Fushata i ka kushtuar shumë shtrenjtë Lulzim Bashës, jo vetëm në sasinë e parave që ka paguar për konsulentët izraelitë. Kostoja më e lartë u duk në përfundimin e fushatës që nxorri në pah fytyrën e vërtetë të Lulzim Bashës. Pudra e përdorur me kujdes për muaj me rradhë më në fund u shkund. Buzëqeshja është venitur dhe tani mund të njohim Lulin e vërtetë

Formon një grup parlamentar me deputetë të konsumuar, të vjetëruar, me persona që skanë asnjë lidhje me këtë ofiq të lartë publik, me persona që i parashikon që tani për veprimet që do bëjnë e fjalët që do thonë gjatë 4 viteve të ardhshme, çfarë do “mbjellin” nëpërmjet aktivitetit të tyre parlamentar e prapë do të përjetojmë habinë injorante të kësaj kategorie personash. Sepse e kanë të vështirë të kuptojnë e pranojnë së zakonisht korret ajo që mbillet. “E habitshme është se si ne ngulmojmë më shumë për të mbrojtur gabimet tona se sa të drejtat tona”- thotë një poet libanez.

Fatmir Mediut i është bërë fat Shkëlzen Berisha. Përfshirja e djalit të ish kryeministrit në një histori lobimi për një kontratë korruptive, që përfundoi me 26 të vdekur dhe qindar të plagosur, ka qenë imuniteti kryesor që Fatmir Mediu ka pasur për të mos u ndëshkuar për historinë e Gërdecit

Akti i Helidon Bushatit, kreut politik të PD-së së Shkodrës që ju rrëzuan nervat me kolegun Ergys Kavaja në Shkodër, e më pas kërkoi falje, nuk ishte shkak, por një pasojë e një situate kaotike që po ndodh në PD-në e Shkodrës.

Lulzim, nuk duhet ta marrësh me sportivitet gjithë zallamahinë që ngrite brënda Partisë Demokratike. Ti i humbe për herën e pestë zgjedhjet dhe betejat me Edi Ramën Edhe 15 herë të tjera do ti humbësh ato Partisë Socialiste. Zgjedhjet, fushata, negociatat, dorëheqja, largimi, afrimi, dhe çdo akt tjetër qytetar edhe brënda një partie, vlerësohen më shumë se një fitore.

Një nga rezultatet më interesante të leximit të votës së 25 prillit është ai i qarkut Dibër. Në analizat e diskutimet e postvotës, është tentuar të ndahet vendi në dy pjesë të kundërta; veriu blu e jugu lejla, po në fakt situata është më komplekse dhe me nuanca të ndryshme e përfshirëse ngjyrash politike.

Çfarë risie sollën partitë e reja në Shqipëri? Diçka që nuk e kishim parë e dëgjuar tek PDr, tek LSI, tek G99, tek Libra, tek Aleanca Kuq e Zi? Për çfarë pra duhej t’i votonin shqiptarët më shumë se sa i votuan? Oferta e tyre ishte e thjeshtë: Jemi kundër atyre të tjerëve. Kaq.

Mosnjohja e humbjes është diçka më personale. Problemi që Lulzim Basha ka me humbjen, lidhet me faktin se sa i rrezikuar është ai në krye të PD. E vërteta është se lidershipin e PD e dikton Berisha, me kultin e fortë të individit në strukturat e PD, por dhe presionin mafioz që organizon për ta mbajtur Bashën nën tension

“Gogoli” Berisha sot nuk tremb më dhe paçka forcës që i atribuohet, Basha e ka neutralizuar tinëzisht me metodat e tij të rafinuara me të njëjtat me të cilat po e zbeh PD-në për t’ia përshtatur rrugëve të tij të përfitimit, që duket se janë larg frymëzimit të vërtetë të idealistëve të PD-së. Provat? Emrat që eliminoi, la jashtë parlamentit dhe më shumë se çdo gjë përbënin bërthamën e kësaj partie.

Është e vështirë të argumentosh se elita opozitare ka legjitimitetin moral apo dinjitetin politik që t’i japë leksione morali popullit shqiptar. Është hipokrizi e madhe t’i thuash qytetarit të thjeshtë mos e shit votën se humbet dinjitetin dhe dëmton demokracinë, kur ti apo familja jote je pasuruar me pushtetin dhe ke bërë aleanca me ata që i ke quajtur hajdutë për ta mbajtur atë.

