I dërguari special i SHBA për Ballkanin Gabriel Escobar, çmontoi propagandën amerikane të Berishës përmes tre qëndrimeve të qarta në intervistën e tij në Top Channel.

Me sloganin që Edi Rama shpalli për këtë fushatë elektorale, “Kurrë pas, përpara”, kuptuam edhe strategjinë e tij. Ai ka zgjedhur si “kundërshtarë” të vetëm sërish Sali Berishën dhe Ilir Metaj dhe koalicionin e tyre kuq e blu, “Bashkë fitojmë”.

Ashtu siç pritej pas intervistës më shqeto, e që nuk kishte nevojë për koment të zyrtarit të lartë të qeverisë së SHBA-së, Gavriel Escobar, komentet në panelet televizive, do të ishin “rehat”. Sipas mides së secilit, ku çdokush jepte një version të vetin, mundësisht, sipas mides që sot përkthehet në sms-të që vijnë në celular.

PD po nis fushatën e parë në historinë e saj jo si herë të tjera. Arsyen e dimë të gjithë. Një pjesë e demokratëve janë me grupin e Rithemelimit të Berishës. Një pjesë më e vogël është në PD-në zyrtare. Një pjesë e tretë as me Rithemelimin, as me Zyrtaren.

Ashtu si çdo ngjarje ne jetët tona qe ka një background, ashtu edhe “Duje”, ka disa te thëna e te pathëna

Është një padrejtësi shoqërore shumë e madhe që një nëpunës 30 ose 35-vjeçar i administratës shtetërore, me 10 ose 15 vite punë, të marrë një pagë mujore 3 ose 4 herë më të madhe se sa pensioni mujor i dikujt që ka punuar për 40 vite me radhë dhe i ka kontribuar kësaj shoqërie shumë më tepër

E djeshmja nuk qe si të tjerat ditë. Vetëm Bela rrezatonte ngjyra. Në leshimin e ngadoshem ajo mbahej. Në rënien e pergjithshme nga zvogelimi i rrogave të deputetve ajo ngrihej

Vizita e Escobar në Tiranë është një mesazh i SHBA-ve për këto zgjedhje lokale që po vijnë dhe që marrin një konotacion të theksuar politik.

Maji i këtij viti krahas zgjedhjeve lokale shënon dy-vjetorin e shpalljes së Sali Berishës non-grata nga SHBA-të familjarisht, me gruan, të birin dhe vajzën. Ky hap i aleatit më të madh të botës demokratike u pasua më tej me një vendim të ngjashëm nga Britania e Madhe, po prap për Berishën.

SPAK-ut më shumë i duhet të jetë korrekt dhe të gjejë mbështetjen e të huajve (ndaj lajmet më të shpeshta janë takimet e zyrtarëve të saj me ambasadorët) sesa të rri “në hije” por të godasë hidhur

Një ditë pas vizitës së të dërguarit special të SHBA për Ballkanin, Gabriel Escobar, ka një lloj përpjekje për tu tallur me mesazhet e SHBA nga dyshja Berisha Meta. Meqë Meta e priti në takim të dërguarin special të SHBA dhe nuk e ka lirinë të bëjë deklarata fyese për të, përveç mimikës së nxirë pas takimit që nuk e ndryshonte dot, Berisha e ka këtë liri, pasi bën si i “informuar” nga Meta dhe injoron gjithë axhendën e tij

Mësova sot nga TV Klan se Shqipëria do u bashkohet 17 vendeve të BE-së dhe dy vendeve afrikane (Afrikës së Jugut dhe Nigerisë) me versionin e saj shqiptar të një tjetër “reality show” — LOVE ISLAND

Ka një entuziasëm të shtuar nga mediat pranë Berishës për tërheqjen alla domino të disa kandidatëve të PD-së së Alibeajt, si për shembull në Lezhë, Mirditë apo Gjirokastër

Shkrimi i fundit i Nebil Çikës në profilin e tij në Facebook, një ditë para se të ndërronte jetë.

Partia Socialiste sjell risi në çdo fushatë elektorale. Kjo po ndodh edhe me fushatën aktuale. Ndryshe nga Berisha, që ka zgjedhur bujën e madhe, zhurmat, mitingjet, stadiumet, etj, Edi Rama ka një tjetër zgjedhje. Ai ka vendosur të mbjellë pemë, të shtojë parqet, lulishtet, dhe metrat katrorë me sipërfaqe të gjelberta për çdo  qytetar, larg harxhimeve dhe spekullimeve

Në eposin e tij të vargëzuar “Gjermania. Një përrallë dimërore” poeti gjerman Heinrich Heine demaskon për mrekulli hipokrizinë dhe hipokritët. Pra, ata që prej të tjerëve kërkojnë rigorozitet moral, ndërsa vetë jetojnë në luks. “I njoh edhe zotërinjtë shkronjëtarë; e di, ata pinin verë tinëz dhe publikisht predikonin ujë”, shkruan Heine

Nuk mund të quhej e plotë panorama parazgjedhore pa një intervenim miqësor ndërkombëtar. Ka ndodhur gjithmonë më parë sa herë shkohej për votim, dhe nuk iu shmangëm dot kontrollit prindëror edhe kësaj rradhe

Në fjalorin e luftës ky do të quhej “zjarr mik”. Është ai rast kur aleatët apo vetë ushtarët e llogores tënde shkrehin pushkë pa dashje mbi ty dhe të marrin jetën. Çeshtja është se batuta e Sali Berishës me kandidatin më të rëndësishëm që ka në garë Belind Këlliçin, duke e quajtur “ezmer natyral”, nuk qe as “zjarr mik”, por thjeshtë një tërheqje veshi e vrazhdtë dhe pa takt, nga ato që Doktori përdor ndaj të gjithë atyre që s’i ka aq miq të vjetër armësh, e as të besuar brenda partisë.

“Nacionalizmi nuk e përfaqëson zgjimin e vetëdijes së kombeve; nacionalizmi shpik kombe aty ku nuk ekzistojnë”, shkruante dikur Ernest Gellner, teoricieni i nacionalizmit. Më i hidhur në këtë konstatim ishte historiani Benedict Anderson që i përcaktonte kombet si “komunitete imagjinare”!!! Pse vijon kjo logjikë në Ballkan?

Pardje në mesditë po lexoja revistën “Avokatia”, numri i fundit që përgatiti shoku e miku im bashkëstudent, gazetari i njohur Ilir Dhima. E theksova “I fundit” mes një trishtimi e hidhërimi njerëzor të natyrshëm për një koleg të vjetër në profesion, që pak ditë pas botimit mbylli sytë e iku pa zhurmë në atë botë!