Partia Socialiste i ka votat që ta zgjedhë vetë kryetarin e ardhshëm të shtetit, pa patur nevojë të bëj spektakël “konsultimesh” me opozitën, me grupin e vet parlamentar apo ca më keq me propozimet popullore. Por a është në interesin e PS-së që të marrë edhe kalanë e fundit të rëndësishme institucionale në vend?

Sali Berisha po përpiqet të bëhet “hero” duke refuzuar dietat” e Kuvendit, por në fakt po dëshmon që nuk ka qenë kurrë i interesuar për se paguhet dhe sa paguhet. Deklarata e tij e stome, “se i ka kërkuar financës së Kuvendit të tërheq nga llogaria e tij pagesat për dietat” është një gënjeshtër.

Ka apo jo moral kjo shumicë parlamentare të ofrojë sërish një President për shqiptarët mbas ofrimit të Ilir Metës për 5 vjet në krye të vendit, edhe kjo pak rëndësi ka, pasi fjala moral ska lidhje me politikën, aq më pak me atë shqiptare. Në një shtet me demokraci hermetike dhe ose thënë qetë pseudodemokraci, ku deputetët zgjidhen pa konkurencë vlerash, ministrat po ashtu, titullarët e institucioneve kushtetuese po ashtu, do ish e pakuptimtë që zgjedhja e Presidentit ti lihej popullit.

Ka një vullnet të përgjithshëm nga publiku, jo nga sot, po prej vitesh, për një përfshirje më të gjerë të shoqërisë në vendimarrje, vullnet që doli në pah më shumë gjatë anketimeve ndërkombëtare në lidhje me reformën në drejtësi.

Kush mendon se më shumë se prej nevojës për të vepruar, Rama vepron nga nevoja për të surprizuar, ka pasur atëherë një argument të rradhës. Në mandatin e tij të tretë, fitorja e të cilit ka peshë pothuaj personale, ata që largoi, janë sërish të rikthyer, ndërsa një pjesë emërimeve të dikurshme janë larguar.

Shqipëria është një vend ndoshta i vogël për nga dimensioni gjeografik, por është shumë i madh dhe i rëndësishëm në planin gjeopolitik jo vetëm në Ballkan, por edhe me gjerë, ndoshta edhe për ekuilibrat Botëror.

Kryetari në detyrë Enkelejd Alibeaj ka bërë publike platformën e tij për bashkimin me PD duke patur mbështetjen e 31 deputetëve nga 51 që ka grupi parlamentar, pa Sali Berishën e përjashtuar. Ka arritur të ketë shumicën mbështetëse në grupin parlamentar por jo të mbështetësve në bazë. Por a mund të jetë kryetari i komanduar, Enkelejd Alibeaj, ai që mund të pajtojë dhe bashkojë Partinë Demokratike?

Demokracitë perëndimore, të grupuara në NATO, kanë bërë shumë për Ukrainën, por jo aq sa duhet. Problemi fillon që me SHBA-të, udhëheqësen kryesore të aleancës. Sondazhet atje thonë se shumica e amerikanëve e mbështesin Ukrainën, por njëkohësisht nuk duan që forcat amerikane të përfshihen drejtpërsëdrejti.

Opozita jo “non grata duhet të dëshmojë seriozitet duke ofruar dy ose tri kandidatë seriozë dhe të denjë për Shqipërinë si president, të cilët kanë detyrë politike të sillen politikisht neutral në zyrën e presidentit dhe të mbajnë larg Presidencës çdo element “non grata” në Shqipëri.

Një vit më parë Partia Demokratike humbi zgjedhjet parlamentare për herë të tretë radhazi, një zhvillim që do të sillte një bing-bang politik, për çdo parti apo lëvizje politike në çdo vend të botës. Siç ka ndodhur realisht sa herë ky zhvillim jo aq i shpeshtë politik, pra humbja për here të tretë ka qëlluar në shtetet europiane a botën Perëndimore.