PD-ja sot ka nevojë për një ristrukturim nga baza jo nga kryesia. Sot në PD mungojnë shtresëzimet sociale të qëndrueshme. Janë keto shtresa apo formacione që bëjnë të mundur maksimizimin e votës. Është pikërisht ky formacion që mund të krijonë një formacion të ri social me votuesit e lëkundur, me shtresat e reja.

Pjesëmarrja në votimet e 25 prillit ishte 46.3%, edhe më e ulët se 2017 që shkoi në 47%. Eshtë e qartë si drita e diellit që shumica dërrmuese mbi të cilën fantazonte Lulzim Basha, nuk u materializuar në ditën vendimtare të votës. Akuzat për manipulime te zgjiedhjeve artikuluar nga opozita, nënkupton se edhe një pjesë e madhe e zgjedhësve të PD-së ta ketë tradhëtuar partinë e tyre duke pranuar ta votojnë PS, pasi nuk do të shpjegohej ndryshe se si Edi Rama arriti shumicën. Ne fakt realiteti është më i thjeshtë

Zgjedhjet mbaruan. Rezultati dhe fituesi u çertifikua. Ndërkombëtarët e uruan Edi Ramën, dhe deklaruan vazhdimësinë dhe bashkëpunimin me qeverinë e tij. Fakti është se edhe Partia Demokratike e ka pranuar humbjen.

Zgjedhjet e zhvilluara para dhjetë ditësh dhanë një rezultat të qartë. Partia Socialiste e vetme fitoi 74 mandate dhe vazhdon qeverisjen e vetme. Por nga ana tjetër, kjo fitore e qartë e PS-së ka trazuar shumë ujrat në selinë blu, ku kryetari i saj Lulzim Basha pas pesë humbjesh radhazi,  për të mos lëshuar karrigen e kryetarit me bekimin e Berishës, po justifikohet duke sulmuar fituesin.

Kjo është pulovra orgjinale e larë me gjak që Qemal Stafa mbante në trup në momentin kur u qëllua për vdekje të martën e 5 majit të vitit 1942 në orën 09.35 në Tiranë. Pak më tutje dallohet violina që ai e kishte mësuar të luante që fëmijë. Më tej, pasaporta dhe disa libra, mes të cilëve shquhet “Historia e Materializmit”.

Një thirrje për bashkëpunim e bërë nga Edi Rama gjatë fushatës zgjedhore të cilën shumë kush e anatemoi si hipokrizi, si kurth, si manovër elektorale etj..epitete përçmues që nxitimthi i vendosën, gjithnjë nisur prej interesave të tyre, jo pak politikanë apo analistë.

Të gjithë prisnin se lideri historik i PD-së, Sali Berisha, do të ishte ose më i votuari si individ, ose ndër dy më të votuarit në Qarkun Tiranë, ku kandidoi për deputet. Por në fakt, Berisha është mjaft mbrapa në listën e kandidatëve që kanë marrë vota preference dhe renditet i 7-i në të gjithë listën e kandidatëve të Partisë Demokratike.

Përpara  se të analizoj se si heshtja e Partisë Demokratike mbi sjelljen e presidentit Meta sot, mund t’i kthehet asaj në bumerang nesër, po bëj një historik të shkurtër të ndërprerjes së parakohshme të mandatit të presidentëve të Shqipërisë nga viti 1992 e në vazhdim.

Mora vesh se sapo ka përfunduar një mbledhje në sallat e Partisë Demokratike, ku kryetari u ka shpallur luftë zgjedhjeve. Ai ka thënë se ‘nuk i njohim’- një fjalor ky që përkon me fjalorin e përdorur në diplomacinë e Luftës së Ftohtë. Thellë në kohë në të shkuarën shkon sjellja e kryetarit të PD që humbi zgjedhjet. Edhe Lindja kishte humbur ndaj Perëndimit që thoshte ‘nuk e njohim’.

Një parti politike që ka tetë vite që si fabul kryesore ka ndërtuar historinë “ne na vjedhin votat”, e ka shumë të vështirë të tërheqë shumicën e votuesve. Votuesi gri që bën diferencën nuk mund t’i japë votën PD-së për sa kohë ajo e përdor hapësirën publike për të qarë hallin e saj më shumë se hallin e tyre.