Dalja e Sali Berishës kundër shkarkimit të Ilir Metës nga posti i Presidentit ngjan realisht me një veprim të fortë për të imponuar një qëndrim që në PD-në e Lulzim Bashës nuk ekziston.

Kur Rama hodhi gjatë fushatës elektorale idenë e bashkëpunimit postzgjedhor me Bashën, shumëkush, përfshirë vetë Bashën e deklaruan këtë ftesë si një shenjë dobësie të atij “që po humbte zgjedhjet”. Vështirë se sot, kur rezultati është afishuar në çdo cep pallati e rrugice, ata që nxituan të këndojnë fitore mbi Ramën, të vazhdojnë të mendojnë njësoj. Ajo ftesë ka qenë dhe mbetet një dilemë brenda PD, po aq e madhe dhe e komplikuar sa edhe fati i kryetarit të partisë. Një lëvizje që s’duhet marrë kurrsesi lehtë dhe në mënyrë sipërfaqësore, pasi i ka degëzimet dhe efektet në shumë plane dhe në afat të gjatë kohor.

Është mirëfilli e dukshme se Partia Demokratike do ta rivotojë në korrik, kryetarin e saj aktual Lulzim Basha. Ashtu si është fare e qartë se baza e Partisë Demokratike mbetet sërish nën frymën e asaj që ka projektuar qysh në fillesa z.Berisha. Dhe, përderisa publiku ta besojë këtë realitet te PD, do vazhdohet me sulmet ndaj procesit zgjedhor dhe ankimimet, denoncimet dhe mosnjohjen e zgjedhjeve.

Në Elbasan dhe rrethina, fjala ‘metë’ përdoret jo vetëm si mbiemër, por më së shumti si njësi matëse ose pikëmbërritje. Për shembull, Iks person ‘e ka një metë’ që të bëhet…, ashtu e kështu.

Nëndetësja rrezikon të shpërthejë nga mbi tensionimi i ardhur prej “prapësive” të krahut të fortë. Duket se në këtë anije nuk ka një “krah” tjetër, krah të arsyes, të kalkulimit dhe të orientimit drejt molit. Keqformim që në lindje, keqformim projektues e konstruktiv.

Fjala ime e fundit, duke e parë këtu përballë, është se sot jemi këtu të gjithë deputetë, një pjesë e madhe e juaja janë përsëri deputetë, një pjesë tjetër nuk do të jenë më deputetë, por të mos harrojë askush se skuadra jonë ka fituar falë secilit dhe secilës prej jush që jeni këtu, në radhë të parë. Sepse kjo nuk është një fitore e arritur në kilometrin e fundit, por kjo është fitorja e një maratone të vështirë që ka zgjatur plot 4 vjet. Dhe në nder të numrit 12, në 12 qershor ta kremtojmë me krenari dhe me gjithë dinjitetin që na takon ditëlindjen e Partisë Socialiste.

Pas çdo procesi zgjedhor, partitë kryesore politike nisin brenda strukturave të tyre analizën e fitores ose të humbjes së zgjedhjeve. Analizën më të lehtë e ka partia fituese, por edhe ajo ka zonat e saj humbëse për të cilat nxjerr mësime që në zgjedhjet pasardhëse të ndryshojë qasje.

Për shkak të procesit të shkarkimit të Metës, turbullirës së brendshme në PD dhe paqartësisë së Ramës për të formatin konkret që do të marrë mandati i tij i tretë në shtator, skena politike shqiptare është më interesante se kurrë. Të shpresojmë që kuptimi i fjalës interesante të mos jetë ai i mallkimit të lashtë kionez “jetofshi në kohëra interesante”.

Nëse çdokush ka të drejtën e tij për të ndjekur rrugën e ankesave dhe aspektin gjyqësor, ajo çfarë po bie në sy është se iniciativa e re e PD duket më së shumti thjesht mediatike, dhe kjo e nxitur thjesht nga kupola e selisë blu, sesa ka ndonjë rezonancë përtej saj.

