Sulmet e Perëndimit mbi ‘fajkonjtë’ e Shqipërisë dhe Ballkanit po kryhen me precision të lartë, bisturi pas bisturie, koincidencë pas koincidence; dhe këto iu dhembin aq shumë. Një ushtri e tërë anti- amerikane, e mbledhur rreth Berishës, po thotë se ‘nuk kanë punë me ne’.

Tashmë është e qartë se lobimi për të mbrojtur figurën e Sali Berishës në SHBA, është bërë nga Federata Vatra me qendër në New York.

Kolegji Zgjedhor ka rrëzuar dje kërkesën e PD dhe LSI për përsëritjen e zgjedhjeve në qarkun e Fierit. Edhe më parë ishin rrëzuar paditë e opozitës për qarqet Vlorë, Gjirokastër e Berat. Pretendimi ishte i njëjtë se para, gjatë dhe pas zgjedhjeve ka patur parregullsi.

Takimi i parë i Albin Kurtit me Aleksandër Vuciç, është historik për arsye kalendarike, ngaqë takohen për herë të parë. Të tjerat janë një histori e cila duhet çuar deri në fund.

Përveç disa fotove, ku një pjesë e deputetëve dhe drejtuesve të PD-së, gjithë veneracion falmeshëndetën Doktorin më 13 qershor, kur lideri historik i PD-së shkeli selinë për të votuar për kryetarin, pak u tha për këtë vizitë që në një farë mënyrë mbeti enigmë.

 Lulzim Basha dhe PD i kanë dhënë fund sot një gare me një rezultat të paravendosur. Por, kjo fitore si e Pirros nga ana e Bashës, në një kohë kur ka humbur e rihumbur 4 palë zgjedhje me PS-në thellë e më thellë, tregoi nga ana tjetër paradoksin e  tij në raport me atë që thotë dhe atë që bën. Se si e fitoi garën brenda partisë tanimë e di i madh e i vogël, por s’është qëllimi kryesor i analizës.

Lulzim Basha vendosi të mos ikte. Të tjerat janë procedurë e parëndësishme për kulturën e një partie, që nuk ka pasur kurrë garë. Ndaj nuk ia vlen të flasim në këtë ditë për thyerjen e zemrave të mijëra demokratëve që refuzuan të votojnë apo të tjerëve që nuk i lanë të votojnë. Nuk ia vlen të diskutojmë as për ankesat e “rivalëve” pasi ata ishin të qartë që Basha nuk do të ikte dhe po ashtu duhet ta kishin të qartë dhe rezultatin.

Siç pritej, Lulzim Basha, u rizgjodh sot zyrtarisht për herë të tretë në krye të Partisë Demokratike, me diferencë të thellë votash karshi rivalëve. Basha do të jetë i njëjti që do udhëheqë partinë më të madhe opozitare, pas largimit të Berishës.

Ka një kohë për gjithçka! Kjo shprehje duket se po zë vend duke iu adaptuar situatës politike që po kalon “Shqipëria e lodhur” nga tranzicioni i stërzgjatur. Pati një kohë për zullmqarët.

Ajo ç’ka bëri Lulzim Basha me zgjedhjet e stisura në Partinë Demokratike, ishte edhe kësaj here, një maskaradë, që do ti kushtojë në të ardhmen jo atij si person, por asaj force politike. Rezultati i “zgjedhjeve” në atë parti, ishin shansi i humbur, për të ribashkuar, riformuar dhe ridimensionuar politkisht atë forcë të zgërlaqur politike.

Çukovi s'kishte asgjë shqiptare. As prej Vermoshi as prej Konispoli. As prej Devolli as prej Divjake. As prej Gramshi as prej Ndroqi. Çukovi ishte si i ardhur nga Azia, nga stepat, trojkat, tajgat, tundrat

Përfunduan zgjedhjet për drejtuesin e ri të PD dhe rezultati do të shpallet gjatë ditës së sotme. Gjithsesi, nuk duket se ka ndonjë ankth se kush është fituesi. Gjithçka është përcjellë me qetësi në ambientet e PD.

Lulzim Basha fitoi dje sepse ai e kishte më të qartë alternativën e tij dhe ishte më bindës në përpjekjet për t’i mbajtur të trullosur, të goditur dhe të shpartalluar mbështetësit e tij. Ai kishte si motiv, si ide dhe si alternativë GËNJESHTRËN.Lulzimi i ka bindur demokratët se ata nuk kanë humbur

Zoti Gramoz Ruçi, një ndër të paktit politikanë jetëgjatë në sferën parlamentare shqiptare, deklaroi publikisht në 30 vjetorin e themelimit të Partisë Socialiste se “nuk do ta ushtroj më mandatin e deputetit në legjislaturën e re që nis në shtator të këtij viti”.

Nëse doni një situatë perfekte kaosi dhe vetëvrasjeje kolektive brenda një partie të madhe politike, përfytyroni sa më poshtë: Kryetari sapo ka dalë humbës në zgjedhje për herë të katërt rresht, por nuk jep dorëheqjen. Ish-kryetari historik, me një influencë vendimtare mbi partinë, sapo është shpallur non grata nga vendi më i madh në botë dhe ka dalë në mes të garës për kreun, për të njoftuar se mund të rikthehet.

Gjëja më shqetësuese në zgjedhjet e PD-së kanë mbetur ankimimet e listës së anëtarësisë, të cilët nuk gjenin emrat për të votuar. Më shumë se probleme sistemi dhe organizimi, ato tregonin një lloj nënvleftësimi të hapur (dhe manipulimi mbase), që është përjetuar keq prej anëtarësisë.

Mënyra se si Edi Rama ka menaxhuar një nga vendimet më të rëndësishme të SHBA kundër politikanit më dominues të tranzicionit shqiptar Sali Berisha, vlen të kuptohet përse ai është politikani i ndryshimit në raport me politikën e së shkuarës në Shqipëri.

30-vjetori i PS-së ishte një leksion nën qiell të hapur, një festival të papriturash, ngjarjesh, largimesh, prurjesh, kujtimesh, nderimesh, kritikash dhe mirënjohjesh. E gjitha me një qëllim: ripërtëritjen dhe forcimin e siglës më të vjetër dhe jetëgjatë në historinë politike të vendit tonë.

Akuzat për masakër zgjedhore të bëra nga Basha ndaj kundërshtarëve, dhe procedurat e votimeve brenda partisë qe po zhvillohen sot, tregojnë se ky lider i ri PD-së ka trashëguar nga kapoja i tij i vjetër Sali Berisha edhe sëmundjen e tij më kronike: akuzën e të tjerëve, për krime që i ka bërë vetë.

Tregohuni njerëz, në mos “profesionistë” raportimi! Ja ku është raportim profesionist! Si ju bën të ndjeheni, që nuk i lanë kamerat të futen aty, te lufta me vdekjen në qiell të hapur? Pa fjalë! E plot nevojë të di se ka në botë njerëz të tillë!