Për shqiptarët është bërë e qartë se problemi nuk janë thjesht procedurat zgjedhore, që gjithsesi kanë një rol të madh dhe duhen ndryshuar medoemos por edhe sistemi zgjedhor, i cili ka treguar se nuk funksionon për asnjë logjikë.

Ka një dëshirë të pashembullt Lulzim Basha që Shqipërisë të mos i jepet drita jeshile për negociatat në mes të tetorit. Lulzim Basha në vetë të parë ka lobuar si askush tjetër që Shqipëria të shihet si delja e zezë e Ballkanit.

Një kritikë tjetër që i bëhet sistemit aktual zgjedhor është pabarazia që krijon mes partive të vogla që futen në koalicion me të mëdhatë dhe atyre që garojnë më vete. Të parave u duhen gjysma e votave për të nxjerrë një deputet, krahasuar me të dytat.

Shqipëria sot është në të njëjtën situatë me Kroacinë e disa viteve më parë, kur Berlini dhe Brukseli i vendosën si kusht anëtarësimi, arrestimin e kryeministrit kroat Ivo Sanader.

Një nga këta kryetarët e Bashkive që drejtohej nga PD gjatë ceremonisë së dorëzimit të detyrës, u tregua miqësor me pasardhësin socialist dhe e shoqëroi deri në zyrë. Duke dalë i tha:

Ilir Meta ka zgjedhur të përcjellë sërish ditën e sotme mesazhe për mazhorancën, duke përdorur një foto të vjetër të tij me Ramën. Më tepër sesa mesazhi me shkrim që ai i bashkangjit, ku sulmon Taulant Ballën dhe Elisa Spiropalin, kreu i shtetit ka sjellë në vëmendje koalicionin e vitit 2013.

Meta deklaroi se “Parlamenti nuk është i plotë… kjo është krizë përfaqësimi”. Jo, zoti Meta, kjo nuk është krizë përfaqësimi, është sakrificë në përfaqësim, për të ndëshkuar të korruptuarit.

Tani që gjithë aleatët formalë të Lulzim Bashës, kanë hequr dorë nga kushti i uljes në tryezë pa Edi Ramën, si pengesë për dialogun. Pas LSI, edhe Agron Dukës, sot dhe Fatmir Mediu këmbëngul që duhet të ulen në tryezë me Edi Ramën për zgjidhjen e krizës.  E parë nga jashtë duket sikur tani gjithçka ka mbetur në dorë të Lulzim Bashës dhe tek një “Po” e tij. Madje ata duket sikur po i përkëdhelin sedrën, sikur ai e ka në dorë uljen në tryezë, për një Marrëveshje të re.

Predikon qetësi me fjalë, por me vepra dëshmon krejt të kundërtën. Thotë se nuk e shqetëson fare hetimi parlamentar për ta shkaruar nga posti i presidentit, dhe e kalon gjysmën e ditës (pjesa tjetër i bie të jetë jashtë orarit zyrtar) duke u marrë vetëm me hallin e vet. Në fakt, përtej çdo ironie të rastit, Ilir Meta nuk ka faj që është investuar me të gjitha kapacitetet në betejën e hetimit parlamentar. Situata për të duket komplekse, megjithëse historia i jep të drejtë në një pikë kreu të shtetit: nuk jemi ai tip demokracie që e zbresim nga froni të parin e vendit!

Sa herë i nevojitet, PD e nxjerr nga varri Azm Hajdarin, e përdor dhe pastaj e paketon prapë thellë në dhè. Partia Demokratike e kishte liderin e parë dhe nismëtar i luftës kundër diktaturës komuniste, por edhE pasi e vranë, PD as e qau Azem Hajdarin.

E gjithë beteja e dhunës e  para 30 Qershorit i ndante palët vetëm në një pikë, tek ata që pretendonin se ishim para një revolte popullore, që i duhej hapur rrugë (dhe kjo ishte dyshja Meta- Berisha), dhe tek ata që e konsideronin një “revolucion” artificial të sponsorizuar me rroga shteti nga punonjës bashkiakë, që donin të imponoheshin me dhunë.

“Ky është një krim komunist kundër qeverisë së re. Nuk duhet humbur asnjë minutë. Duhet të jesh i pamëshirshëm"

E lashë duke e përshkruar më pas si një lajm dhe asgjë më shumë. Por nuk mu durua të shkoja më tej, kur dëgjoj një lajm tjetër në fundjavë që të hënën Task Forca do të zbresë në rrugë pasi më shumë se 10 mijë makina nuk kanë kaluar në procesin e kolaudimit.

Presidenti Ilir Meta po përpiqet të krijojë një frymë diversioni për raportet e tij me shumicën, që ka nisur procedurën për shkarkimin e tij. Gjuha korrekte gjatë seancës para Komisionit Hetimor, gjestet etike të drejtuesve të Kuvendit dhe mungesa e ndonjë “përleshje” në sallë, duket se prodhuan lajm si sjellje normale dhe presidenti dukej i kënaqur me këtë gjë. Në fakt, kishte kohë që prodhonte lajme, vetëm si anormal.

Ta dëshmosh diktatorin është punë po aq serioze sa dhe të dëshmosh krimet e tij. Nuk e bëjnë dot nostalgjikët, as zagarët e kockave të portaleve dhe gazetave, dhe as ata që duke rrëfyer si i kanë matur sheqerin, pulsin, tensionin, më tepër janë kujdesur të publicizojnë veten.

Eshtë për të qeshur e për të qarë të dëgjosh sot politikanët e fillimviteve të tranzicionit të ankohen për gjendjen e Kuvendit sot, për nivelin arsimor apo kulturor të vajzave dhe djemve që më në fund u rritën dhe synojnë elitën, politikën, administratën.

E vetmja ngjarje pozitive nga Komisioni Hetimor për veprimtarinë e presidentit, ishte Ilir Meta i veshur me kostum. Pas shafqjes të së shtunës me brekë në plazh, duke ndihmuar një mace në majë të tendës, performanca e sotme, jep shpresë së paku për shëndetin mendor. Por nga ato që tha me dhe pa dashje, ai demonstroi se është president i një shteti paralel, dhe jo president i Shqipërisë. Nuk di të them a duhet të hetohet penalisht a jo për këtë, por së paku një herë të shkarkohet.

Qëndrimi i presidentit të Republikës në Kuvend se ai ç’dekretoi 30 qershorin si ditë zgjedhjesh për të shmangur djegien e Parlamentit, është komentuar në mënyrë vertikale në këto orët pas raportimit të parë të kreut të shtetit shqiptar, në një komision parlamentar të hetimit të presidentit.

Çfarë na tha sot presidenti ynë Meta?

Ne jemi sot këtu për të dhënë mbështetjen e fortë të Bashkimit Evropian për lirinë e mediave dhe gazetarinë investigative në Shqipëri. Ne jemi gjithashtu këtu për të kremtuar arritjet e reporterëve të talentuar dhe të përkushtuar. Thjesht, unë e shoh këtë tubim në Shtëpinë e Evropës si një kremtim të gazetarisë së mirë.