Megjithatë kriza politike mes maxhorancës dhe kreut të shtetit ka një arbitër të pranuar nga të gjitha palët. Dhe opinionet e tij, që formalisht s’janë vendime, duhen dëgjuar njëlloj si të ishin të tilla. Ndryshe mbetet vetëm të ftojmë Papa Françeskun, të vijë të zgjidhë sherret në Tiranën politike! Që Meta do të sillej kështu, duhej menduar kur u zgjodh, jo tani. Tani është vonë.

Por e vetmja gjë që nuk e tremb Bashën duket se janë loja me shifrat. Jo se janë shumë, apo pak për të. Por ai e di se Berisha dhe Meta nuk hapin dot debatin se të kujt janë ata njerëz. Po u hap ai debat, ata kthehen të gjithë në oborrin e SHQUP. Dhe pastaj Berishës, nuk I duhet të ndërroj popullin, por kryetarin. Për atë ska më këllqe.

Ka vajza, gra, nëna me histori shumë të dhimbshme në Shqipëri. Shumë prej tyre nuk marrin kurrë drejtësi, ose më keq, drejtësia e korruptuar i ka vrarë dhe i ka rivrarë përsëri duke dalë shpesh në krah të dhunuesve, burra që korruptojnë ose mbrohen me pushtet politik.

E gjithë kjo duket si një përpjekje e përbashkët për të bllokuar negociatat dhe për të penguar Ramën për të marrë një tjetër meritë politike, pas suksesit të arritur në konferencën e donatorëve.

Ajo që mund të thuhet tre ditë pas m itingut presidencial të të hënës, është se më normale do të ishte që populli i çdo krahu politik të mos tra zohej e nxirrej në prot sta nën moton “Të mbrojmë Kushtetutën”. Sepse kushdo nga ata që sot konsiderohen si politikanë me një farë peshe në këtë vend, e ka nga një m ëkat të fshehur nën mëngë, pikërisht në raport me Kushtetutën e Shqipërisë. E kanë shkelur, shp ërfilluar, an ashkaluar e t rukuar diku gjatë karrierave të tyre. M

Kryetari i Partisë Demokratike Lulzim Basha, sot praktikisht ka ‘dekretuar’ Ilir Metën si kryetar opozite duke e trajtuar veten dhe militantët e PD-së si ushtarë të tij.

Ilir Meta ka bërë atë që duhet të bënte, me letrën drejtuar Komisionit Europian. Vendimi i Komisionit Europian për hapjen e negociatave me Shqipërinë, është një akt që shkon kundër kauzës politike të Ilir Metës. Dhe është kundër tij, si në planin afatshkurtër, dhe në atë aftagjatë.

Ilir Meta është vënë me shpatulla pas muri nga komuniteti ndërkombëtar, ndërsa ato foto skandaloze përbri trafikantëve e kanë vendosur në krizë para opinionit të brendshëm publik, i cili po e përmbyt me mesazhe e kritika edhe në mediat sociale

Po eksponentë të shoqërisë civile, të cilët në asnjë mënyrë nuk mund të akuzohen si bashkëpunëtorë të krimit, çfarë kanë?

Tragjedia e tre, jo në fakt katër politikanëve kryesorë të vendit tonë është se nuk kanë armiq. Ilir Meta, Edi Rama, Lulzim Basha nuk kanë sot armiq. Përveç njërit. Ai është zoti Berisha. Ai nuk mund të jetojë pa armiq, të këqij dhe të mirë, i shpik kurdo që ka qenë.

Ilir Meta po investohet gabimisht prej gati dy vitesh, t’iu mbushë mendjen shqiptarëve, që SHBA nuk është e informuar si duhet për atë që po bëhet me reformën në drejtësi.

Lulzim Basha dhe Ilir Meta, mëse njëherë janë deklaruar se me dje gien e mandateve të deputetëve të opozitës, Kuvendi duhet të ishte shpërndarë automatikisht dhe vendi të kishte kaluar në zgjedhje të parakohshme parlamentare.

Manifestimi i presidentit Meta si thelb dhe gjithë ambalazhi i saj opozitar si formë, duhet të jetë një moment reflektimi jo për atë që ndodhi, por për atë sesi duhet të kuptojnë palët se çfarë po ndodh dhe projektimin e asaj që pritet të ndodhë. E marta në muzg, në krye të herës, dëshmoi dramën e madhe të së djathtës së mbetur rrugëve: ka shumë opozitarë, por opozita formale është në koma!

Amerika dhe BE kan folur qartë: Çdo revolucion i drejtuar nga këta dy liderë do konsiderohet destabilizim dhe organizatë kriminale. Prandaj e zbythën revolucionin e 30 qershorit dhe pranverën faqe-zi të Metës.

Më shumë se shtatë vite më parë, kur Ilir Meta ishte dukë lënë Berishën për t’u bashkuar në një koalicion “zemërthyes” me Edi Ramën, gazetari Mustafa Nano bëri thirrjen e famshme për bashkimin  e gjithë qelbësirave, vetëm që të largohej Sali Berisha nga drejtimi i vendit.

Roli i Lulzim Bashës dhe demokratëve, është thjesht t’i japin një publik hua. Dhe këtë duhet ta bëjë.

12 vjet të shkuara kam patur një eksperiencë të shkurtër politike me Presidentin e tanishëm, por pa u zgjatur po shpreh vetëm një konstatim personal, momentin që ai përplaste grushtin me fuqi në tavolinë “me idealizëm” dhe ligjëratë të egër kundër “kriminelëve” Berisha dhe Rama, pikërisht atëherë ai kish ngritur pazarin dhe zgërdhihej përbrënda me idealizmin e ne “budallenjëve” që e shikonim me vlerësim. Koha më dha të drejtë.

Gjermania foli: “Vetëm profesionistët që kanë të paktën 2 vjet arsim profesional e ata të kualifikuarit e lartë…"

Tubimi i Metës, manipulimi me flamurin amerikan, dhe reagimi korrekt i Ambasadës së SHBA, ishin përgjigja më e mirë ndaj një ish-presidenti, që kërkon të përmbysë me thirrje antiligjore, një Parlament dhe qeverisje të ligjshme.

Ilir Meta nuk zhgënjeu.

Nuk ia mbajti të firmoste një dekret për shpërndarje Parlamenti, duke treguar kështu se nuk është gati për një betejë,  të paktën siç e bëri PD-ja duke braktisur institucionet.