“Ku mund të qahesh kur të shkep Kadiu?”. Sali Berisha e la pezull në ajër këtë pyetje dhe u përgjigj vetëm me një të qeshur shpërthyese. Ky dialog pyetje pa përgjigje – e qeshur pas pyetjeje, u konsumua në lulishten përpara Galerisë së Artit në Tiranë, në festimet për Ditën e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara.

Nuk po i hyj debatit se cili ka te drejte ne kete historine bajate te vules, por nje gje duhet thene: Vendimi i sotem nuk eshte diktuar nga Rama. Te ishte per Ramen, vula do hipotekohej sot nga Berisha

Vendimi i Gjykatës ë Apelit duke rikthyer çështjen për rigjykim në shkallë të parë, rikthen gjykimin normal për krizën e legjitimiteti të PD. Në fakt gjykatat duhet të shprehen për kriza të tilla kur  ato ndodhin dhe jo dy vjet pasi ndodhin, pasi për dy vjet kemi politikë të faktit të kryer nga dhunuesit dhe krijohet imazh iu rremë i shumicës dhe pakicës.

Vendimi i treshes së Gjykatës së Apelit natyrisht që nuk është vendimi më i mirë i mundshëm, pasi meqë u fol për një gjykim në thelb, i takonte ta merrte sot, duke mos e deleguar mundësinë e gjykimit, pasi gjërat janë të thjeshta.

PD-ja është mjaftueshmërisht e përçarë dhe palët janë thellësisht larg njëra-tjetrës

Seancën e kësaj të enjteje në parlament për çështjen “McGonigal” e hapi Enkelejd Alibej, i cili i drejtoi Edi Ramës 30 pyetje pikante dhe të ndërtuara në mënyrë profesionale. Ajo që u pa ndërkohë, ishte Edi Rama në karrigen e kryeministrit që nxinte i gjithi

Përgjigjja më e drejtë e pyetjes shtruar në titull është se ngado njësoj si tek ne, demokracia e sotme ka në thelb konfliktin dhe kinse konkurrimin për parimet demokratike. Ndarja dhe konflikti i vazhdueshëm politik janë dy nga konceptet që tregojnë situatën e sotme të Shqipërisë.

Gjykata e Apelit duket se do t’i lërë sërish batall palët e demokratëve të përfshirë në gjyqin për vulën. Sot, më në fund Berisha dhe Alibeaj i kanë çuar njerëzit e tyre në sallë, që deri dje fshiheshin pas raporteve mjekësore e situatave të tjera që shpikin avokatët në Shqipëri.

Ashtu si zog dreqit mbeta në shtëpi mes dilemash. Salianji si tribun nga mejdani më nxirrte gjuhën në ekran.

Ka mbi 1 javë që ekranet dhe faqet e gazetave mbushen me “lajme, analiza dhe diskutime” banale, mbi  rastin që nuk ka lidhje fare me ne , me procesin “McGonigal”. Më qesharake, duket debati apo “analiza” kur merren “me të dashurën e McGonigal”.

Paradokset e një "force revolucionare" që kërkon të nxisë mbështetësit në protestë duke parë nga xhamat e Range Rover-ave apo Benz-Mercedesave. A e kuptojnë që nuk shikojnë dhe dëgjojnë?

Këta janë disa njerëz të çuditshëm, si krijesa të rralla që kur nisin të ecin përpara, shtyjnë nga pas. Këta që kanë mbetur tani në Partinë Demokratike, këta janë krejt ndryshe prej njerëzimit të dobishëm. Bëjnë keq kur thonë se po bëjnë mirë, bëjnë më keq kur i thonë vetes të bëjnë keq.

S’ka lënë njëri pa shkruar për “Vëllain e Madh”. Është ai që vë në rresht anonimët e djeshëm dhe artistët e mëdhenj të ditëve të sotme. Ca e ca e kanë sharë e mallkuar, ca të tjerë thjesht e kanë kritikuar. E ç’t’u them më shumë. Që unë kam vendosur të bëj avokatin e djallit, një rol që herë pas here më pëlqen e më intrigon.

Trupa gjykuese e Apelit nuk mund të marrë vendim neser, sepse është nën presion. Ajo mund ta marrë atë vendim çdo ditë tjetër, por jo një ditë, kur një subjekt apo palë në proces ka vendosur të bëjë shantazh ndaj saj

Debati i shumëkërkuar dhe i paralajmëruar si fundi i botës nga opozita, kishte vetëm një shifër premtuese. Që do të zgjaste 24 orë. Kjo tregonte se e kishin një plan dhe mund të bënin diçka

Ndërsa në një vend të civilizuar si Italia liderët politikë ua lëshojnë vendin më të rinjve dhe kush konkurron pas humbjeve, në Shqipëri liderë të gangrenizuar në pushtet dhe korrupsion mbajnë një shishe helm në dorë me të cilën spërkasin çdo farë të re që "guxon" të lindë e të ndryshojë.

Ka muaj e muaj dhe do të bëhen edhe vite e vite që dy burra, Saliu dhe Iliri, pa llogaritur këtu ndonjë tjetër, ndodhen në të njëjtën varkë. Lundrojnë rrugëve të Tiranës. Njëherë hedhin spirancën në Bulevardin Dëshmorët e Kombit.

Pamjet e një demoni të lirë më kalonin në mëndje dhe zgjodha të mos lëvizja. Ose duhet të isha e armatosur! Në të njëjtën kohë ky ‘armik i grave’, më riktheu në vitet pas ‘90-ës. Njeriu primitiv, një kultivar i regjimit, shpërtheu! Hynte në shtëpi, i drejtonte armën kryefamiljarit: “Kjo është gruaja ime, shpejt të bëjmë martesën”. Të ndalonte në rrugë: “Mos fol, futu në makinë”.

Fjala e Kryeministrit Edi Rama në seancën e sotme parlamentare, 2 mars 2023

Çështja McGonigal ka hedhur edhe një herë në qarkullim tezën se Edi Rama është përgjegjësi kryesor për lëngatën politike të opozitës. Është ky i fundit që, në fillim me Sorosin dhe më pas me FBI-në, e ka varrosur opozitën shqiptare dhe bashkë me të edhe demokracinë. Ndaj “skandali” McGonigal paraqitet mbi të gjitha si provë e asgjësimit të opozitës nga ana e pushtetit nëpërmjet korruptimit të SHBA-ve.