E dini se ata kanë transport, ushqim, paga, dieta, salla me vidiogame, ambiente relaksi, sigurim shëndetësor. Thonë nuk marrin para nga taksat. Po gjë e mirë. Po qiellin kush ja fali Albcontrol apo dikur Anta! Paçi fat çuna e goca, por s'di në qoftë se në trajnimet europiane keni mësuar se si mund të lesh avionët në ajër!

Jemi në mesin e fushatës elektorale e, megjithë të panjohurat e mundshme deri në 25 Prill, ka disa të vërteta, që zor se do të ndryshojnë. Zaten, mbi to mbështetet vetë fushata, i japin asaj fizionominë e një ngjarjeje të jashtëzakonshme. Unë jam e përfshirë në mënyrë të interesuar në fushatë, pa dyshim, por si socialiste e në traditën më të mirë të socialistëve jam e hapur në pikëpamjet e qëndrimet e mia.

Tani i takon qeverisë të gjejë një zgjidhje urgjente për të rinisur sa më shpejt trafikun ajror. Jo të gjithë 65 kontrollorët e fluturimit i janë bashkëngjitur protestës dhe një zgjidhje e mundshme mund të ishte që krah kontrollorëve shqiptarë të gatshëm për t’u kthyer në punë, të vendoseshin kontrollorë të ndonjë prej vendeve NATO, e cila në ditët në vijim po përgatit dhe një stërvitje të madhe pikerisht në Shqipëri. 

Ndërsa ushtria po merr nën kontroll ndërtesën e Albkontrollit në Aeroportin e vetëm ndërkombëtar të Rinasit në Shqipëri, Presidenti I vendit Ilir Meta, është duke inkurajuar një bërthamë njerëzish të LSI dhe PD brenda Albkontrollit të rezistojnë. Ajo që po ndodh në Aeroportin e Rinasit, është qartazi një nga betejat që Ilir Meta dhe Sali Berisha kanë planifikuar në axhendën e tyre të destabilizimit të vendit në prag të zgjedhjeve.

Në këtë vend të Bashkimit Europian ka fituar për të katërtin mandat, kryeministri Bojko Borisov, i cili ka drejton një grup politik të qendrës së djathtë dhe konsiderohet si përkrahës i fortë i Perëndimit në vend dhe ka pësuar një humbje të thellë presidenti i vendit, Rumen Radev, i cili nga ana tjetër konsiderohet si filorus. Po njëjtë si Ilir Meta, Radev sulmonte prokurorin e Shtetit, duke e cilësuar si të lidhur me mafien ndërkombëtare, për të penguar punën e drejtësisë.

Nëse dy partitë kryesore të opozitës nuk patën kurajon të trasformoheshin, atëherë u takon shqiptarëve të bëjnë punën e tyre patriotike. Pas 25 prillit mund të shohim nëse shumë prej nesh janë të interesuar për punën, përmirësimin, apo për një evolucion që nga shtiza të na cojë në punë brirësh.

A munden të gjithë këto parti të reja të Djathta, që po vinë në Shqipëri, të sjellin një frymë e cila respekton bazën, thelbin dhe të sjelli frymën më të mirë të konservatorëve evropianë? Në ligjërimin e të Djathtëve të rinj këtë e ndjejnë të gjithë, problemi është sesa do t’i besojë votuesi i tyre, që tashmë votën më shumë e ka të kanalizuar kundër Ramës sesa rikthimit të parimeve të Djathta. Dhe, sot, kontributi i këtyre partive të reja dhe i njerëzve të tyre shkon me një lloj diversiteti por edhe në kujtimin e atyre parimeve, që për hir të së vërtetës janë harruar nga e Djathta shqiptare, aq konfuze për ideologjinë e saj.

Lulzim Basha nuk di ç’kërkon. Kërkon pushtetin apo “ndryshimin”? Në rast se kërkon pushtetin, ai merret me votë.Në rast se kërkon “ndryshimin”, ai ka ndodhur që  në 2013.

Takimet elektorale me makina dhe njerëz që e presin në hyrje të qyteteve, të cilat Lulzim Basha kërkon t’i paraqesë si spontane, në realitet nuk janë të tilla. Çdo gjë në agjendën elektorale të Partisë Demokratike është e programuar.

Luli tani nuk mund të ndahet nga tufa, edhe pse po tenton me sa ka takat. Ndryshe përralla e vjetër se ‘e ha ujku’ e çon në gojën e Ilir Metës. Çfarë po ndodh në vathin e opozitës?

Zv.ndihmës sekretari i Shtetit të SHBA, Matthew Palmer zhvilloi sot një vizitë “virtuale” në Shqipëri. Ai pati fillimisht një takim me ata që i quajti “kampionë të reformës në drejtësi”, ku ishin një grup gazetarësh, pjesëtarë të shoqërisë civile, si edhe përfaqësues të sistemit të drejtësisë, ku bie në sy emri i Ardian Dvoranit, që kanë mbështetur reformën në drejtësi.

Ka një refren politik të propagandës së PD-së dhe LSI-së jo vetëm së fundmi, por që herët, madje që në fillim kur Edi Rama u bë kryeministër, i cili akuzohet se ka përqëndruar dhe kapur të gjitha pushtetet.

Në këto dhjetë ditë zyrtare të fushtatës elektorale, askush nuk e do pranë dhe kjo shihet dhe nga ana e PD me të cilën ka një marrëveshje për koalicion paszgjedhor.

Kjo është një fushatë atipike, në një kohë atipike dhe me dy personazhe, njëri nga të cilët është totalisht atipik, si i programuar për kohën e instagramit dhe facebook-ut, kurse tjetri është prerja klasike e politikanit të viteve 80-të.

Deri në 25 prill sa mund të shumëzohet vdekja? Opozita në Tiranë, që në fillim, ka sfiduar ligjin shqiptar dhe rregullin civil botëror për distancë dhe maskë në epidemi. Puna ishte që të zgjerohej harta e kuqe e infeksionit; dhe të goditeshin zgjedhjet. Nuk ndodhi deri tani. Tani krerët e opozitës po bëjnë thirrje ‘mos u vaksinoni’.

Politikani duhet të jetë ai që shihet në pasqyrë, vetvetja, dhe jo ai që pispilloset nën imazhin e rremë të krijuesit të tij. Që pas “djegies” së mandateve në Parlament, kryetarit të Partisë Demokratike i është ndezur dëshira për tu bërë me pahir “kryeministër”.

Dihet që në kohë fushatash, Shqipëria na paraqitet nga  subjektet politike si një “fushë me lule”, që do të mund ta projektonin dhe realizonin vetëm ata (secili për veten)

Lulzim Basha vijon të na çuditë me teoritë e tija duke marrë angazhime publike se “qeveria e tij e ardhshme nuk do të përbëhet nga ministra të qeverisë Berisha”. Për ta argumentuar të kundërtën e kësaj gjëje, do të më duhet edhe mua që të hyj në ëndrrat e Lulzim Bashës dhe të bëhem pjesë e kësaj dëshire duke e marrë të mirëqenë ardhjen e tij në pushtet.

Edhe për mbështetësit më të zjarrtë të opozitës, koalicioni opozitar, nuk ishte mbresëlënës. Momenti “romantik”, kur Basha dhe Kryemadhi, u shfaqën bashkë sa për të kënduar himnin, ishte shenja e parë, që opozita po shkonte në zgjedhje e përcarë. Marrëveshja joligjore PD-LSI, shfaqi publikisht luftën brenda llojit-djathtas, si një nga elementët që me gjasë, do të jetë nga më interesantët për tu parë ditën e zgjedhjeve.