Tashmë është e qartë ajo që konsiderohej prej kohësh si një konçension i Lulzim Bashës për të ashtuquajtur aleatë, të cilët ishin thjesht “obortarë” të tij. Edhe pse PD-ja zyrtarisht në letra, por edhe në public, doli me siglën AN, kjo e dyta e pati impaktin zero në elektorat.

Shqipëria ka një mungesë trishtuese të parimeve të së Djathtës, përfaqësuar prej partive që mëtojnë se janë brenda kësaj ideologjie, por më shumë se kaq një frustrim në ditët e fundit për t’i mbushur mendjen leadership-it të saj se duhet të dorëhiqet. Procesi do të jetë i vështirë por jo i realizueshëm, pasi pjesa më e madhe e njerëzve të së Djathtës i gjen justifikimin z.Basha për të mos dhënë qëndrimin. Tek e fundit kjo statusquo është e mirë për ta, veçse jo për votuesit e tyre.

Në 2015-ën, ish-deputetja e PD, Grida Duma kandidoi për kryetare të Bashkisë së Durrësit dhe regjistroi një nga humbjet më të paharrueshme për selinë blu. E besuara e Lulzim Bashës nuk mundi të fitonte as në lagjen e familjes së saj, aty ku ishte rritur, ku humbi kundër Vangjush Dakos

Po skicoj piketat për një shkrim… Megjithatë, si në punën e rrobaqepësit, nuk del shkrim i plotë; prapë një skicë mbeti. Skica nis e mbaron me pyetje: Duan ta heqin Lulin pse PD humbi zgjedhjet?

Partia Demokratike i ka humbur thellë edhe këto zgjedhje. Lulzim Basha dhe shpura e tij mbrojtëse, nuk mundën të ribashkonin demokratët, nuk mundën të ndezin në bazën e asaj partie frymën e mobilizimit dhe urrejtjes ndaj qeverisë Rama.

Të gjithë e dinin që në qarkun Lezhë, Partia Demokratike do të arrinte të fitonte zgjedhjet, edhe nëse do të çonte kandidat një markmark. Por Lulzim Basha, e rriti dozën, dërgoi edhe një gjekmark.

Tani që shpërndarja e mandateve është bërë e njohur, vëmëndja e publikut është përqëndruar në listën fituese për çdo subjekt zgjedhor. Janë të shumtë ata që duanë të dinë se si bëhet lista, si funksionon thrrja e listës etj.

Momentalisht nëse duhet bërë ndonjë veprim, heshtja dhe reflektimi në mënyrë analitike, politike, e pse jo historike e shkencore do të ishte sjellja apo qasja më e dobishme. PD i di vetë punët e sajë, pa tjetër skifterët që kërkojnë dorëheqjen e Lulzim Bashës por a e kanë pyetur ata vehten se përse vallë PD nuk ka arritur asnjëherë të fitoj një mandat duke garuara e vetme në gjithë historinë e vet qysh prej krijimit?

Tirana ishte beteja më e madhe për zgjedhjet e 25 prillit. Duket se të dyja palët kishin punuar fort për të arritur gjithçka në qarkun më të madh të vendit nga prodhohen 36 mandate dhe që natyrshëm ndikon në përcaktimin e fituesit.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës , OSBE dhe fqinjët tanë perëndimorë, Italia dhe Greqia, e pastaj Gjermania, Franca e më tej, kanë reaguar sot, njëra pas tjetrës, duke përgëzuar Shqipërinë për zgjedhjet e 25 prillit, duke vënë theksin në legjitimitetin e zgjedhjeve dhe nevojën që palët të respektojnë verdiktin e popullit.

Nëse diplomatët perëndimorë, për arsye diplomatike, e veçojnë Bashën nga Berisha dhe Meta, për ne, shqiptarët normalë, që e kemi parë veprimtarinë e tij në këta vjet, Lulëzim Basha është zgjatimi mediokër i portretit politik të Berishës dhe Metës.

Lulzim Basha pas humbjes edhe të këtyre zgjedhjeve, nuk mund të fshihet më pas pretendimit se ato u vodhën, se edhe nëse është kështu, ai duhet të ikë edhe për këtë arsye, pasi nuk i mbron dot votat e demokratëve.

Partitë e opozitës, kryesisht LSI-së, kanë bërë gati një sërë kërkesash për në KQZ ku kërkojnë rinumërimin e votave në disa qarqe.Prej ditës së djeshme kur ka mbaruar numërimi dhe tabulimi i votave për subjektet politike, në çdo KZAZ, e tavolinë numërimi, ka nisur listimi dhe administrimi i votave për kandidatët në çdo qendër votimi.

Dasmat mund të bëhen dhe vetëm me dy vetë dhe me një daulle të vetme. Në funeral kërkohen njerëz. Kërkohen shumë njerëz që dhembja të jetë peshë që ndahet në shumë supe. Në funeral, dhëndër është loti dhe heshtja është nusja. Këto dy stacione të jetës njerëzore kujtoi fundi i fushatës elektorale mes gëzimit të “kampionëve” të rikurorëzuar socialistë dhe humbësve të përsëritur demokratë

Monika Kryemadhi, por edhe të tjerë, kryesisht panelistë e politikanë kanë folur këto ditë përatë argument që ata e quajnë anomaly që LSI ka marrë 100 mijë vota në rang kombëtar dhe 4 deputetë gjtihsej, ndërsa PSD me 30 mijë ka marrë 2 deputetë.

Kur Lulzim Basha caktoi Jorida Tabakun si drejtuese politike të PD-së në Njësitë 2, 3 dhe 10 në Tiranë, duke e larguar nga zona e saj tradicionale, nga Njësia 8, ku është lindur e rritur, shumëkush e pa këtë si një ndëshkim për dy humbjet radhazi që Tabaku i kishte shkaktuar selisë blu në një nga zonat që historikisht ka qenë e djathtë.

Pasi komisionerët e tre partive kryesore i numeruan te gjitha votat që ishin brenda kutive të votimit, rezultoi se pjesëmarrja zyrtare nuk ishte aq e madhe sa ç’u raportua paraprakisht të djelën në darkë nga KQZ-ja. Madje ishte edhe më e vogël se më 2017 – vetëm 46.3%, nga 47% që ishte para katër vjetësh.

Është data 27 prill, vetëm dy ditë pas zgjedhjeve, dhe në ekranin e TV nuk rreshtin së kaluari rezultatet e kutive të fundit të votimit. Vetëm dy ditë më vonë është i qartë fituesi dhe i pakontestueshëm rezultati e ndërkohë që ti pret që humbësi të pranojë humbjen, humbësi fillon e kërkon justifikime për humbjen e tij.

Duke dashur të mos pranojë rezultatin zgjedhor, lideri demokrat Basha doli me një deklaratë bombastike: “Ne do të vazhdojmë betejën me gjithë fuqinë tonë”Po a nuk ka fitu Basha aaa?

Por kur dëgjonim reagimin pa asnjë nerv për humbjen, shfajësimin dhe daljen me akuza ndaj fituesve, heshtja e deri-atë-herë e pacipë e kryetarit të opozitës, Basha, u bë edhe më e hidhur.