Vjen një moment kur njerëzit shfaqen lakuriq. Ata pësojnë metamorfozën e të shfaqurit. Lakuriqësia nuk mban dot mbi vehte qoftë edhe një cergë merimange. Kështu davarisin çdo tis mjegulle, duke i dhënë fund misterit rreth tyre. Kjo metamorfozë i ndodhi edhe Z.Basha, Kryetar i Partisë Demokratike. Do të duhej Kuvendi kombëtar i PD që askush të mos ketë asnjë mëdyshje mbi atë çfarë dhe kë përfaqëson Z.Lulzim, e parë kjo në prizmin e përfaqësimit dhe orientimit politik.

Ky është lajmi dhe çfarë duhet të ndodhë pastaj…“Radari, 2 kosovarë nga Zvicra me shpejtësi prej 225 km/h drejt Vlorës”. Ka vetëm një zgjidhje për t’i disiplinuar këta idiotë dhe kriminelë: t’ju konfiskohet leja e qarkullimit, t’ju konfiskohen dhe shkatërrohen veturat dhe – dhuratë e veçantë – një vit burg, minimum.

Në kongresin e parë që drejtonte si kryetar i PS Edi Rama, Fatos Nano nuk ishte në sallë. Militantët janë sa nostalgjikë aq edhe intuitivë për të kuptuar se jo gjithmonë ai që rri në krye të tavolinës është edhe dollibashi.

Në pak më shumë se një muaj u zhvilluan dy kuvende të rëndësishme; Kongresi i jashtëzakonshëm i Partisë Socialiste më 12 qershor dhe Kuvendi i Partisë. Demokratike më 17 korrik. Ndonëse dy ngjarje të ndryshme, ato dhanë një mesazh të qartë në publik: PS-ja mbetet parti e parë, ndërkohë PD është dhe do mbetet parti e dytë. Për të kuptuar këtë nuk është e nevojshme të analizohen thellë këto dy evente.

Ka një zhvillim të ri rreth mënyrës se si PD tani reagon kur dikush kërkon që Berisha të largohet prej PD. Dikur për këtë gjë mund të masakroheshe me breza. Por tani çdo deklaratë e tillë shoqërohet nga një heshtje shurdhuese brenda PD. Shumica e atyre që e mbronin dikur Berishën po heshtin.

Lulzim Basha, sa nga frika sa nga zori është i detyruar që të heqë vallen e nisur që në vitin 2005, kur si “bir” besnik” i “atit” të tij politik Sali Berisha, mori një sërë beneficesh, si akush tjetër që nga lufta e dytë botërore. As Mehmet Shehu që luftoi deri në Spanjë dhe ishte numri dy i regjimit derisa u vra apo u vetëvra, nuk i kishte provuar gjithë këto poste, nën hijen e Enver Hoxhës.

Deklarata e Mark Markut që duhet një Dhomë e Dytë e Parlamentit shqiptar, pra një senat, që të mbledhë politikanët “dinosaur” në vend, nuk është aspak e re, e realisht nuk duket si e dalë nga koka e Mark Markut.

Ka kaluar gati një muaj që kur Ebrahim Raisi u caktua si presidenti i ri i regjimit iranian. Fjala “u caktua” e përshkruan shumë më mirë situatën sesa fjala “u zgjodh” duke patur parasysh faktin që shumica dërrmuese e popullit iranian e bojkotoi farsën e zgjedhjeve të 18 qershorit për të treguar dëshirën e tij për ndryshim regjimi dhe për të nënvizuar mungesën e legjitimitetit të regjimit. 

Rama është fitues individual i zgjedhjeve të përgjithshme të këtij viti.  ky mandat i tretë, i shenjuar më fort se kurrë nga emri, tiparet, portreti, epërsitë dhe mangësitë e një individi të vetëm, mund të quhet mandati i rikrijimit të tij dhe mandati që ka nevojë për rikrijimin e Ramës. Kryeministri është ndoshta njeriu i vetëm në Tiranë që ka kuptuar më parë se çdo kush tjetër faktin që në Tiranë do të afrohej herët a vonë një aktor tjetër në fushë, përtej atyre tradicionalëve, PS, PD, LSI e të tjerë më të vegjël. Dhe ky aktor është drejtësia.

