Mes këtyre dy shifrave mori formë dita e parë zyrtare e fushatës së zgjedhjeve të 25 prillit. Në njërën anë, mijëra vaksina që dilnin nga barku i “Lagushit” që kthehej nga Turqia, në anën tjetër mijëra njerëz që pritën një orë derisa Lulzim Basha të kryente një “skuthllëk” të vogël elektoral, duke shtyrë daljen në podiumin e mitingut, për t’i marrë kohë televizive kundërshtarit të tij në Sheshin Skënderbej.

Në detyrim dhe respekt të mijra mesazheve tuaja dhe kërkesave të medias mbi arsyet e dorëheqjes, po ndaj 6 MESAZHE rreth angazhimit tim politik mbas 26 Prillit!

Po ç’u bë kështu?! Po këta njerëz me shije tmerrësisht të egra, grupime të pa rinovuar, bezdisës deri në palcë, tmerr i vërtetë…, zbresin në shesh dhe lëshojnë ulërimat sa çmendin dynjanë. Po ku ka më si këta kjo botë moderne?! Sa mbrapa kanë ngelur! Njeriu makinë që po bëhet gati t’u drejtohet jo- njerëzve. I shpifur ky muzg në sheshin Nënë Tereza.

320 milionë dollarë ua rropën Shteteve të Bashkuara të Amerikës duke i gënjyer për armatimin. Predhat, fishekët, bombat kineze i ripaketonin dhe i nisnin nga Shqipëria drejt Afganistanit si armatim i prodhuar në Evropë. Pa asnjë kusht dhe siguri teknike kishin hapur fabrikën e mortjes në Gërdec ku kishin punësuar ilegalisht fëmijë, pleq, plaka, sakatë, hallexhinj derisa një mëngjes marsi u vranë 26 frymë.

Qëllimi i tij i vetëm është të fitojë zgjedhjet dhe të marrë përsëri pushtetin me çdo kusht: ky është Misioni i vërtetë që Lulzim Basha dhe bajrakatari i tij Sali Berisha vazhdojnë ta kenë si fiksim prej 8 vitesh. Këta ish-sundimtarë janë të fiksuar me nevojën për t'u rikthyer përsëri në qeveri, me të njejtët njerëz, me të njëjtat gabime, dhe të gatshëm për të ribërë të njëjtat krime të kryera në të kaluarën dhe ende të mbetur pa u ndëshkuar.

Lulëzim Basha me atë foto me fëmijët nuk kuptohet se çfarë mesazhi do të japë dhe çfarë shënjueshmërie ka ajo.Vetëm diktaturat dhe totalitarizmi krijonin profilin e udhëheqësit që ishte babai shpirtëror i të gjithë fëmijëve apo pionierëve siç quheshin në atë kohë. Mirëpo edhe në atë rast, nga ajo bashkësi fëmijësh ishin të përjashtuar fëmijët e armiqve dhe të kundërshtarëve të regjimit. Nga kjo pikëpamje zgjedhja e fotove me një protagonizëm të tepruar tregon shenjën e parë të krizës ekzistenciale të Bashës dhe ankthin që ka ai për të na thënë ne të tjerëve se çfarë është.

Partia Demokratike na dha një shembull tjetër të shëmtuar të pamundësisë organike të saj për të ardhur në këtë shekull. Në pamundësi dëshpëruese për të sjellë risi, PD vetëm sa kontaminoi rrezikshëm Sheshin "Nënë Tereza“ me gaz karbonik dhe me virus, duke pretenduar se shkelja e ligjit dhe rrezikimi i jetës së njerëzve janë gjetje inovatore. 

Pas një sulmi të medias pranë familjes Berisha, dy përfaqësues të lartë të opozitës me profesionë mjekë: Tritan Shehu dhe Petrit Vasili kanë lëshuar alarmin se shqiptarëve po u injektohet një vaksinë e pasigurt dhe e rrezikshme. 

Shqiptarët shqyejnë sytë për të gjetur hullitë të cilat kërkojnë për të nxjerë, në udhën e një Misioni. Po ku është ‘msionari?’ pyesin. Dhe besojnë se mund ta gjejnë tek Lulzim Basha, me librin e tij të parë.

