PD-ja sot ka nevojë për një ristrukturim nga baza jo nga kryesia. Sot në PD mungojnë shtresëzimet sociale të qëndrueshme. Janë keto shtresa apo formacione që bëjnë të mundur maksimizimin e votës. Është pikërisht ky formacion që mund të krijonë një formacion të ri social me votuesit e lëkundur, me shtresat e reja.

Pjesëmarrja në votimet e 25 prillit ishte 46.3%, edhe më e ulët se 2017 që shkoi në 47%. Eshtë e qartë si drita e diellit që shumica dërrmuese mbi të cilën fantazonte Lulzim Basha, nuk u materializuar në ditën vendimtare të votës. Akuzat për manipulime te zgjiedhjeve artikuluar nga opozita, nënkupton se edhe një pjesë e madhe e zgjedhësve të PD-së ta ketë tradhëtuar partinë e tyre duke pranuar ta votojnë PS, pasi nuk do të shpjegohej ndryshe se si Edi Rama arriti shumicën. Ne fakt realiteti është më i thjeshtë

Zgjedhjet mbaruan. Rezultati dhe fituesi u çertifikua. Ndërkombëtarët e uruan Edi Ramën, dhe deklaruan vazhdimësinë dhe bashkëpunimin me qeverinë e tij. Fakti është se edhe Partia Demokratike e ka pranuar humbjen.

Zgjedhjet e zhvilluara para dhjetë ditësh dhanë një rezultat të qartë. Partia Socialiste e vetme fitoi 74 mandate dhe vazhdon qeverisjen e vetme. Por nga ana tjetër, kjo fitore e qartë e PS-së ka trazuar shumë ujrat në selinë blu, ku kryetari i saj Lulzim Basha pas pesë humbjesh radhazi,  për të mos lëshuar karrigen e kryetarit me bekimin e Berishës, po justifikohet duke sulmuar fituesin.

Kjo është pulovra orgjinale e larë me gjak që Qemal Stafa mbante në trup në momentin kur u qëllua për vdekje të martën e 5 majit të vitit 1942 në orën 09.35 në Tiranë. Pak më tutje dallohet violina që ai e kishte mësuar të luante që fëmijë. Më tej, pasaporta dhe disa libra, mes të cilëve shquhet “Historia e Materializmit”.

Një thirrje për bashkëpunim e bërë nga Edi Rama gjatë fushatës zgjedhore të cilën shumë kush e anatemoi si hipokrizi, si kurth, si manovër elektorale etj..epitete përçmues që nxitimthi i vendosën, gjithnjë nisur prej interesave të tyre, jo pak politikanë apo analistë.

Të gjithë prisnin se lideri historik i PD-së, Sali Berisha, do të ishte ose më i votuari si individ, ose ndër dy më të votuarit në Qarkun Tiranë, ku kandidoi për deputet. Por në fakt, Berisha është mjaft mbrapa në listën e kandidatëve që kanë marrë vota preference dhe renditet i 7-i në të gjithë listën e kandidatëve të Partisë Demokratike.

Përpara  se të analizoj se si heshtja e Partisë Demokratike mbi sjelljen e presidentit Meta sot, mund t’i kthehet asaj në bumerang nesër, po bëj një historik të shkurtër të ndërprerjes së parakohshme të mandatit të presidentëve të Shqipërisë nga viti 1992 e në vazhdim.

Mora vesh se sapo ka përfunduar një mbledhje në sallat e Partisë Demokratike, ku kryetari u ka shpallur luftë zgjedhjeve. Ai ka thënë se ‘nuk i njohim’- një fjalor ky që përkon me fjalorin e përdorur në diplomacinë e Luftës së Ftohtë. Thellë në kohë në të shkuarën shkon sjellja e kryetarit të PD që humbi zgjedhjet. Edhe Lindja kishte humbur ndaj Perëndimit që thoshte ‘nuk e njohim’.

