Charles Bukowski (1920-1994) do të ishte pijaneci, pisanjosi, perversi, vagabondi, që askush nuk do ta donte as në pallat, as në lagje, as në qytet po të mos takonte John Martin që krijimin e tij u kujdes t’ja jepte njerëzimit si një nga pasuritë më ndriçuese, me talentin më të fuqishëm që kemi njohur.  Përtej Bukowskit njeri-imperfekt, mbetet vepra e tij afër hyjnores

Nëse vërtetë vetëm në bazë të këtij “mëkati” u ndërpre me nam të zi karriera e gjatë e një polici, jo vetëm do të thotë që deri më sot Arben Frashëri ka luftuar me bandat pa pranuar prej tyre asnjë kompromis (edhe vetëm kaq do të mjaftonte ta quanim hero), por do të thotë, mbi të gjitha, se ky sistem vetingu nuk funksionon.  

Partia Demokratike ka skualifikuar nga gara për kreun e KQZ-së, Ilir Rusmalin, ish- zëvendëskryeministrin e saj, për t’i hapur rrugë Ilirjan Celibashit, ish- ministër socialist, për shkak të mërisë që familja Berisha i mban ish- zëvendëskryeministrit, se nuk firmosi kontratën e Gërdecit që kërkonte djali i Berishës

Nga një sondazh që zhvillova në fund të shtatorit për revistën Follow Business Albania me 2200 të anketuar (intervista të drejtpërdrejta në terren dhe me telefonata fikse/celulare), rezultoi se PS-ja do të merrte 53.1% të votave të pjesëmarrësve në votim.

Presidenti Ilir Meta shton tonet ndaj qeverisë dhe Ramës, duke kërcënuar që nëse nuk zbatohet marrëveshja politike “pozitë-opozitë” e 5 qershorit atëherë do të reagojë me çdo çmim… Përse po shtohet protagonizmi i dyshes Meta – Rama dhe a po anashkalohet qëllimisht PD-ja dhe lideri i saj? Në një analizë të zgjeruar për gazetën “Fjala” flet analisti Lorenc Vangjeli.

Presidentit kishte porositur 61 kryetarët e Bashkive të Shqipërisë t’u shërbenin qytetarëve dhe të mos merreshin me politikë, e sidomos me fushatë elektorale.

Për të kaluar herësin e partisë kandidatit i duhet, njësoj si më parë, të kaptojë 9 male dhe të marrë ndoshta më shumë se 9 plagë.

Diçka më shumë se 200 ditë përpara se të zhvillohen zgjedhjet e 25 prillit, mund të thuhet se motorët për fushatën po ndizen.

Nuk kemi sot një shqiptar në lartësinë e Konicës, Fishtës, Migjenit, Nolit që të na kujtojë, të na bërtasë e ulërasë që të ndryshojmë. Nuk ka prurje të mira në këtë kohë për elitat shqiptare. Kë të dëgjojmë, kë të shohim e kush do të na frymëzojë? Atëherë ndoshta është ky momenti që të bëjmë më të mirën. Vetë.

Edi Rama (ndryshe nga Berisha, Basha dhe Meta) e ndan veçmas moralin e politikanit dhe moralin e pushtetarit,  pasi edhe pse janë përgjegjësi të njëjta, sërish ato ndahen kur bëhet fjalë për liderin me principe të mëdha, që ngjall shpresën dhe besimin tek masa e gjerë popullore.

Ka një tendencë qesharake në radhët e opozitarëve, mediave dhe propogandës rreth tyre, kur për çdo masë, vendim dhe deklaratë të Kryeministrit dhe përfaqësuesve më në zë të mazhorancës, vrapohet për të deklaruar se po kopjojnë opozitën.

Ka nisur një fushatë e lodhshme paralajmërimesh nga opozita, që po përpiqet gjashtë muaj para zgjedhjeve, të krijojë klimën e pasigurisë ndaj zgjedhjeve, duke e ilustruar atë, me çfarë t’i dalë përpara.

Reparti i kimioterapisë në vitin 2012 ishte një mjerim, më shumë se një vend ku gra, vajza, bashkë me të gjithë pacientët e tjerë onkologjikë duhet të merrnin shpresën e jetës, dukej një repart i spitaleve psikiatrike të fillim viteve ’90: krevatë hekuri me susta të çjerra dhe dyshekë me gjurmët e një dekadave të mjerimeve, dhimbjeve, vdekjeve mbi to.

Ilir Meta është një aktor më i mirë, ka më shumë temperament dhe i merr më seriozisht rolet.

Natyrisht qe ideatoret e bojkotit qe jane burra me nje barre mend dhe qe kurrsesi nuk ju a ha qeni shkopin do e kene ditur kete palo paragraf te ligjit. Po futbolli tek ne eshte eksterritorial dhe me sa duket do vazhdoje te jete i tille per te keqen e vete atij.

Fakti që mazhoranca kërkoi kohë për t’u menduar dhe i ra ai vrulli i çartur për ta mbyllur më 1 tetor historinë e ndryshimeve të Kodit Zgjedhor është një sinjal i qartë zbythjeje. Që do të thotë se, me shumë mundësi, drafti i Damin Gjiknurit do të pësojë ndryshime dhe ky nuk është lajm i keq.

Sali Berisha nuk ka dëshmuar kurrë në Prokurori për vrasjen e Azem Hajdarit. Kur ndodhi vrasja, nuk dëshmoi se nuk kishte besim tek Prokuroria, por dëshmoi para një diplomati amerikan. Më pas kur ishte vetë në pushtet, nuk dëshmoi, se nuk i hynte në punë Azemi. Nuk dëshmoi as kur kryeprokurori ishte mik i tij. Nuk dëshmon akoma. Tek i vetmi që ka besim të “dëshmojë”, është Blendi Fevziu, për shkak të lehtësisë që ka për të thënë çfarë të dojë.

Ne do të futemi në zgjedhje me çfarë do lloj pengese që mund të na vihet përpara nga mazhoranca. Ne do të jemi në zgjedhje me çdo kusht”. Kjo është deklarata e anëtarit të Partisë Demokratike, Ivi Kaso. Kanë kaluar më pak se dy vjet nga momenti kur për PD nuk mund të kishte kurrsesi zgjedhje me Ramën Kryeministër.

Fatkeqësia e demokracisë shqiptare u shënjua që në lindje të saj. Madje do të ishte mirë të thoshim se, pas rënies së komunizmit, Shqipëria nuk u fut në rrugën e demokracisë, por në rrugën e kapitalizmit të egër e të shthurur dhe me devizën që më të fortët do të sundojnë, që, në emër të parave dhe të pasurimit me çdo kusht, do të bëheshin të gjitha eksperimentet.

Lulzim Basha i ruhet zgjedhjeve, i ka frikë ato, edhe sikur ta dijë se “fiton 100 per qind”, dhe kjo ndodh me të gjithë ata që vuajnë nga kompleksi i humbësit të përjetshëm.