prillit, që del nga kutitë. Një gjë tashmë duket e sigurtë; Edi Rama i ka fituar këto zgjedhje dhe ajo që është për të vërtetuar, është masa reale e këtij triumfi.

Rezultate e para të exit polle-ve, të cilat nuk shquehn për ndonjë traditë të mirë në Shqipëri, kanë nxjerr Edi Ramën fitues të zgjedhjeve në Shqipëri, me një rezultat të ngushtë me mandate, me kundërshtarët e tij. Në të vërtetë, pritshmëria për disa qarqe në Jug është larg asaj që paraqesin exit poll-et, kështu që ka shanse që Edi Rama ta thellojë fitoren

Ndërhyrja e dhunshme e Ilir Metës ditët e fundit, me thirrjet për dhunë dhe sidomos përplasja publike me SHBA-në, e ktheu të dielën ndër të tjera, edhe në një referendum pro, ose kundër SHBA-së, dhe kundër, ose pro Ilir Metës.

Kreu i PD-së Lulzim Basha hyn sot në zgjedhjet e gjashta që është përballur me Edi Ramën, ku ka humbur deri tani të pesë përballjet.

Sot shqiptarët shprehin me votë vullnetin e tyre politik, se cili do të jetë kryeministri që do t’i qeverisë për 4 vitet e ardhshme. Është një moment vendimtar e historik, sepse bëhet fjalë për të përcaktuar vijimin e një rruge të nisur me aq mund në vitin 2013 e të strukturuar hap pas hapi këto 8 vite të qeverive socialiste, ose rrezikun që të kthehemi sërish në modelin e harruar të një qeverisje tribale si ajo e Sali Berishës.

Jemi të detyruar që presidentin ta konsiderojmë ose të çmendur, ose të rrezikshëm. Jam i hapur për të dyja opsionet. Kush ja do të mirën edhe opozitës, edhe presidentit, për lehtësi duhet ta konsiderojë të çmendur. Kështu e kemi më të lehtë të justifikojmë disa deklarata që as Enver Hoxha nuk i ka bërë për SHBA. Fjala vjen, ai i tregoi SHBA-së se Shqipëria mund të lidhet dhe me Rusinë dhe Korenë e Veriut, po të jetë se SHBA-së i duket vetja vend i fortë. Pra sipas tij, “ka dhe të tjerë më të fortë”