Në vitin 2011, ish-zëvendëskryeministri Ilir Meta ishte në prag të burgut teksa u kap me bllok në dorë për afera 700 mijë euro. U desh një darkë peshku natën përpara dhënies së vendimit nga gjykata e Lartë, në shtëpinë e tij, midis çifteve Meta- Kryemadhi e Berisha, ajo që e shpëtoi Ilir Metën nga ndëshkimi i merituar.

E shkruar me nxitim, si në sallën e operacionit: Trupi i Drejtësisë po del me dhimbje nga klinika e vdekjes ku ishte që nga ‘Gjykata e Plepave’. Atëherë Artan Santo rrekej të mbante në jetë bankat e vendit ku tentonin të fusnin duart mëkatarët, që nga Arsidi, ky francez i shpikur, e deri te Sudja. Por kur e vranë Santon- njeriun- shenjt, sipas etimologjisë së mbiemrit, te koka iu ndodhën gjykatësit e plepave dhe politikanët përbindësha, që e fshehën.

Puna e jashtëzakonëshme e ambasadores amerikane Yuri Kim dhe e ambasadorit të BE Luigi Soreca, në këtë udhëkryq të vështirë për Shqipërinë, sot janë si dy gurë të çmuar që vendosen në themelet e demokracisë shqiptare. Nga Veriu në Jug, për të treguar të mirën e të bukurën mes nesh, duke u bërë arbitër në një vend që u la pa Drejtësi. 

Ata ndjehen të turpëruar që ka ardhur një ditë, që ndjehen të gjithë të pafuqishëm të heqin Lulzim Bashën. Dhe një parti që nuk ka fuqi të heqë Lulzim Bashën pas humbjeve me radhë, e ka të pamundur të heqë Edi Ramen pas fitoreve radhë.

Të thuash se në Shqipëri nuk ka zgjedhje të lira sot sepse shumica e shqiptarëve nuk duan të qeverisen nga e njëjta aleancë PD-LSI dhe të njëjtat fytyra që penalizuan në zgjedhjet e lira të vitit 2013, është sa absurde, aq edhe problematike. Sipas kësaj logjike problem nuk është opozita, por zgjedhjet. Ndaj duhet të ruajmë opozitën që kemi dhe të zëvendësojmë zgjedhjet me revolucion. Ky lloj argumentimi vret dy zogj me një gur. Eliminon nevojën e reformimit të opozitës dhe deligjitimon zgjedhjet si mekanizëm për rrotacionin e pushtetit.

Ka prej 3 ditësh që në Komisionin Qendor të Zgjedhjeve po zhvillohet një proces i kërkuar nga opozita për të hapur kutitë e materialeve zgjedhore, por deri tani asnjë zhvillim thelbësor nuk është raportuar.

Skena plotësohej dhe zihej nga budallenj të pafundmë që çdo zhurmë zorrësh e quajnë krismë topi dhe nuk ishin në gjendje të dëgjonin as topat që shprazeshin pranë syzeve të tyre. Ata quanin luftë finale atë betejë taktike të radhës duke shtuar edhe më tej konfuzionin dhe paranojat. 

Ashtu siç pritej, për më tepër që opozita ka patur kontestime për zgjedhjet dhe PD është shrehur se nuk njeh as rezultatin, beteja është shvendosur në KQZ. Procesi i ankimimeve do të zërë faqet kryesore mediatike deri në datën 15 qershor kur është afati përfundimtar i ankimimeve për zgjedhjet e 25 prillit.

Ka një fjalë të urtë popullore që thotë: “Shpif, shpif, se diçka do të mbetet”. Këtë aksiomë Lulzim Basha e ka përvetësuar, ka vite në fakt, por pas zgjedhjeve të 25 prillit e ka kthyer në qëllim në vetvete. Po i mëshon fort teorisë së “vjedhjes së zgjedhjeve”, flet për “masakër elektorale” dhe nuk lë rast, ai dhe gjithë pjesa besnike e tij, që nuk e thotë kudo e kurdo, që të ngjisë sa më shumë tek psikologjia e popullit.

