Komisioneri shtetëror për zgjedhjet prezantoi sot një fletë votimi të pazakontë për nga përmasat dhe komplikimi për të votuar, si një vendim të tij, pasi Komisioni Rregullator ja la atij si kopetencë. Mbi gjysëm metri e gjatë dhe me një dizajn të ngatërruar, fleta e votimit është tërësisht në kundërshtim me frymën e  Kodit Elektoral, I cili shprehet që fleta e votimit duhet të jetë e thjeshtë dhe e qart për tu kuptuar nga votuesi.

Opozita e cila aksidentalisht përfaqësohet edhe këtë fushatë nga partia e demokratikasve, po shkel  hapur ligjin. Po kryen me ndërgjegje të plotë një krim kolektiv. Duke injoruar masat e Komitetit të Ekspertëve të Shëndetsisë mbi masat e ruajtjes ndaj COVID-19, duke mbledhur me dëshirë (dhe me urdhër partie) qindra njerëz në rrugë apo sheshe qytetesh, ata po nxisin infektimin masiv.

Ka kohë që avitet këtej nga ne mortja. Mori padrejtësisht një djalë 18 vjeçar e një javë pas tij i çoi në varr edhe babain. Një nënë e re 22 vjeçe lindi vajzë por nuk ia njohu dot buzëqeshjen së bijës. Mortja e mori nënën e re, vocërraken e la jetime. Në një fshat të Mirditës mortja nuk u ngop vetëm me një ymër por mori me vete nënën, babain, dy djemtë...

Në pamje të parë kemi dy blloqe që janë kundërvënë ashpër për zgjedhjet e 25 prillit, nga njëra anë PS dhe përballë saj një grup partish opozitare me në krye PD që kanë bërë besa besë për rrëzimin e Ramës.

Prej mëngjesit të sotëm ka nisur një valë linçimi ndaj aktorës së njohur Tinka Kurti, pasi ajo ka dalë me zë dhe me figurë si një dëshmi e spotit të Partisë Socialiste për zgjedhjet e 25 prillit. Një linçim që nuk po kursen asnjë fjalë të rëndë në fjalorin shqiptar, thjesht e vetëm se Tinka Kurti dhe Robert Ndrenika kanë dalë në një spot televiziv realisht komercial të partive politike.

Sot, Edi Rama, kryeshërbëtori i qeverisjes së Shqipërisë, ia ka dalë mbanë të projektohet politikisht përtej vaksinës.

Nuk dihet ndërkohë sesi i konsideron zoti Bardhi takimet nëpër qarqe të shefit të tij Lulzim Basha, që vijuan pas asaj dite. Dhjetra makina, flamuj, qindra njerëz të grumbulluar në qendra qytetesh që brohorasin pa maska, ngjeshur pas makinës mbi të cilën kryedemokrati përshëndet me dy gishta.

Deri më 25 prill, Edi Rama ka dy aleatë të mëdhenj, Sali Berishën dhe vaksinën.

Për herë të parë, këtë 25 Prill, shqiptarëve do t’u duhet të votojnë përmes një sistemi zgjedhor të panjohur me lista të hapura. Ajo që mbetet për ta thjeshtuar sado pak, është përbërja e fletës së votimit, por edhe orientimi duke mos shkaktuar konfuzion me numrat e kandidatëve.

Premtimi parapolitik i Berishës së atëhershëm është vetëm një episod i keqkuptimit dramatik me politikën, që ndoshta ka filluar me karizmën e errët të Saliut, por nuk ka mbaruar me të. Kështu ka vijuar me buzëqeshje të ngrira dhe thika në dhëmbë vit mbas viti e mandat mbas mandati, karuseli i urrejtjes reciproke mes pushtetit dhe opozitave në Shqipëri.