Jam kurioz të di mbi çfarë kriteri po bëhen zgjedhjet në disa Degë të PD! A ka ndonjë raport që vërteton faktin se tek ajo degë që bëhen zgjedhje nuk ka funksionuar ndonjë gjë? A ka dhënë dorëheqjen ndonjë Kryetar Dege për pasojë është e detyra të bëhen zgjedhje të parakohshme?

Serbia hapur po provokon dhe këtë po e bën para hundëve të ushtarëve të KFOR-it.  Deri më tani Beogradit nuk i është dërguar ndonjë notë proteste nga NATO dhe nga BE, por as nga Washingtoni zyrtar. Shkelja kaq flagrante e kufinjve të Kosovës, duke e vënë policinë para sprovave të rrezikshme, nënkupton edhe nëpërkëmbje të juridiksionit të NATO-s mbi pacenushmërinë e kufinjve të Kosovës. Kjo i bie që duke cenuar kufinjtë e Kosovës, Serbia po cënon rëndë edhe krediblitetin e NATO-s në këtë pjesë të Kosovës.

Një garë komike, për President Republike! Aq shumë e uli nivelin Ilir Meta, sa çdo shqiptar po mendon të kandidojë për President Republike.

Tanimë PD duket se është ndarë edhe statistikisht. Grupi Parlamentar i PD, në shumicë ka mbështetur Enkelejd Alibeaj, përballë Berishës. 31 deputetë kanë nënshkruar një platformë që synon bashkimin e PD, pa Berishën.

Sali “Enver” Berisha shërbeu si drejtori i cirkut, e qëllimi i tij ishte që kllounët e tij të ndihmonin të krijonin iluzionin se ai ishte viktima e pafajshme e sanksioneve të vendosura ndaj tij dhe familjes së tij nga sekretari i Shtetit të SHBA Antony Blinken “nën drejtimin” e George Soros.

Une kam propozuar që çdo kush që ka konsumuar dy mandate në krye të PDSH dhe ka humbur zgjedhjet parlamentare të mos e ketë të drejten për të garuar për kryetar të PD-së. Kjo prek Sali Berishen dhe Lulzim Bashen si autore direkt të gjendjes ku është sot PD.

Brenda grupit parlamentar të demokratëve ka nisur një garë kush të ofrojë platformën më të mirë për tu “bashkuar”. Të gjithë ata që paraqesin platforma nga ana e Berishës, bëjnë “lëshime” por duan Berishën kryetar. Të gjithë të tjerët që nuk janë me Berishën, bëjnë dhe ata “lëshime” por jo për Berishën. Pra siç shikohet dhe nga “platformat”, problemi nuk është PD por Berisha

Nuk kam folur deri më tani publikisht për rastin e dënimit të Saimir Tahirit, ish ministrit më jetëgjatë të Punëve të Brendshme në Shqipëri, jo se nuk kisha çfarë të thoja por sepse mendova se kishte marrë fund histeria ndaj tij dhe se ai e meritonte një periudhë paqeje pas gjithë atij linçimi. Kam heshtur edhe pse respektoj dhe nuk dua të diskutoj vendimin e gjykatave shqiptare. Sido që të jenë ato

Ky Kod Zgjedhor që ka prodhuar këtë përfaqësim parlamentar nuk është demokratik dhe nuk i shërben Demokracisë. Deputetët zëvendësohen në listë sikur të ishin dele dhe Sovrani (Populli) nuk ka asnjë fuqi as për të dhënë pëlqimin e as për ta kundërshtuar

Lufta brënda llojit, mes sheikëve dhe bosëve në Partinë Demokratike, ka marrë ngjyrime të reja. As që bëhet fjalë, për rikthim në të shkuarën. Grupimi i “Rithemelimit” dhe celula e Bashës, i kanë shpallur luftë pa kompromis njeri-tjetrit.