Në hapësirën modeste shqiptare, materniteti Mbretëresha Geraldinë është pak më larg këtyre shembujve sesa distanca mes Parisit dhe vetë Tiranës. Por njëlloj si turistët që mësyjnë Parisin nuk harrojnë të bëjnë foton e vanitetit tek piramida e qelqtë në Luvër apo njëlloj si dikur kundërshtari më i egër i Kullës Eifel, Mopasani i famshëm, kishte zgjedhur të pinte kafen çdo ditë në një nga tarracat e Kullës si të vetmin vend në Paris ku nuk mund ta shihte atë, edhe kritikët e zhurmshëm dhe hartuesit e heshtur të projektit të rikonstruksionit do të kenë pika takimi me maternitetin e ri: duke nisur nga 36 muaj më pas, ata do të shkojnë për të lindur princeshat dhe princat e tyre tek Mbretëresha Geraldinë.

Ditmiri nuk u bë asnjëherë as protagonist, as lider, madje as politikan i mirëfilltë, por mbeti një zyrtar i lartë i mazhorancës, që kishte në mbulim Shkodrën, dhe kur Edi Rama e zëvendësoi me Gent Cakajn, mllefi i Ditmir Bushatit shpërtheu.

Sikur 24 marsin e vitit 1999 ta zhvendosim në vitin 2021, Serbia nuk do të bombardohej, Kosova nuk do çlirohej dhe ajo që diskutohet sot për pakicën serbe në Kosovë, do të diskutohej për shumicën shqiptare.

Nëse sot ju qëllon të takoni këta "antikomunistë", "antikorrupsionistë" e të tjerë "istë", ta dini, e bëjnë se nuk flasin dot për çmendurinë dhe korrupsionin e Sali Berishës, njeriut më të talentuar antiligj që Shqipëria ka para ndonjëherë që nga kohët e regjimit komunist

Ishte ditë me shi dhe vetëtima. Një grua e vuajtur, e thjeshtë, kokë ulur po ecte ngadalë e bërë qull nga shiu. Ishte lagur nga kokë në këmbë me gjithë rrobat e saj. Hidhte hapat ngadalë, prej peshës së ushqimeve që mbante në dy duart. Kishte dy qese me zarzavate dhe perime që kishte blerë tek tezgat e fshatarve.

Tirana është realisht Republika në miniaturë në nivelin zgjedhor, si nga numri i banorëve por edhe shtresat e shumta që përfaqëson nga i gjithë vendi. Pra është një kampion real për të parë sjelljen e votuesve në rang vendi.

Prapë pyetja: Po çfarë duan këta burra shteti në kërkim të spiunit? Përgjigja është  e shkurtër: Kërkojnë dosjet e tyre! Nëse dosjet e tyre nuk mund të zhduken sot, atëherë këta kërkojnë një gjë më të thjeshtë: Të dinë çfarë kërkon CIA për ta!

Gati një muaj, para zgjedhjeve të përgjithshme, duket se më i mençur nga të gjithë është elektorati shqiptar, ai që do mbledhë mendjen në argumentin e të ardhmes, do i jap udhë të lirë shqisave dhe do t’i besojë arsyetimit. Pikërisht, votuesi shqiptar, që nuk ka gabuar në të gjithë ndryshimet në vend, paçka se është tradhtuar shpejt nga të besuarit e tij në demokraci, të cilëve duhet t’u delegojë pushtetin. Ndaj Basha &Co le ta bëjnë të qetë fushatën e tyre, por pa harruar se në fund shqiptari i thjeshtë…do votojë për arsyen, jo përrallën

Lulzim Basha është përpjekur t’i kujtojë Sali Berishës, se ka refuzuar këshillat të “vrasë babain” e tij politik Sali Berisha, edhe pse sipas tij, ka pas plot të tilla, publike apo private. Në të vërtetë, ka pas plot këshilla publike, jo se dikush ka inat Berishën, apo ka qejf Bashën, por se një politikan pas tetë vitesh në krye të një partie të madhe, duhet ta udhëheqë vetë atë, dhe jo me babën në krye të qoshes.

Është shumë e çuditshme që Partia Demokratike, forca politike që ka lindur në vitin 1990 si pasojë e një lëvizje popullore për ndryshim, liderin e dytë të saj, ta ketë një djalë që pikërisht kur bëhej nami, ishte thjesht një djalë që kalonte nga selia për të marrë gazetën.

Botimi i një libri autobiografik nga një politikan është një lajm i mirë. Akoma më i mirë është kur këtë e bën një politikan që pretendon të jetë kryeministër, siç është rasti i Lulzim Bashës. Edhe pse për publikun ai nuk është një i panjohur, që presin t’i lexojmë biografinë për ta njohur, libri vlen për të kuptuar sa i vërtetë dhe sa fallco është autori I librit. Dhe në rastin e Lulzim Bashës, kjo është një çështje identitare.