Kjo lëvizja e Berishës për pronësinë e Partisë Demokratike ngjason shumë me luftën italo-greke në vitet 40-41 të shekullit të kaluar

Ky Kuvendi i ri, në vazhdën e legjislaturave të turpshme dhe i mbushur me nje tufë kllounësh , pelivanësh, akrobatësh dhe majmunësh imitues, deri më tani i ka përmbushur të gjitha qëllimet e tij, me kryetar të dalë nga kuplaraja që hiqen si të virgjër e që drejtojnë turma lehsish, me dy këmbësha që zgërdhihen me batutat e padronëve të tyre, apo shtrëngojnë dhëmbët kur ua sulmojnë, sepse në këtë arenë cirku, i gjithë debati rretullohet rreth tyre, padronëve të “sallë stallës” dhe asgjë jashtë saj.

Sali Berisha po shpejton “ta bëj vet” gjyqin që ka kërkuar të çelet në Francë, nga foltorja në foltore

Në 13 qershor të këtij viti u mbajtën zgjedhjet për kryetar të PD-së, ku, veç Lulzim Bashës, morën pjesë në garë edhe tre kandidatura të tjera. Në ato zgjedhje, si pak të tjerë, u pozicionova hapur me kandidatin Agron Shehaj, i cili në përfundim të atij procesi u rendit i dyti.

Lulzim Basha në të gjitha daljet publike ka këmbëngulur që lufta kundër korrupsionit në Shqipëri merrte dimensionin maksimal dhe të duhurin vetëm me miratimin e një ligji dhe ndryshimeve në Kushtetutë, përmes të cilave të gjithë politikanët të kalojnë në Vetting. Një nismë e mirë në fakt!

Një alarm i ngritur prej ditësh nga një grupim miks gazetarësh e klerikësh, në vend për të quajturën “Lufta për Familjen” është marrë menjëherë nga Sali Berisha.

Pas euforisë së Bashës nga përkrahja e hapur e ambasadores amerikane në lidhje me pezullimin e Berishës nga Grupi Parlamentar i PD-së, një mik me përvojë të gjatë politike më kujtoi një fjalë të urtë.

Sali Berisha i ka gjetur një emër procesit të takimeve të tij me demokratët berishistët.E ka quajtur “Foltore”, nga ku po shpalos gjithë skenarin e shkruar “mjeshtërisht” sipas tij, për të arritur sërish majën e partisë.

Në një logjikë fare të thjeshtë, ardhja e tre diplomatëve të njohur respektivisht në krye të përfaqësive të SHBA-së në Prishtinë, Bosnjë dhe Beograd, që e njohin mirë rajonin, veçanërisht problemin Kosovë-Serbi, është inkurajuese. Për shqiptarët. Por, jo pak edhe për rajonin.

Lulzim Basha ka bërë sot një akt të fort politik, i ngjashëm edhe pse jo i njëjtë për efektin Brenda partisë, me atë që bërë javën e parë të shtatorit kundër Sali Berishës. Ai ka distancuar sot Partinë Demokratike nga Ilir Meta. Ky është një vendim i rëndësishëm politik, i cili i jep më në fund PD-së një rol politik, lidhur me distancimin ndaj vijës antiamerikane në Shqipëri.

Sipas asaj që deklaroi sot Lulzim Basha, Rama bashkë me Berishën dhe me Metën janë ‘Trekëndëshi i Bermudës', duke i krahasuar ata me simbolin e së keqes. Basha dashje ose pa dashje shtoi një tjetër teori konspiracioni mbi ekzistencën e trekëndëshit të njohur ndryshe si ai i djallit.

Ka bërë bujë deklarata e sotme e Lulzim Bashës në Kuvnd, ku ka futur në “trekëndshin e Bermudës”, pra në zonën e rrezikshme të politikës, Sali Berishën, Ilir Metën e Edi Ramën.

Në kampin kryesor opozitar, gjërat nuk po ecin siç kishte parashikuar Lulzim Basha pas 25 Prillit.

Angazhimi dhe tonet e ngritura në parlament nga ana e deputetëve të PD lidhur me amendamentet e propozuara, pavarësisht zhurmës dhe ngulmimit per të bërë lajm me to, nuk arrijnë të mbysin një zhurmë tjetër në sallat me militantë të Foltores.

Për Albin Kurtin, plaku shqiptar kushton 100 euro!

Kush merr përsipër të marrë detyrën fisnike dhe të rëndësishme të shuajë etjen e banorëve të qytetit të tij, duhet të shqetësohet çdo sekondë që uji të jetë qelibar. A ka ndodhur kjo? A janë qendrat tona të ujësjellësit vende ku pastërtia, rregulli, përkushtimi, shqetësimi profesional është ngritur në piedestal? Apo në gjithë këto vite janë grumbulluar atje lloj lloj individësh të vendosur si "bankomatë" partish?

Ja pse sfida e ripërsëritur që Sali Berisha i bën Sekretarit amerikan të Shtetit Antony Blinken, duke kërkuar që të tregojë provat ndaj tij, është qesharake dhe në të njëjtën kohë groteske.

Sali Berisha shpalli për herë të tretë kandidaturën e tij për të qenë në krye të Partisë Demokratike. Herën e parë më 1991, si kryetari i partisë së parë  pro-amerikane në vend. Herën e dytë më 1997, si si kryetar i një partie që vetë-ndjehej si viktimë amerikane. Dhe herën e tretë dje, si kryetar i një partie anti-amerikane.

Tanimë që nuk ka asnjë dilemë se lëvizja e Berishës është për t’u rikthyer në krye të partisë dhe jo për ta demokratizuar atë, shumica e të pakënaqurve me Lulzim Bashën, si mospërmbushës i ambicieve të tyre, do duhej të ktheheshin dhe të vijonin përpjekjet e tyre brenda PD-së.

Prej majit, kur u shpall vendimi i Departamentit të Shtetit i SHBA, që e konsideron Sali Berishën e familjen e tij “Non grata” miti i tij 30 vjeçar brenda elektoratit por edhe strukturave të partisë që drejtoi gjithë këto kohë precipitoi në rënie të lirë.