Në opinionin publik ka bërë përshtypje një konflikt midis kryeministrit Rama dhe kryebashkiakut socialist të Vlorës, zotit Dritan Leli. Në fakt, ky konflikti midis tyre nuk ka nisur në prag zgjedhjeve të 25 prillit 2021, kur zoti Leli refuzoi kërkesën e kryetari të Partisë Socialiste që ai të bëhej pjesë e listës së kandidatëve për deputetë.

Rizgjedhja e Lulzim Bashës në krye të Partisë Demokratike mes polemikash e dyshimesh, përkoi fatalisht me shpalljen e Sali Berishës non grata nga qeveria amerikane. Edhe kjo e dyta la pas një vazhdë mëdyshjesh serioze mbi pasojat dhe impaktin që do të ketë në anën e djathtë të spektrit politik.

Lulzim Basha e di që Berisha mezi mori 1% të votave në kryeqytet, disa herë më pak se djemë dhe vajza të reja që askush nuk i ka njohur dy tri vite më parë. Ndaj nuk impresionohet nga postimet e tij. E vetmja gjë që mund ta vërë në pozitë të vështirë Bashën, është ajo që ai quan aleanca Rama Doshi. Ndaj sot i ka çuar fjalë Ramës mos ta vërë në siklet, se nuk ka si e heq qafe Berishën në Shtator, nëse ai ben pazare me Doshin.

Mbledhja e kryesisë dhe më pas e Këshillit Kombëtar, do të jetë pikënisja e një fushate të ashpër ndëshkimore të kryetarit të “sapo zgjedhur” Lulzim Basha, ndaj zërave kundër.

Gjykata Kushtetuese është duke gjykuar një padi të Presidentit të Republikës, zotit Ilir Meta, mbi çështjen e prishjes së godinës së Teatrit Kombëtar. Mbi këtë çështje është e interesuar edhe një shoqatë e cila u vu në mbrojtje të godinës së vjetër që tashmë është shembur.

Hije trishtimi dhe pes imizmi e mbështollën sërish PD-në dhe fatin e saj… Situata përmblidhet qartë dhe shkurt te fraza monumentale e Arjan Canit se “PD-ja është në pikën e saj më të ulët, por situata mund të bëhet edhe më keq”.

Nëse vërtet ka pasur masakër zgjedhore, pse askush nuk ka dalë të protestojë prej dy muajsh që nga 25 prilli? Ndërkohë për zgjedhjet parlamentare ka pasur një paqe dhe pranim mbarëkombëtar, krahasuar me gjithë votimet e tjera parlamentare apo bashkiake në këto 30 vjet.

Të gjitha marrëzitë e para 25 prillit, Ilir Meta i justifikonte me nevojën që Shqipëria të bënte zgjedhje të lira, që sipas tij, nënkuptonin humbjen e Edi Ramës dhe që vendi të hapte negociatat e pranimit në Bashkimin Europian.

Partia Demokratike ka mbaruar zgjedhjet duke vendosur për të tretën herë me radhë z. Basha në krye të saj.

Një betejë nervash dhe skenarësh, është duke u zhvilluar brënda Partisë Demokratike.Jo vetëm brënda,por edhe jashtë saj, po pritet me interes qëndrimi i Lulzim Bashës në Shtator, kur të çelet sezoni i ri parlamentar.

Sulmet e Perëndimit mbi ‘fajkonjtë’ e Shqipërisë dhe Ballkanit po kryhen me precision të lartë, bisturi pas bisturie, koincidencë pas koincidence; dhe këto iu dhembin aq shumë. Një ushtri e tërë anti- amerikane, e mbledhur rreth Berishës, po thotë se ‘nuk kanë punë me ne’.

Tashmë është e qartë se lobimi për të mbrojtur figurën e Sali Berishës në SHBA, është bërë nga Federata Vatra me qendër në New York.

Kolegji Zgjedhor ka rrëzuar dje kërkesën e PD dhe LSI për përsëritjen e zgjedhjeve në qarkun e Fierit. Edhe më parë ishin rrëzuar paditë e opozitës për qarqet Vlorë, Gjirokastër e Berat. Pretendimi ishte i njëjtë se para, gjatë dhe pas zgjedhjeve ka patur parregullsi.

Takimi i parë i Albin Kurtit me Aleksandër Vuciç, është historik për arsye kalendarike, ngaqë takohen për herë të parë. Të tjerat janë një histori e cila duhet çuar deri në fund.

Përveç disa fotove, ku një pjesë e deputetëve dhe drejtuesve të PD-së, gjithë veneracion falmeshëndetën Doktorin më 13 qershor, kur lideri historik i PD-së shkeli selinë për të votuar për kryetarin, pak u tha për këtë vizitë që në një farë mënyrë mbeti enigmë.

 Lulzim Basha dhe PD i kanë dhënë fund sot një gare me një rezultat të paravendosur. Por, kjo fitore si e Pirros nga ana e Bashës, në një kohë kur ka humbur e rihumbur 4 palë zgjedhje me PS-në thellë e më thellë, tregoi nga ana tjetër paradoksin e  tij në raport me atë që thotë dhe atë që bën. Se si e fitoi garën brenda partisë tanimë e di i madh e i vogël, por s’është qëllimi kryesor i analizës.

Lulzim Basha vendosi të mos ikte. Të tjerat janë procedurë e parëndësishme për kulturën e një partie, që nuk ka pasur kurrë garë. Ndaj nuk ia vlen të flasim në këtë ditë për thyerjen e zemrave të mijëra demokratëve që refuzuan të votojnë apo të tjerëve që nuk i lanë të votojnë. Nuk ia vlen të diskutojmë as për ankesat e “rivalëve” pasi ata ishin të qartë që Basha nuk do të ikte dhe po ashtu duhet ta kishin të qartë dhe rezultatin.

Siç pritej, Lulzim Basha, u rizgjodh sot zyrtarisht për herë të tretë në krye të Partisë Demokratike, me diferencë të thellë votash karshi rivalëve. Basha do të jetë i njëjti që do udhëheqë partinë më të madhe opozitare, pas largimit të Berishës.

Ka një kohë për gjithçka! Kjo shprehje duket se po zë vend duke iu adaptuar situatës politike që po kalon “Shqipëria e lodhur” nga tranzicioni i stërzgjatur. Pati një kohë për zullmqarët.

Ajo ç’ka bëri Lulzim Basha me zgjedhjet e stisura në Partinë Demokratike, ishte edhe kësaj here, një maskaradë, që do ti kushtojë në të ardhmen jo atij si person, por asaj force politike. Rezultati i “zgjedhjeve” në atë parti, ishin shansi i humbur, për të ribashkuar, riformuar dhe ridimensionuar politkisht atë forcë të zgërlaqur politike.