BE-ja ka dhuruar gjithashtu më shumë se 50 milionë euro për të ndihmuar bizneset e vogla dhe bashkitë, si dhe për të mbështetur arsimin dhe trajnimin në mënyrë që të rinjtë shqiptarë të gjejnë punë në vendin e tyre. Dhe pastaj, një muaj më parë, ne gjithashtu disbursuam 90 milionët e parë të ndihmës sonë makro-financiare.

A është krejt i sinqertë Edi Rama në shtrirjen e vazhdueshme të dorës drejt Lulzim Bashës? Ai thotë po. Luli nuk e beson. Personalisht do vija bast për vrasjen me dashuri të Lulit nga Rama. Sepse më duket që vizionin e “Shqipërisë së re”, Rama nuk do ta ndajë me askënd, aq më pak me Lulin. Thjesht, me ftesën e tij, me dashurinë pa kushtëzim, hedh gaca zjarri në një tokë që po digjet.

Për të anulluar zgjedhjet duhen prova konkrete mbi impaktin numerik që manipulimet e pretendura kanë prodhuar, gjë që PD nuk ka paraqitur. Të anulosh një palë zgjedhje vetëm me pretendime politike, do të ishte një precedent tepër i rrezikshëm për funksionimin e demokracisë, dëmtues për insititucionet njësoj siç ka qenë djegia e mandateve, dhe nuk mund të jetë një gjykatë që e legjitimon.

Lajmi që Akademia e Shkencave do shkruajë “Historinë e Shqiptarëve” është nga më të mirët e ditëve të fundit të ngarkuara me debate pas zgjedhjeve parlamentare të 25 prillit.

Fati politik i Kryetarit të PD, është tipiku i atij që personifikon, lojën e kungulleshkave. Opozitarët më të zëshëm e radikalë, kërkojnë gjithmonë prej tij, atë që kërkohet prej një lideri: Fitorja! Por çuditërisht në Shqipëri, përballë mazhorancës së Kryeministrit Edi Rama, Lulzim Bashës kjo gjë i kërkohet gjithmonë vetëm përmes një rruge humbëse.

Pohimi: “pushteti të konsumon” logjikisht të çon tek nevoja për ndryshim. Që të realizohet ndryshimi duhet, më së pari, të krijohet fryma për ndryshim. Është pikërisht kjo e fundit që e shndrron pakicën në shumicë duke sjellë kështu rotacionin në pushtet.

Kritikët e Lulëzim Bashës po përpiqen të prekin atë në sedër që të jap dorëheqje. Nuk e prekin dot. Nuk e jep dorëheqjen dhe nuk largohet nga kreu i PD. Kjo betejë do të bëhet edhe më pa kuptim në ditët që vijnë duke krijuar një kakofoni zërash kundër tij.

Të dëshpëruar prej humbjes që pësuan në zgjedhjet e 25 prillit, Partia Demokratike dhe Lëvizja Socialiste për Integrim kanë nisur një proces ankesash për të delegjitimuar zgjedhjet. Këto dy parti po kërkojnë përsëritje zgjedhjes në ato qarqe ku kanë humbur.

Autokracia si sistem politik ne te cilin nje individ i vetem ka ne dore pushtetin, tashme mund te themi, se po jep shenja te instalimit ne Shqiperi. Ka 8 vite, qe si kryeminister, z Rama drejton ne menyre autokratike Shqiperine. 

Të kam votuar, plus krejt familjen dhe rrethin tim e kam frymëzuar me t’votu ty. I vetmi mashkull që e kam votu’ je Ti, të tjerët janë gra të vuajtura e të përndjekura: V, S, D, A! Pse ti zotëri sa rrin badihava, nuk shkon me vizitu Çun Lajçin në spital, për shembull!

Edi Rama ndjehet i fituar pasi do të vazhdojë qeverisjen. Lulëzim Basha ndjehet i fituar sepse do të vazhdojë të drejtojë Partinë Demokratike. Ilir Meta ndjehet i fituar pasi do të vazhdojë të jetë president e më pas në krye të LSI.