Dobësimi i Serbisë është mision historik i shqiptarëve për të neutralizuar në Ballkan një shoqëri që e ka të identifikuar territorin e saj me një krim 200 vjeçar kundër shqiptarëve.

Opozita në gjithë këto vite, duhej të kishte një rol vendimtar në këtë vend, dhe jo të fliste çdo ditë pallavra, sajesa turpi, duke derdhur lot krokodili për “popullin”, duke synuar veçse një luftë për pushtet klanor. Protesta e opozitës nuk duhet të jetë me ultimatume “për të ardhur në pushtet duke rrëzuar një qeverisje legjitime”, por duhet të jetë shpresë dhe frymëzim për ndjekësit e saj.

Nuk na intereson se ç’bëni ju me partinë tuaj, por na intereson gjendja e opozitës shqiptare. E paimagjinueshme që edhe në këtë foltore, ashtu si në komisionet parlamentare, sidomos të drejtuara nga kjo zonja këtu [Albana Vokshi] që është dëshmi e vulgaritetit politik, flitet për një të mitur. Heshtni more zotërinj!Jua detyron dhe ligji të heshtni për një të mitur që është viktimë.

Per ata une isha kopili, djali i nje prostitute qe e shfrytezonte burri rrugeve te Italise derisa kur u bera adoleshent, mamin dhe babin e kthyen nga Italia dhe babi nga frika se mos nëna ime e kallezonte ne polici, u sforcua duke na mbajtur si nje familje sa per sy te botes...

“Kur figurat e ndryshme politike përpiqen të fyejnë investitorin më të madh amerikan në Shqipëri, domethënë fondin amerikan NCH nga Nju Jork, apo projektet e tyre si Banka Amerikane e Investimeve, atëherë perceptohet si sjellje e çuditshme dhe antiamerikane”.

Edhe mbi përpjekjen e pretenduar për të fshehur skandalin e dhunës mbi një vajzë në Kavajë nga ana e policisë dhe prokurorisë, Berisha gënjen, siç mund të verifikohet lehtësisht nga dokumentat. Por në rast se një pjesë e opinionit publik nis t’i besojë, këtu ka probleme. Në rastin specifik problemi ka të bëjë me imazhin e Policisë, thelbin e punës së saj dhe rrugën e ndjekur në marrëdhëniet me mediat.

Në këtë pikë, nuk më duket kurrëfarë shqetësimi leksioni i tij para një grupi militantësh opozitarë në një fakultet në Tiranë, në ditët kur protesta studentore është në agoni dhe kur në vend të studentëve, në grevë po hyjnë organizatorët realë të saj.

Presidenti në fakt është duke u tallur me banorët kur flet për këtë gjë, pasi banorët nuk kanë problem kush merr tenderin, por çdo bëhet me shtëpitë e tyre. Për ata që marrin tenderat është e shqetësuar vetëm LSI dhe Luli që i kanë dhënë lotin më të vogël. Por meqë Presidenti më në fund gjeti një argument ligjor për të justifikuar protagonizmin politik në këtë histori duhet t’i japim të drejtë dhe duhet ta bëjmë këtë për çdo rast të ngjashëm.

"Kuvendi miratojë…", shkruan dr. Pal Lekaj. Hm. Jo, s’bën kështu. "Kuvendi miratoi…" – kjo është korrekte. Nuk kërkohet nga opinioni që ministri të mbajë ligjëratë publike mbi kundrinorin e drejtë dhe të zhdrejtë. As për kundrinorin me parafjalë. Por së paku rregullat elementare të lakimit të foljeve. Ah, jo, zgjedhimit të foljeve. Emrat lakohen, foljet zgjedhohen.

PD-ja që sot paraqitet si “opozitë” në fakt është e njejta forcë identike qeverisëse, e cila deri në vitin 2013 dhe për tetë vjet rresht e masakroi këtë vend. Të njejtët njerëz, e njejta dhunë, të njëjtat lidhje me bandat, e njëjta urrejtje ndaj kundërshtarit, e njëjta mungesë respekti për dialogun institucional dhe demoktatik, e njejta gjuhë e bazuar mbi vulgaritete dhe mbi shpifje. Ëndërrojnë të kthehen në qeveri për të kthyer edhe të njejtin nivel korrupsioni.

