Sot, që Sali Berisha ka zgjedhur t’i përgjigjet SHBA-ve në kuadër të luftës së tij për të vënë ‘nderin’ e tij në vend, pyetja e parë është: Cili nder po i cenohet Berishës dhe familjes së tij? I paskrupullt në ato që deklaron publikisht, Sali Berisha është shprehur vetëm pak javë më parë se në 30 vite politikë e pushtet, pasuria e tij është shtuar me vetëm 36 metra katrorë apartament. Ndërkohë, që i biri për të cilin nuk dimë asgjë se ku ka punuar e punon përveç emrave të grave që ndërron, jeton në Rolling Hills.

Është një azil pleqsh në "Ali Dem", në lagjen e njohur lindore të Tiranës. Mes kujtimeve dhe harmonisë moshore jetojnë plaka e pleq ca nga halli e ca nga malli. Dikush qan për braktisjen, mburret njëra që ka qenë e bukur kur ishte e re, një prej tyre bërtet kur luan domino, ilaçet kërkon njëri me ngulm, pi viagrën fshehurazi një tjetër e mes gjithë kësaj kakofonie kapriçiosh situata mbetet miqësore

Tani PD nuk ka asnjë zgjidhje tjetër përveçse të votojë me parimin një anëtar një votë, pro ose kundër përjashtimit të Sali Berishës nga Grupi parlamentar, dhe ky opsion të shoqërohet dhe me mbështetje ose refuzim publik.

Duke mbrojtur veten, Berisha ka futur në krizë shumëplanëshe diplomatike, politike e personale, panelin e tij, kolegët e tij, duke bërë që selia e kundërshtarit të konsumojë në paqe e plot kënaqësi këtë skenë të pazakontë, ku një forcë politike e madhe ironizohet nga amerikanët, duke përdorur sloganet e Partisë së Punës! Paralelizmi me partinë që simbolizoi komunizmin shqiptar është sa i kërkuar, aq edhe tronditës. Sidomos kur përdoret kunder forcës politike dhe kundër njeriut që u ngjitën në skenë pas rënies së diktaturës!

Kush ka bërë krime duhet të ndëshkohet, kush ka abuzuar me pushtetin duhet të ikë nga sytë këmbët, kush ka keqpërdorur votën dhe besimin tonë duhet të ndahet nga ne, kush kërkon nga ne që për te, të hamë bar duhet të përbuzet.

Gjysma e demokratve kanë lindur pas vitit 1990. Në injorancën e tyre, mardhëniet e PD dhe SHBA lidhen vetëm me një foto të Sali Berishës dhe Presidentit Bush në Tiranë, ku i pari kaloi tangent pët të shpallur njohjen juridike të shtetit të Kosovës dhe s’mund ta shpallte as nga Italia, as nga Maqedonia dhe as nga Nje vend tjetër i rajonit.

Lugatja Tefta hante me të njëjtat krrokama zorrësh, me të njëjtat konvulse gastrologjike, me të njëjtin zell, si një dosë që ka futur feçkën dhe kokën brenda një grazhdi silazhi ku po bluan me dhëmbë kaçarruma misri.
 

Brenda Partisë Demokratike fillimisht ndodhen disa procese dhe lindën prirje që e zëvendësuan rëndësinë e strukturave partiake, të cilat nga ana e tyre, që në krye të herës përfshinë presione të fuqishme nga rruga dhe nga kutitë e votimit mbi vendimmarrësit politikë, me një model krejt tjetër veprues, deputetët, sekretarët dhe kryetarët e degëve, pra e gjithë kupola e lartë drejtuese e partisë, morën në duar frenat e drejtimit të partisë, duke i lënë përfundimisht simpatizantët dhe militantët në rrugë.

Kosova po e refuzon zyrtarisht këtë proces dhe kjo është kryengritja e parë zyrtare e Kosovës kundër SHBA dhe BE, që nga viti 1999, kur ata e çliruan nga Serbia. Dhe ky është gjest politik, se praktikisht dy vendet me bashkëpunimin më të madh ekonomik në rajon, në të katër kolonat janë Serbia me Kosovën. Kjo është hipokrizia e një politikani që sillet sikur ka ardhur në pushtet të ndryshojë SHBA dhe BE, dhe jo për të qeverisur Kosovën.

