Mjeranët e paguar nga Moska dhe Beogradi jo vetëm që lodhen kot, por edhe po shkojnë me vrap drejt rrezikut. Edhe mediat mjerane, po ashtu...

Nëse gjykata njeh vendimet e PD aktuale dhe rrëzon ata që e  morën në Shkallë të Parë, atëherë sipas filozofisë së vjetër të tyre a do të kthehen tek blindimi dhe nëse ne mendojmë si ata? Atëherë edhe ne, sipas tyre duhet të bëjmë një 8 janar të ri, por sigurisht ne nuk jemi si Ata, por thjeshtë e thashë sa për t'u kujtuar se po ju kthehen në boomerang çdo gjë që kanë bërë deri tani! Leksion i popullit dihet: mos ja bëj gropën shokut se bie vetë brenda.

Dje Sali Berisha “kërcënoi” ambasadoren e SHBA në Tiranë, Yuri Kim, se do të ankohej në Departamentin e Shtetit për të, pasi po ndërhyn në punët e drejtësisë në Shqipëri. E kishte fjalën për rrezikun që ndjen se mund të mos ja njohë njeri pushtimin me forcë të zyrave të PD.

Konsultimet për presidentin e ri duhet të jenë një praktikë normale parlamentare. Por duket e pakuptueshme që ato të shtrihen më tej duke përfshirë dhe konsultimet me shoqërinë civile. Nuk e kuptoj përse duhet kjo? Vetëm nëse është pjesë shou dhe që thjesht i shërben një imazhi  të pakuptimtë se dikutimi përfshin një masë shumë më të madhe sesa rrethi i ngushtë i politikës.

Në dritë i sheh detajet e vuajtjes, kurse në terr vuajtjen mund ta ngatërrosh me ëndërr. Terri varet prej teje, sa herë do i mbyll sytë e bën terr diellin e mbulon me kapakët e syve, e drita, drita nuk varet prej teje.

Në mënyrë që të dy së bashku (Berisha e Meta) të jenë konkurrues përballë Ramës, duhet të bëjnë për vete të paktën gjysmën e 30-përqindëshit gri në grafikun e mësipërm. Por ai 30-përqindësh, ku 2/3 janë në grupmoshën 18-49 vjeç, është një kala shumë e vështirë për tu penetruar nga Berisha dhe Meta – këtyre zgjedhësve u kanë ardhur në majë hundës të tre politikanët kryesorë.

Ajo që i atribuohet dhe e identifikon më së shumti Demokracinë e sotme është mundësia e shprehjes së lirë. Por, në dekadat e para të shekullit XXI, studiuesit, pas kësaj lirie të pamatë duken pak të tkurrur në mendim sa i përket atributeve që ka marrë kjo lloj lirie.

Nuk jam i sigurt nëse Sali Berisha ka nisur një letër drejt SHBA, apo thjeshtë një postim në Facebook-un e tij. Por dhe kaq është e mjaftueshme për të kuptuar alarmin e tij.

Presidenti na ngeli në derë përmbën ndoshta titullin më të përafërt të kësaj situate politike në Shqipëri. Mediat e kanë marrë me sportivitet këtë fenomen alla shqiptar, ku edhe bastet për emrin e presidentit në ditët në vazhdim do të kenë rritje në koifiçentët e probabilitetit për ta gjetur emrin e ri të presidencës.

Bashkë me shthurjen mendore të Saliut,  sot po shihet se është i trembur i gjithë korrupsioni i lartë shtetëror në Tiranë.

I dashur Flamur e shoh që në këto kohe jallane po lodhesh shumë! Herë pas here pusho se pushimi është bereqet. Koha ikën, vitet shkimen, trupi plaket ndaj dhe rehatia s'ka çmim.

Tashmë, duke shpërndarë apartamentet e reja, të ndërtuara apo të rindërtuara mbas tërmetit të nëntorit 2019, ai ka ngrehur kurthin model për kundërshtarët e tij. Një çark në të cilin, më shumë nga ligësia se nga padija, më shumë nga verbimi prej urrejtjes se miopia klasike, kanë rënë të gjithë.

Kur Sali Berisha e shtyu Enkeled Alibeajn në foltoren e Kuvendit, kjo nuk mund të mbetej pa ndëshkim. Gjithë bota për këtë po flet, po çë!?  Alibeaj mund ta kishte rrahur mirë e mirë Sali Berishën, mu aty para popullit.

E pikërisht në një krizë çmimesh edhe policët si familjar e kryefamiljar duhen mbështetur.
 

Për të gjithë ata që kanë memorien e dobët, shfaqja e së enjtes u kujtoi edhe njëherë që njeriu të cilin shqiptarët e hoqën në 2013-ën, nuk ka ndryshuar aspak. Sali Berisha duhet falënderuar që largoi me dhunë Enkelejd Alibeajn nga foltorja e Kuvendit.

Partia Demokratike nuk e ka pasur kurrë luksin e ndarjes, sepse nuk ka një rast në këto 30 vite të të ketë fituar vetëm zgjedhjet, duke përjashtuar ato të vitit 92 që ishin për arsye historike sesa për aftësi politike! PD në këto 30 vite duke qenë e bashkuar e nuk ka mundur t'i fitoj zgjedhjet pa bërë koalicion me aleatët por edhe me parti të së majtës! Këto ditë ka një vrull të madh për të bërë fakt të krye e në mënyrë të njëanshme zgjedhjet dhe marrjen e forumeve.

Shtyrja e Enkelejt Alibeajt nga Sali Berisha, është rasti tipik i një reagimi që vjen nga mungesa e fuqisë reale për të kontrolluar aksionin politik.

Përplasja fizike e Sali Berishës me Enkelejd Alibeajn në foltoren e Kuvendit, nuk është përpjekje për t’u dukur i fortë. Për fat, as Alibeaj nuk u përpoq të tregonte muskujt, pasi tani do të ishim “duke qarë”, se si mund të hiqet zvarrë një plak i moshuar.

Nuk jam aq naiv sa të mendoj që politika ja lë në dorë rekomandimeve tona që të bëjë zgjedhjen e saj për presidentin e ardhshëm. Por unë, me naivitet por me përgjegjësi, do rekomandoja dy: Daut Gumeni dhe Namik Dokle