Qytetin e dijes, arsimit, shkencës, artit,sportit, qytetin që përkundi Xhuvanët, Budat, Popat, Delianat, Nosët, Papajanët, qyteti Kristoforidhit, dhe Aqif Pashës, qyteti i Demir Hyskës, vëllezërve Zena dhe një armate artistësh që kanë kontribute të çmuara, po tentohet të bëhet “pis”.

Duhen dy për të kërcyer tango. Por, në një vend normal, askush nuk duhet të vallëzonte me jetën e njerëzve. Kontrasti i sotëm në Shqipëri është therrës. Nga njëra anë, njerëz të dyndur në sheshet e çdo qyteti, me maska dhe me distancë për të marrë dozën jetëshpëtuese të vaksinës.

Bashkimi tani mund të quhet edhe një ‘baba’. Përderisa miqtë që i shkruajnë i thonë se ‘do të shihemi prapë në qiell’, nuk e tepron nëse thua ‘baba’. Babai është atje lart e nuk vritet

Së dyti, kemi dy gara që po zhvillohen në formë fushatash, dhe nuk janë elektorale. Sot në Shqipëri po ndodh një fushatë e madhe vaksinimi që po kalon në 30 mijë të vaksinuar në ditë dhe një fushatë infektimi. Të parën po e bën qeveria dhe qytetarët që po besojnë në shkencë e jo në konspiracion, ndërsa fushatën e infektimit po e zhvillon Lulzim Basha dhe opozita, që në fakt po shpaloset si alternativa reale e Lulzim Bashës nëse do të ishte nesër kryeministër.

Ç’më kujtove Sali Berishën e 27 viteve të shkuara (1994) Lulzim, kur i ra Shqipërisë cep më cep, ngazëllehej dhe thërriste “fitore-fitore”, dhe pastaj humbi aq thellë në referendumin e tij, sa nuk doli 72 orë nga shtëpia.

Një raport i ekipit lokal të Transparencë Internacional dhe një OJQ-je tjetër lokale në Shqipëri, ka bërë një vëzhgim mbi shumë fenomene të kapjes së shtetit prej vtit 2008 e deri më sot në Shqipëri, i cili do t’ia vlente të përgëzohej, sikur të bënte kujdes të verifikonte faktet dhe jo të konspektonte fjalimet e Ilir Metës për disa zhvillime të fundit, që kanë të bëjnë me disa ligje që nuk janë të miratuara dhe disa procedura që nuk janë kryer ashtu siç i përshkruan Ilir Meta në fjalime dhe autorët në raport .

Kjo taktikë u pa në një logjikë që kreu i PD-së synon të krijojë imazhin e një lideri të sigurtë, që ka një qetësi në elektorat dhe po kërkon të maksimalizojë votat, jo duke bërë betejë, por duke dhënë mesazhet e tij si alternativë qeverisëse.

Këta e patën çuar një herë Shqipërinë në Evropë, te Franc Vranicki… e ça duan prapë? Ça duan që thërrasin rrugëve ‘Ta çojmë Shqipërinë në Evropë’! Franc Vranici ka qenë kancelar i Austrisë për 11 vjet, që nga 1986. Akoma pa çuar në shtëpi ato pak dosje personale që mbante në zyrën e kancelarit të shtetit, gjithçka ndryshoi për të në fillim të ‘97. Dikush i trokiti në derë dhe i tha se ‘po të presin shqiptarët…, ata që kanë thërritur si të çmendur se e duan Shqipërinë si gjithë Europa’.

Kolegji Zgjedhor vendosi dje për “krasitjen” e listave të PD për zgjedhje. Janë 69 emra nga lista e stërgjatë që paraqiti PD në KQZ, me gjithsej 222 kandidatë kur dihet se numri i përgjithshëm i mandateve për parlamentin është 140. Duke shfrytëzuar një nen ku për rajone të veçanta mund të shtohen emra për të plotësuar herësin me 3, lista e PD u fry edhe 82 emra plus kapaciteteve të mundshme.