Kuvendi i Shqipërisë së sotme nuk ka të bëjë me Kuvendin e Burrave të djeshëm, ku duhet ta masje bythën mirë e të nxirrje ndonjë fjalë pa mend nga goja. Se peshën e asaj fjale do ta mbanin mbi supe edhe brezat pasardhës.

Kanë kaluar pothuaj tri dekada qysh nga shpërbërja e Sigurimit të Shtetit, dhe është mëkat i madh që dosjet e tij të përdoren edhe sot si mjet shantazhi dhe kontrolli ndaj politikanëve, zyrtarëve dhe njerëzve të medias. Për këtë arsye, do të ishte e udhës që të publikohen të gjithë emrat e ish-bashkëpunëtorëve dhe ish-punonjësve të sigurimit, që sot janë politikanë, zyrtarë apo gazetarë, analistë ose opinionistë.

Kurioz të di reagimin e opozitës së sotme po të ishte vetë në pushtet dhe opozita t’i kërkonte zgjedhje të parakohshme. Meqë nuk kemi një qëndrim nga kryetari i PD-së, po marr si referencë periudhën kur ai ishte ministër duke risjellë në fokus qëndrimin e ish kryeministrit Sali Berisha i cili, shprehej: “Pavarësisht rezultatit të zgjedhjeve vendore, nuk do të ketë asnjë ndikim tek provokimi i zgjedhjeve të parakohshme”.

Beteja e fundit ndaj Ardian Dvoranit, sidomos ndaj kandidimit të tij për Gjykatë Kushtetuese, lidhet me përpjekjen antikushtetuese që opozita po bën për bllokimin e punës së Këshillit të Emërimeve në Drejtësi, i cili ka në dorë formimin e Gjykatës Kushtetuese dhe emërimin e Inspektorit të Lart të Drejtësisë. Është njëbetejë që në fakt Berisha e ka me SHBA dhe BE, dhe jo me Dvoranin.

Do të mjaftonte shembulli i shumëdiskutuar i anëtarit të KLP për të ndërmarrë një nismë legjislative përgjithësuese, që t’i mbyllte rrugën një herë e përgjithmonë për t’u ngjitur në piramidën e shtetit të gjithë asaj skote shqiptarësh, të cilët janë përzier në një mënyrë ose në një tjetër me krimet e përbindshme të armës më famëkeqe të diktaturës komuniste.

Synimi i protestës nuk duket se do të jetë mbushja e mendjes së votuesve të majtë, se Basha mund të qeverisë më mirë se Rama; qëllimi ndoshta është t’i bindë votuesit e majtë të lëkundur, që ta refuzojnë Ramën, duke mos votuar më për të e për kandidatët e tij në zgjedhjet e rradhës.

Lulzimi nuk ka arritur të krijojë të paktën “frontin opozitar” nuk ka arritur të paktën të krijojë aleancën e qëndrueshme ndaj një shumice qeverisëse, e cila në zgjedhjet e fundit e thelloi më shumë fitoren e saj, por dhe humbjen e opozitës.

O djaj të injorancës dhe fatkeqësisë sonë të përbashkët, shporruni nga mesi i atyre që për kaq vite vijnë ende në punë me biçikleta, qe ende nuk i shohin dot në sy studentet kur u flasin rrugëve me respekt, që ende mbjellin filiza drite për të ardhmen e fëmijëve tanë, që ende kanë në farën e tyre shpresë si studentë naivë!

Plot 60 vjet më parë, Enver Hoxha i dha shumë puthje sovjetike në buzë Nikita Hrushovit. Një vit pas divorcit ideologjik me Shqipërinë, Hrushov tha për vendin e shqiponjave krenar se: “Sa grurë do Shqipëria në një vit, aq hanë minjtë në hambaret sovjetike.”