Me radarët e ndezur dhe topat e mbushur mezi kanë pritur mbylljen e takimit të radhës Rama-Vuçiç-Zaev sot në Shkup, mbajtur sipas kalendarit te veprimtarive të Iniciativës së Minishengenit Ballkanik. E kishin të lehtë ti shkrepnin topat dhe i lëshuan gjylet e rënda jo vetëm mbi Iniciativën, në thelb, por më ashpër mbi Edi Ramën. Janë të njëjtët opinionistë e politikanë që kanë xhongluar me qëndrimin ndaj kësaj iniciative, sipas interesave politike të çastit

Ka ndërruar edhe një herë emër nisma e Shqipërisë, Serbisë e Maqedonisë së Veriut për të krijuar një hapësirë pa pengesa për katër liritë e njohura që ndodhen në themelet e të standartit të sotëm evriopian: njerëzit, mallrat, shërbimet dhe kapitalin.

Që në fillim kur Kim Mehmeti u qas si një zë publik i agjitropit të opozitës shqiptare, ai u konsiderua si një pjesë e detashmentit propagandistik të PD-së, Metës e familjes Berisha, e asnjëherë si një zë intelektual nga komuniteti shqiptar në trevat në Maqedoninë e Veriut.

Përballë faktit që Edi Rama është një fitues i përhershëm zgjedhjesh, opozitës në pamundësi për të analizuar humbjet e saj që të nxjerrë përgjegjësitë e duhura, i mbetet të sqarojë para publikut cilësinë e fitoreve të tij. Pra, çfarë lloj fituesi është Edi Rama?

Jeta e polices Ina Nuka ka ndryshuar shumë që prej nëntorit të 2018-ës. Sot emri i saj i thotë pak kujtesës së shkurtër të Tiranës, por klithmat e vajzës kur një kapsollë luftarake i dëmtoi gishtat e dorës në protestë, vazhdojnë të jetë ulërima pa jehonë që akuzon shumëkënd. Ina u plagos bashkë me protestues të tjerë dhe kolegë të saj në përplasjet e dhunshme të banorëve të Astirit dhe opozitës me policinë, në një nga ngjarjet më absurde që ka prodhuar tranzicioni absurd, qesharak e kriminal shqiptar.

Merak të madh e ka patur dhe vazhdon ta ketë Sali Berisha, Lulzim Basha dhe shumë pas tyre, faktin se “Edi Rama konsiderohet dhe është lider Rajonal”. Gjithashtu “merak” të madh e kanë ata edhe faktin se, Edi Rama ka arritur të ketë në 8 vitet e para të pushtetit tij, një armatë të madhe me miq, kryesisht kryetarë shtetesh anëtarë të Bashkimit Europian,ata të Ballkanit dhe më kryesorja ndjehet i privilegjuar në Shtëpinë e Bardhë.

Pavarsisht problemeve qe u identifikuan ne raportin e OSBE/OHDIR per zgjedhjet e 25 prillit, te cilat Basha i trumbetoi fort ditet e fundit, problemi me i madh afatgjate i tij eshte marreveshja e 17 majit 2017 me Ramen.

Gjykata Penale në Shkup dënoi me gjashtë vjet e gjysmë burg ish-Kryetarin e Parlamentit Trajko Veljanovski për organizimin e ngjarjeve të dhunshme të 27 prillit të vitit 2017. Po kështu u dënuan edhe Mile Janakievski, ish-ministër i Transportit dhe Spiro Ristovski, ish ministër i Arsimit në qeverinë e Nikolla Gruevskit si dhe ish-drejtori i Shërbimit Sekret, Vladimir Atanasovski.

E vërteta rreth Gërdecit është e njohur dhe lebetitëse. Ndaj vendimi i para dy ditëve për ish-ministrin e Gërdecit ka shkaktuar rëndesë dhe shqetësim.

Një raport i Departamentit të Shtetit për Klimën e Biznesit në Shqipëri, tregon qartë për peshën që ka sistemi gjyqësor në sigurinë juridike dhe barazinë në garë, për investitorët e huaj në Shqipëri. Raporti flet me nota kritike, për shkak të peshës që zë beteja e humbur e një kampanie amerikane për të fituar të drejtën e Free shoop në aeroportin e Rinasit.

Lulzim Basha është bërë si rrufepritëse për mllefin e mëtonjësve të postit të tij, si kryetar i PD-së, të cilët i eliminoi me buzagazin e vet karakteristik dhe me ndihmën e një mase të verbër militantësh, që votuan për ta votuar.