Një parti politike që ka tetë vite që si fabul kryesore ka ndërtuar historinë “ne na vjedhin votat”, e ka shumë të vështirë të tërheqë shumicën e votuesve. Votuesi gri që bën diferencën nuk mund t’i japë votën PD-së për sa kohë ajo e përdor hapësirën publike për të qarë hallin e saj më shumë se hallin e tyre.

Në Durrës, Elbasan, Fier e Korçë, PD-ja e Lulzim Bashës ka humbur me një rezultat të thellë, që nis nga 10 mijë vota. Pra kemi të bëjmë me një diferencë që nuk hyn tek logjika e kontestimit, apo e përpjekjes për të gjetur prova kontestimi.

Kur  “bandat” dhe “banditët" janë me Gridën dhe Lulzim Bashën, nuk janë bandit por janë demokratë të fort, kur vrasin për ta, siç vranë në Elbasan, nuk quhen banditë por atenatorë të lirisë, kur I ofrojnë Gridës bashkëpunim skutave, I ndezin fantazinë dhe I duhet të këshillohet me psikologun Basha për t'i sprapsur. Por kur humbasin si më 25 prill, si më 2019, si më 2017, si më 2016, si më 2015, si më 2013, fajin e kanë bandat.  

Për të llogaritur tërthorazi se sa nga pothuaj 3.6 milionë shqiptarët e listave zyrtare të votuesve, ndodheshin fizikisht në Shqipëri më 25 prill, zhvillova një sondazh elektronik me random SMS, të dërguara tek banorë 18 vjeç e sipër në të gjithë qarqet e Shqipërisë.

Partia Demokratike duket se po shkon drejt mos njohjes së zgjedhjeve, por këtu ka se paku dy probleme të mëdha që kanë të bëjnë me qëndrimet e lidershipit të saj. 

Grida Duma (avokatja e vetme e Lulzimit) ka deklaruar prej një jave në media se “ne nuk dorëzohemi deri në fitore”. E ka bërë refren të saj, “mosdorëzimin”, aq sa në emisionin e fundit televiziv ku ishte e ftuar, thuajse foli me gjuhën e strukturave të armatosura që ngriti Partia Demokratike gjatë fushatës elektorale.

PD duhet të çlirohet nga kompleksi i humbjes duke e pranuar atë e hedhur sytë nga vetja. Me Bashën apo pa të, një PD e re që përzë të vjetrën dhe i ndërron “bravën” derës, vlerëson me këmbë në tokë historinë e para viteve ‘90 dhe sillet si e djathtë perëndimore, është më pranë shumicës dhe votës së saj.

Partia Demokratike dhe segmente opozitare në opinion, edhe pse në fillim thanë fiton bindshëm opozita, tashmë kanë dalë me tezën e “blerjes së votës” dhe të ashtuquajturit “proces kirurgjikal pa bisturi”.

Të gjithë pa përjashtim, anti-Lulzimët e shkuar dhe ata të tashmit, nuk e përmendin fare Berishën. Ose e përmendin plot respekt e përulje, Doktor-i. Madje edhe më radikali i deritanishëm, më i artikuluari dhe plot logjikë, ish-kreu i PD Kukës, shprehet ashpër vetëm kundër Bashës. Berisha nuk preket. Berisha nuk kundërshtohet. Berisha nuk kritikohet. Berisha nuk përgojohet. Atëherë duke i dalë edhe vetes sime kundër, pse Lulzim Basha duhet të dorëhiqet?!

Logjika politike e PD-së dhe njerëzve që dalin e flasin në emër të saj këto orët e fundit, ka disa nonsense qesharake. Së pari, PD thotë që nuk i njeh zgjedhjet e 25 prillit, se janë vjedhur. Veçse ka një problem: I duhen prova për këtë gjë.

Historia 30-vjeçare e pluralizmit shqiptar na ka treguar se rrotacionet kanë ndodhur kur ka patur një pjesëmarrje masive të popullit opozitar, si më 1992, 1997 dhe 2013, ose kur ka patur një përçarje masive të partisë në pushtet, si më 2005.