Fati politik i Kryetarit të PD, është tipiku i atij që personifikon, lojën e kungulleshkave. Opozitarët më të zëshëm e radikalë, kërkojnë gjithmonë prej tij, atë që kërkohet prej një lideri: Fitorja! Por çuditërisht në Shqipëri, përballë mazhorancës së Kryeministrit Edi Rama, Lulzim Bashës kjo gjë i kërkohet gjithmonë vetëm përmes një rruge humbëse.

Pohimi: “pushteti të konsumon” logjikisht të çon tek nevoja për ndryshim. Që të realizohet ndryshimi duhet, më së pari, të krijohet fryma për ndryshim. Është pikërisht kjo e fundit që e shndrron pakicën në shumicë duke sjellë kështu rotacionin në pushtet.

Kritikët e Lulëzim Bashës po përpiqen të prekin atë në sedër që të jap dorëheqje. Nuk e prekin dot. Nuk e jep dorëheqjen dhe nuk largohet nga kreu i PD. Kjo betejë do të bëhet edhe më pa kuptim në ditët që vijnë duke krijuar një kakofoni zërash kundër tij.

Të dëshpëruar prej humbjes që pësuan në zgjedhjet e 25 prillit, Partia Demokratike dhe Lëvizja Socialiste për Integrim kanë nisur një proces ankesash për të delegjitimuar zgjedhjet. Këto dy parti po kërkojnë përsëritje zgjedhjes në ato qarqe ku kanë humbur.

Autokracia si sistem politik ne te cilin nje individ i vetem ka ne dore pushtetin, tashme mund te themi, se po jep shenja te instalimit ne Shqiperi. Ka 8 vite, qe si kryeminister, z Rama drejton ne menyre autokratike Shqiperine. 

Të kam votuar, plus krejt familjen dhe rrethin tim e kam frymëzuar me t’votu ty. I vetmi mashkull që e kam votu’ je Ti, të tjerët janë gra të vuajtura e të përndjekura: V, S, D, A! Pse ti zotëri sa rrin badihava, nuk shkon me vizitu Çun Lajçin në spital, për shembull!

Edi Rama ndjehet i fituar pasi do të vazhdojë qeverisjen. Lulëzim Basha ndjehet i fituar sepse do të vazhdojë të drejtojë Partinë Demokratike. Ilir Meta ndjehet i fituar pasi do të vazhdojë të jetë president e më pas në krye të LSI.

Pak më shumë  se një vit më parë, Ilir Meta mblodhi përpara Presidencës atë që e quajti “populli i 2 marsit”, duke e përdorur atë turmë, si një “sarbator politik” për 25 prillin e këtij viti, por edhe më pas. Siç dihet “populli i 2 marsit” nuk ishte gjë tjetër, por një sforco e fundit e strukturave organizative të PD-së për të ndihmuar Presidentin, pas lodhjes së gjatë të përplasjeve në vitin 2019.

“Thesari” mendor i njeriut bazohet mbi tre shtylla: mendimi, debati dhe shkrimet. Ndërmjet këtyre shtyllave ka lidhshmëri përplotësuese si nga këndi i subjektit, ashtu edhe nga komunikimi i subjektit me palën tjetër. Tek “elita opinioniste” shqiptare kjo nuk figuron askund. Mjafton të mbrosh atë që të paguan dhe je në rregull.

Edhe Partia Demokratike e ka përdorur këtë formulë, qysh në themelimin e saj. Në dhjetor 1990, PD ngriti ‘Komisionin Nismëtar’, jo Kryesi, as Komitet, as Lider…, por udhëheqje kolektive, kishte frikë nga lufta brenda llojit. Ja, është e njëjta zgjedhje sot: PD nuk mund të ketë më një lider të vetëm. Sa të zgjatë- të zgjatë, por kjo arrihet vetëm me një ‘Presidencë kolektive në rotacion’. Lulzim Basha as mund të qeverisë PD-në, as mund të largohet. Atëherë ‘kullës’ i afrohen disa ngrehina mbajtëse duke shtuar volumin e ‘komisionit të përbashkët’, sa për të zgjatur jetën. 