Olsian Çela mund të jetë i vetmi kryeprokuror në këto tre dekada pluralizëm, puna e të cilit nuk po kritikohet nga asnjë forcë politike, politikan, media, madje as nga ndonjë kriminel, trafikant, falsifikator, as nga ndonjë ‘injorant i paguar’, të cilët i kemi “bekuar” për vite dhe me shumicë,  falë edhe paraardhësve të tij.

Dy të mëdhejtë e zhvilluan nga një kongres pas zgjedhor. Së pari PS dhe një muaj më pas PD e Bashës. Porse nga të dyja këto kuvende dhe për gjithçka u tha në to mund të konfondohesh kollaj aq sa bëhet e paqartë se kush i ka fituar zgjedhjet e 25 prillit.

Ky nuk është thjesht një reflektim pas kuvendit të PD apo atmosferës së krijuar në parti me një elitë të sforcuar. Ajo që kam kuptuar qartë është se insistimi im për të kontribuar në evidentimin e një “alternative të re të djathtë” për sinergji dhe marrëdhënie me publikun në një frymë bashkëkohore nuk është realisht prioritet i kësaj partie, sesa thjesht po kthehet një kopje e shëmtuar të partisë-shtet që sot është në pushtet!

Për të krijuar një ide më të saktë për atë që ndodhi në Kuvendin Kombëtar të Partisë Demokratike hyra në faqen zyrtare të PD-së në FB  (një faqe kjo me rreth 320 mijë fansa)

Në gjithë mërmëritjet e brendshme në Partinë Demokratike, bie në sy fakti se të gjithë kritikojnë Lulzim Bashën rreth zgjedhjeve të tij, shijeve të tij politike, muzikore apo luftarake, dhe akoma më shumë rreth veseve të tij nepotike me familjen e gruas, vilat e tyre etj.

Për shumëkush që priste ndryshime nga Kuvendi i Partisë Demokratike, kryetari i ri dhe i vjetër Basha nuk i ka zhgënjyer. Ai ka bërë pikërisht atë që priste pjesa më e madhe prej tij, që të mos ndryshonin. Vetëm se apoteoza e bazës pjesëmarrëse në Pallatin e Kongreseve për Sali Berishën, si fund i pushtetit fizik, mendor, ideor e këshillimtar tashmë është institucionalizuar.

Mungesa e kurajos, ndoshta e vizionit të Lulzim Bashës për të prodhuar një platformë të re politike në Kuvendin e PD-së, që ta kthejë opozitën në një strumbullar të shoqërisë shqiptare, sjell një rrezik të madh për sezonin e ri politik në Shqipëri

Në portalin e familjes Berisha është botuar një koment i shkruar nga një prej njerëzve të afërt të Berishës, në të cilin i kërkohet Markut që të dorëzojë mandatin e deputetit, pasi ai s’ka bërë asgjë për PD-në dhe se meriton ta përfaqësojë atë në Parlament.

Qeveria duhet të sqarojë nëse kufizimi i orarit të përdorimit të muzikës pas orës 23.00 është vendosur për të parandaluar COVID apo për të garantuar gjumin e qetë pushuesve pensionistë. Ndryshimi është thelbësor: COVID nuk përhapet përmes muzikës (siç pretendoi të shpjegonte minsitri Blendi Klosi në një intervistë tashmë historike të pak muajve më parë), por përhapet duke lejuar mijëra njerëz të grumbullohen pa asnjë distancë siç ndodhi për shembull për një muaj rresht në Sheshin Skënderbej në Tiranë, apo evente të tjera të ngjashme nëpër Shqipëri, nga të cilat Ministria e Shëndetësisë nuk është alarmuar.

Lajmi më i fundit me humor në Shqipëri është se asnjë anëtar i komisionit të vlerësimit të ofertave nuk firmos tenderin e fasuleve në ushtri. Asnjë anëtar i komisionit të vlerësimit të ofertave nuk firmos tenderin e ushqimeve në burgje