Ka disa ditë që opozita po artikulohej se zgjedhjet në Shqipëri po zhvillohen në kushte anormaliteti. Ndonëse jo me argumentimin përkatës se çfarë perceptojnë si anormalitet, përdoret shpesh si shembull çështja e “patronazhistëve” e shoqëruar kjo me debatin mbi të dhënat personale.

Ka pasur njerëz që nuk janë martuar kurrë; sa pse nuk mund të krijonin familje!?… jo vetëm kaq, por ata kanë njohur veten e prandaj nuk merrnin në qafë tjetrin. Të paktën kaq duhet të bëjnë edhe partitë politike ‘të liga’ ose edhe politikanë të poshtër.

Lulzim Basha është sot kandidati i vetëm nga opozita, që mund të bëhet kryeministër. Nëse jo, ndryshe nga herë të tjera, vështirë se do të mund të mbetet kandidat i mundshëm, prandaj edhe 25 prilli konsiderohen si shansi dhe mundësia e tij e fundit.

Trokllorja e zgjedhjeve të së djelës ka filluar tiktakun e saj dhe pret secilin prej nesh të ballafaqohet me një moment historik që urojmë të jetë orëmirë dhe vazhdim i një shprese të konsoliduar tashmë për çdo zelltar ndërtues që do të mirën e përbashkët

Shqipëria në periudhë zgjedhore është pothuaj e shfazuar sa i përket funksionimit institucional. E gjithë struktura qeverisëse e shtetit hidhet në fushatë. Duket sikur vetëm ambasadat, që luajnë rol të padiskutueshëm tek ne, pushojnë ose më thjeshtë i ndjekin të patrazuara tollovitë tona. Në darkë shkruajnë raportet e zakonshme…

Për opozitën sot, nuk është më cështja si të fitojë zgjedhjet. E ka të qartë, që nuk i fiton dot. Mundohet të artikulojë e sforcuar idenë e fitores, por me veprimet që bën, po përgatit terrenin pas humbjes.

Monika Kryemadhi është gruaja më jetëgjatë në politikën shqiptare dhe hyn tek lista e politikanëve më të vjetër në vend, së bashku me Sali Berishën dhe Ilir Metën. Ndryshe nga Sali Berisha, ajo dhe burri I saj Ilir Meta, janë ende pretenduese për vazhdimin e karrierës politike, e cila ka nisur, si studente e “Bio-Kimi”-s në vitin 1991, kur është bërë pjesë e Partisë Socialiste

Mbrëmë në një emision televiziv, drejtuesi politik i Partisë Demokratike në qarkun e Shkodrës z. Helidon Bushati deklaroi se: "Lista e zgjedhësve është shtuar". Në fakt kjo është e vërtetë. Nëse në 2017-n në listën e zgjedhësve kanë qënë 264 mijë vetë, kësaj here janë 272 mijë vetë, pra lista e zgjedhësve është shtuar me 3%.

Kjo fushatë, fatmirësisht tanimë e ka përcaktuar fundin e tranzicionit të trishtë politik në Shqipëri. E atij tranzicioni, që veshi me “lëkurën” e politikanit , ish-agjentë të Sigurimit të Shtetit 30 vjet më parë, ish-agjentë të shërbimeve sekrete të huaja, ish-komunistë me dosje krimesh, ish-mëkatarë procesesh gjyqsore, dhe ata, që nuk kishin firmosur kurrë në dordero,dhe që arritën të bëhen kryeministra, pronarë partish dhe deri presidentë.

Të gjithë janë vënë në ndjekje të Ndriçim Jonuzit; ndërsa ky është kthyer në asgjësues të ‘familjes’ së vet politike. Ndriçimi është djali nga Kavaja që dje hyri në zyrat e Partisë Demokratike dhe plagosi njërin prej tyre.

E patë Lulzim Bashën mbrëmë në Kavajë? Mbajti një miting të improvizuar në mes të shiut të natës, duke akuzuar Edi Ramën…për një sherr parkimi mes të vetëve. As nuk pyeti më parë si kishte ndodhur ngjarja, pse ishin nxjerrë armët e shkëmbyer grushtet mes protagonistëve.

Një nga të përbashkëtat më interesante që kanë dy kandidatët për kryeministër, Edi Rama dhe Lulzim Basha, është se kanë qenë më përpara kryetarë të bashkisë Tiranë. Kjo bashki është në vetvete si një shtet brenda shtetit, duke marrë për bazë madhësinë e saj sidomos për sa i përket numrit të banorëve si dhe buxhetin që administron.

Me ligjin e ri të zgjedhjeve ka një për publikimin e sondazheve deri në disa ditë para votimeve. Kështu Instituti Piepoli ka publikuar të dhënat e sondazhit të fundit të zgjedhjeve të 25 prillit.

Në fushën e hapur të këtyre zgjedhjeve po ndeshen dy armata politike dhe në retorikën e ndezur fjalët që shurdhërojnë janë “ndryshim” dhe “rotacion”… Dhe sidomos dyrrokshja “Rama”:

Rendja me egërsi nga Lulzim Basha, Grida Duma, Dash Shehi, e më pas Ilir Meta, të politizojnë ngjarjen e Kavajës, nuk është gjë tjetër veçse një dejavu, një film i parë gjithë këto 30 vjet nga ana e Partisë Demokratike.

Ilir Meta dhe qarqet pranë tij ka disa ditë që flasin për patronazhistët. Madje presidenti thotë se PS i ka caktuar një patronazhist për të caktuar se për kë voton ai. Këtë e bëjnë edhe ndjekësit e tij mediatikë, që hapur prej shumë vitesh në tërë panelet televizivë, e thonë çdo natë përkatësinë e tyre.

Komiteti i Ekspertëve urdhëroi kufizime dy javore të kufirit me Greqinë dhe Maqedoninë e Veriut, pas situatës së rënduar në dy vendet fqinje. Opozitarët e Gjirokastrës e sulmuan vendimin si politik dhe e lidhën me ditën e zgjedhjeve, ndërkohë që votuesit që vijnë në Jug të Shqipërisë janë në shumicë socialistë dhe e varrosin dhe më shumë opozitën, nëse do të kenë shans të votojnë. 

Të gjitha sondazhet ja fusin kot një herë në jetë. Shumë më shpesh në fakt. Do të ketë të tilla edhe në fushatën elektorale të 25 prillit, pa asnjë dyshim. Sepse gjatë javëve të fundit njëra palë prej tyre ka nxjerrë një rezultat të caktuar, kurse pala tjetër ka mbajtur një kurs të kundërt me to. Njëri prej rreshtimeve do dështojë ditën e zgjedhjeve.

Në një studim interesant akademiku Bahri Beci flet për dy dialektet gjuhësore të shqipes, "gegnishten dhe toskërishten". Më tepër sesa ndarja dhe dallimet profesor Beci i mëshon historikut dhe bashkimit të dy dialekteve duke ngjyrosur lumin Shkumbin si vendi ku dallgët dialektore e fonetike vinë nga Veriu e nga Jugu duke u përqafuar me njëra-tjetrën...

Në këtë muaj të fushatës elektorale, realisht PD-ja e ka humbur debatin publik me Edi Ramën. Nuk ka mundur të jetë protagoniste apo të udhëheqë diskutimin në të paktën një nga argumentet e saj politike, apo ajo që quhet ofertë zgjedhore.