Të gjithë pasanikët e kësaj botë pranojnë të shpjegojnë me detaje mënyrën sesi kanë fituar çdo milion të jetës së tyre, me kusht që të mos tregojnë sesi kanë bërë milionin e parë. Lulzim Basha, një nga djemtë e pasur të Shqipërisë, ka treguar me hollësi sesi ka fituar milionin e tij të parë në moshën 31 vjeçare kur hyri në politikë, por refuzon të tregojë sesi i ka shumëfishuar milionat ndër vite duke qenë në politikë

Socialistët duan të lënë gjurmë që e kanë ndëshkuar shkeljen e statusit të presidentit nga Ilir Meta, i cili ka dhunuar Kushtetutën dhe institucionin e Presidentit. Deputetët që mbështesin PD në Parlamentin e vjetër votuan kundër, pra nuk janë dakord që të shkarkohet Ilir Meta. Por a janë dhe këta si Gjekmarkaj, që ashtu e kanë gjykuar, apo është porosi e Lulzim Bashës? Për këtë kryetari i partisë duhet të flas vetë. Kjo është diferenca mes atij që e udhëheq partinë dhe atë që e udhëheq partia. Lulzim Basha e ka lënë partinë në rënie të lirë dhe qëndrimet e saj, mund të identifikohen me këdo që flet në emër të saj.

Pasi siguroi mandatin e tretë, ‘me Opozitë do të nënkuptohet vetëm Partia Demokratike’, tha kryeministri, Edi Rama. Me kundërshtar politik ka kohë që nga PD-ja nënkuptohet vetëm Partia Socialiste. Pavarësisht rezultatit të zgjedhjeve të 25 prillit, dy partitë e mëdha duket se e realizuan objektivin e tyre, duke asgjësuar thuajse plotësisht partitë e vogla.

Tradhtia historike e 2017, ku PD preu në besë elektoratin, shiti kauzën, mbylli çadrën dhe hyri në bashk-qeveri me Ramën, vulosi fundin e saj politik. Sot sheshet janë bosh. Askush nuk proteston, sepse ato protesta do i shërbenin vetëm Lulzim Bashës që mos jap dorheqjen.

Partisë Demokratike, po i ikin një nga një, të gjithë. Militantët, thelemuesit, drejtuesit, aleatët. Po ikin Goni, Monika, Nardi, gati për të ikur Vangjeli, Shpëtimi, apo dhe Dashi. I vetmi “besnik” mbetet Fatmir Mediu, i cili është marrë në ndjekje penale nga SPAK, dhe hija e Berishës i duhet akoma.

Procesi i hapur nga parlamenti shqiptar për shkarkimin e Presidentit Meta duket se do të kalojë në një kalvar jo të lehtë ligjor. Dhe çështja kryesore janë afatet mbi të cilat mund të luajë ky parlament që e mbyll mandatin e tij në 9 shtator.

Familja e Edison Durdës, 7 vjeçarit që u vra në katastrofën e Gërdecit 13 vjet më parë, e kishte paralajmëruar se do të kërkonte nga SPAK të rihapte hetimin për ngjarjen e rëndë, ku u vranë 26 persona, u plagosën mbi 300 dhe u shkatërruan shtëpi e katandi të fshatrave të tërë.

Fushata i ka kushtuar shumë shtrenjtë Lulzim Bashës, jo vetëm në sasinë e parave që ka paguar për konsulentët izraelitë. Kostoja më e lartë u duk në përfundimin e fushatës që nxorri në pah fytyrën e vërtetë të Lulzim Bashës. Pudra e përdorur me kujdes për muaj me rradhë më në fund u shkund. Buzëqeshja është venitur dhe tani mund të njohim Lulin e vërtetë

Formon një grup parlamentar me deputetë të konsumuar, të vjetëruar, me persona që skanë asnjë lidhje me këtë ofiq të lartë publik, me persona që i parashikon që tani për veprimet që do bëjnë e fjalët që do thonë gjatë 4 viteve të ardhshme, çfarë do “mbjellin” nëpërmjet aktivitetit të tyre parlamentar e prapë do të përjetojmë habinë injorante të kësaj kategorie personash. Sepse e kanë të vështirë të kuptojnë e pranojnë së zakonisht korret ajo që mbillet. “E habitshme është se si ne ngulmojmë më shumë për të mbrojtur gabimet tona se sa të drejtat tona”- thotë një poet libanez.

Fatmir Mediut i është bërë fat Shkëlzen Berisha. Përfshirja e djalit të ish kryeministrit në një histori lobimi për një kontratë korruptive, që përfundoi me 26 të vdekur dhe qindar të plagosur, ka qenë imuniteti kryesor që Fatmir Mediu ka pasur për të mos u ndëshkuar për historinë e Gërdecit