Analiza e duhur e zgjedhjeve të 25 prillit me sa duket nuk do të bëhet te PD. Dhe, kjo përbën trishtimin më të madh të së gjithës asaj që lidhet me Demokratët. Basha e tregoi edhe me qëndrimin se është veçse një lider i përkohshëm edhe pse kohëzgjatja e tij në krye të PD-së nuk është më e vogël, pasi kurrë nuk do të jetë personazh real historie politike, përveç faktit që mund të mësohet në katedra sesi humbet

Tranzicioni në Shqipëri ishte një proces i pandalshëm, ashtu si dhe rënia e regjimit. Ngjarjet e Rënies së Perdes së Berlinit, reformat e dështuara të Gorbaçov, protagonizmi i Jelsin, ngjarjet e Rumanisë e po ashtu kalbëzimi i sistemit ekonomik dhe politik të Shqipërisë e bënin fakt të kryer rënien e Regjimit dhe ardhjen e pluralizmit

Të shohim çdo të ndodhë deri në qershor: do ta lerë partia demokratike monumentin e liderit të vet ashtu të përmbysur në sallën e madhe të mbledhjeve të Këshillit Kombëtar apo do ta ngrerë atë sërish që ta udhëhiqet prej tij? Nëse po, do të gënjejë vetëm veten që është parti europiane. Se, sa për  shqiptarët, vështirë të besohet. 

Shqyrtimi i rasteve të Beratit dhe Gjirokastrës deri tani kanë zero probleme reale. Numërimi është korrekt dhe votimi po ashtu korrekt.Të vetmit që nuk janë korrekt në këtë proces, janë administrata e KQZ, që bën politikë me PD e LSI, a thua se komisioneri dhe punonjësit e KQZ janë psikologë që duhet t’u lehtësojnë dhimbjen e t’i mbajnë me garjet demokratët, sa të mbarojë Luli zgjedhjet brenda PD më 13 qershor.

Një zhvillim që do të ketë vëmendjen e publikut më shumë se kush do të largohet dhe kush do të rrijë në ekipin drejtues të PS-së, e nga kjo do të shikohet edhe logjika e formimit të qeverisë së re, e cila megjithatë do të ketë kohë të formësohet

Para disa ditësh mësova se paska ikur nga kjo botë Berti, miku simpatik i të gjithë atyre që kalonin në rrugën e Liceut dhe e ndeshnin thuajse çdo mëngjes, por miku edhe i të gjithë gazetarëve dhe punonjësve të Top Chanelit, miku i të gjithë atyre që kishin një zë në publik ose që kishin qenë dikur të njohur në qytetin « Studenti ».

Debati në Kryesinë e PD është vetëm një pjesëz e vogël e shprehjes së energjive plot daallgë që ndeshet sot anëtarësia e thjeshtë e PD. Debat që nis së brendshmi së pari, për humbjen e një beteje për të cilën e ndjejnë se lidershipi bëri shumë gabime në kohë e për të cilat u ndëshkuan të gjithë, apo të ngushëllohen me faktin se fitorja u është vjedhur ashtu siç ka ditë që gjëmon makineria e propagandës e të njëjtëve liderë që sot nuk dinë të dorëhiqen.

Lulzim Basha as dha dorëheqje të parevokueshme, as iku të paktën disa ditë nga zyra, derisa të rizgjidhet formalisht në mes të qershorit. Tregoi se nuk i beson as atyre që prej javësh “bëjnë be” për kokë të tij dhe etiketojnë çdo njeri që del kundër kryetarit, si të shitur tek Edi Rama

Qeveria e drejtuar nga Edi Rama, po akuzohet thjesht për mungesë të theksuar etike gjatë garës dhe fushatës së fundit elektorale, njësoj siç akuzohen në një ndeshje futbolli autorët e dy golave (edhe kur ka prova se janë shënuar në mënyrë të pandershme) duke i hequr fitoren ekipit tjetër.

Pasi e ‘çliruan’ Kosovën nga UÇK-ja, shkuan për ta çliruar Shqipërinë nga populli i saj. Pasi e humbën betejën por jo edhe luftën në Shqipëri, e shtrinë ‘pushtetin’ e tyre deri në Palestinë! Aman! Kjo është prepotencë e pabesueshme.

Prill 2025, Edi Rama, 61 vjeç, fiton mandatin e 4-t radhazi si kryeministër. Me unanimitet të plotë, Këshilli i PD i konsideron zgjedhjet të manipuluara dhe të gjithë procesin një masakër elektorale. Kryetari Basha ka të gjithë besimin tonë për të udhëhequr PD-në në betejat e ardhshme me regjimin e Ramës.